Maagverkleining, Voortraject

6 maanden

Vandaag is het 6 maanden geleden dat ik de huisarts belde en met de assistente een afspraak maakte. Of niet één, maar eigenlijk twee afspraken. Die dag heeft mijn leven compleet op zijn kop gezet. Ik ben in de achtbaan gestapt van afspraken, onderzoeken, opdrachten en heel veel wachten.

Ik wist van tevoren wel dat het niet allemaal morgen geregeld zou zijn. Je hebt de intake, dingen die je daarvoor mogelijk moet regelen en dan start het voortraject. En als je die hebt afgerond kom je op een wachtlijst. Toch valt het wel een beetje tegen met hoelang je tussen de afspraken door moet wachten. “Het is druk”. En dat begrijp ik ook. COVID-19 heeft natuurlijk ook echt zijn stempel gedrukt op de zorg. Maar dat maakt het niet minder frustrerend. Ik ben inmiddels 6 maanden verder vanaf het moment dat ik mijn huisarts heb gebeld en voor mijn gevoel is het einde van het voortraject nog lang niet in zicht. En dat is ontzettend zwaar.

Daarnaast.. En ik weet niet of dat misschien aan mijn ziekenhuis te wijten is, of dat het standaard zo is weet ik niet. Maar het is erg onduidelijk. Onduidelijk wat er allemaal moet gebeuren, wat je kan verwachten. Ik krijg afspraken thuis gestuurd en dan is het een kwestie van wachten. Het is niet altijd duidelijk waar een afspraak voor is. In welk deel van het traject die afspraak is. En wat het vervolg zal zijn. En dat laatste waar niemand invloed op heeft momenteel, hoelang het gaat duren.

Maar voor nu, zijn de eerste 6 maanden achter de rug. De eerste stappen zijn gezet en zeker met het positieve nieuwtje van mijn lotgenoot gisteren, pakt niemand mij dat meer af! Op naar augustus, waar ik hopelijk ook wat meer duidelijkheid krijg op het vervolg!

Lifestyle, Maagverkleining, Voortraject, WLS Community

Geen stringbikini deze zomer!

Ik heb een Instagram account, vergelijkbaar aan deze blog. Daar post ik soms wat en deel ik mijn blogposts. Ook volg ik daar vrouwen die net als ik in het traject zitten, of die al geopereerd zijn.

Zoals je al eerder hebt kunnen lezen, vergeleek ik mijn traject met wat andere dames die er heel vlot doorheen lopen. En waarvan een paar zelfs al een operatiedatum hebben. Maar behalve dat een traject veel afwijkende afspraken kan hebben, volgen zij het traject ook nog eens ergens anders. Dus dan heb je niet echt een goede maatstaf. Dus is de kliniek sneller, of hanteren zij een andere werkwijze. Vraagtekens die ik niet beantwoord kreeg omdat ik nog geen ‘lotgenoten’ kon vinden die in hetzelfde ziekenhuis het traject volgen.

Tot nu! Een dame vond mijn account en stuurde mij een berichtje! We kletsen direct over hoe het traject ons af gaat. Waaruit ik direct op kon maken dat haar gevoel precies hetzelfde is als die van mij “gas op die lollie”. Maar in tegenstelling tot mijzelf hoefde zij enkel de 2 delen van de intake te doen en slechts 2 weken op de uitslag daarvan te wachten. En vervolgens zou er een afspraak ingepland worden met de internist.

Niks mis mee zou je denken. Behalve dat haar GO voor het voortraject eind april was en zij, nu ruim 2 maanden verder, nog steeds wacht op de afspraak met de internist. Ook bellen leverde haar weinig duidelijkheid op. Ze zijn nog niet bij “haar datum”, moeten nog inhalen van feb/maart, maar proberen echt de aanmeldingen nog dit jaar af te ronden.

Daar schrok ik echt wel even van. Ik ben (voor m’n gevoel) nog lang niet bij de afspraak met de internist. Op zijn vroegst pas na de afspraak van 24 augustus. Maar dan?

Dus deze zomer nog geen stringbikini” grapt ze. Ik moet er wel iets om lachen. Maar de moed is mij echt wel een beetje in de schoenen gezakt.

Here we go.., Let’s talk!, Maagverkleining, Voortraject, Woordenbrij, Working girl

Afspraken, onderzoeken, training & examen

“Ik wil graag mijn ITIL 4 Specialist: Create, Deliver & Support certificaat halen” zeg ik tegen mijn manager tijdens ons voortgangsgesprek. Ik krijg akkoord en plan dit in. 2,5 dag intensieve training volgen op locatie en aansluitend het 2-uur durende examen maken. Destijds vond ik dat nog wel een strak plan. Nog even voor alle gekte dat certificaat halen, kan ik die toch mooi weer bijschrijven op mijn lijstje. En heb ik mijn zakelijke doelen toch ook weer deels gehaald dit jaar.

Dit was zo’n 2 a 3 maanden geleden. Daardoor was het eerlijk gezegd enigszins ontsnapt aan mijn aandacht tot ik vanmorgen een mailtje kreeg, dat ik mijn examen deelname moest registreren.

OHJA! SHIT. KUT. Ik weet niet waarom ik destijds dacht dat dit een goed idee was, maar pfoe dat heb ik wel even onderschat! Zoals bijna alles rondom het traject, daar niet van. Behalve de onderzoeken die vooral veel tijd en energie kosten, is ook het psychotherapie traject best pittig. Het stukje waar EMDR wordt ingezet voor traumaverwerking trekt wel flink wat deurtjes open.

Als ik er nu aan denk wil ik liever onder de dekens kruipen en niet meer thuis geven. De komende 2 weken staat mijn agenda ook bol van afspraken, zowel dingen als tandarts, diëtiste, (4 uur durend) psychologisch onderzoek maar ook een zomerevent van mijn werk, avondje met vrienden en ook nog een bbq met vrienden. En dan training. 3 dagen even afschakelen van alles. Geen werk, geen ziekenhuis of traject taferelen, geen sociale dingen. Alleen maar even focussen op ITIL zodat ik ook dat examen in 1x haal. Kan ik daarna gelijk weer verder met de huidtherapeut, gesprek met de longarts en wederom tandarts en mondhygiëniste. Is het al 17 juli?