Lifestyle, Selflove

Voor mijzelf 💚

Vandaag is het 3 jaar geleden dat ik de sleutels kreeg van mijn eerste appartement in Rotterdam. De allereerste keer dat ik écht voor mezelf koos en deed wat ik voelde in mijn hart. Ik liet alles en iedereen “achter” in het Oosten en verhuisde naar het onbekende Westen; naar het prachtige Rotterdam💚

Doodeng vond ik het. Erg buiten m’n comfort zone omdat ik daar niemand ken. Doe ik hier goed aan? Wat als het nou allemaal niks is? “Nou joh Rens, dan ga je gewoon weer terug he”. Zo hield ik mezelf voor. En wat heb ik hier goed aan gedaan. Geen dag heb ik hier spijt van gehad. Een prachtige reminder waar ik voor mezelf koos, dat het ook goed is om voor mijzelf te kiezen. Het is het namelijk waard; IK ben het waard.

Zo denken vind ik nog wel eens lastig. Samen met drs. O. werk ik aan mijzelf, aan mijn trauma maar ook aan het (lage) beeld dat ik van mijzelf heb. En zeker nu December voor de staat, de maand die symbool staat voor die “warme donkere dagen”. Een periode waar juist vaak pijnlijk duidelijk wordt als je niet lekker in je vel zit of die unhappy single bent.

Daarom is dit een extra zetje om nog meer of misschien vooral wat bewuster aan het werk te gaan met mijzelf. Tijd voor een beetje meer warmte, acceptatie en liefde voor mijzelf.

Fitgirl, Lifestyle, Maagverkleining

Nieuwe ronden, nieuwe kansen

Zo’n 7 weken geleden liep ik een zweepslag op. Een fikse scheur in mijn kuitspier die mij immens veel pijn bezorgde. In de weken die volgde, voelde het alsof ik een beetje aan mijn lot was overgelaten. Gevalletje houd maar rust en zoek t verder maar lekker uit. Inadequate zorg noemde de Arbo arts het. Dat vind ik nogal een heftige constatering, maar het onderschreef zó het gevoel dat ik al weken had.

Gek toch hoe een kort moment; een knappend geluid. Zóveel impact kan hebben en zelfs mijn been eruit kan laten zien alsof er een vrachtwagen overheen is gereden.

De Arbo arts had aangegeven dat het misschien beter was om een andere (lees; betere) fysiotherapeut te zoeken of om het gesprek aan te gaan met mijn huidige. Ze zou al de dag erna komen, dus ik besloot om toch het gesprek maar aan te gaan. Wisselen geeft misschien ook onnodig veel gedoe.

Ik heb gister mijn gesprek gehad met de Arbo arts, alleen deze was niet zo tevreden. Hij is van mening dat er wel wat tekortgeschoten is, waardoor mijn herstel minder snel is gevorderd dan misschien mogelijk was geweest.” Hoewel ik nooit confrontatie vermijdend ben, vond ik dit wel ontzettend lastig. Ik ben zelf een leek wat dat betreft, zit soms ontzettend in de knoop met emoties als het aankomt op belangrijke dingen rustig te brengen. Maar dit ging redelijk. En het leek er zelfs op dat ze open stond voor feedback. Ik kreeg een lading oefeningen en we zouden elkaar 1,5 week later weer treffen.

Doorgaan met lezen “Nieuwe ronden, nieuwe kansen”

Maagverkleining, Voortraject

Lang leve technologie!

“Ik wist helemaal niet dat je het daar kon terugvinden, dus ik heb netjes gewacht tot mijn afspraak”, is het antwoord dat ik krijg als ik vraag aan een paar meiden, die de afspraak met de internist al hebben gehad, hoelang het duurde voordat de uitslagen in het ziekenhuis account zouden komen te staan. Nouja, dan maar weer iedere dag inloggen! En terwijl ik dat denk log ik automatisch in. Geen verwachtingen uiteraard want ik heb gistermiddag rond 15:00 pas bloed geprikt en vandaag is het zaterdag. Dus op zijn vroegst denk ik dat er maandag pas wat te zien is.

Toch kan ik het niet laten om te klikken op de uitslagen. Er zijn 4 opties. Waarvan het bloed waarschijnlijk onder laboratorium valt en mijn faeces onder microbiologie uitslagen. Als ik deze tabbladen aanklik krijg ik de vraag of ik het wel wil bekijken voordat ik het besproken heb met een arts. Ja duuuh, ik ben gewoon nieuwsgierig!!!

Doorgaan met lezen “Lang leve technologie!”