Baer Lifestyle, Fitgirl, Herstel, Lifestyle, Mediale Armlift, Plastische Chirurgie

Kijk trainerT, zonder mouwen!

Zonder mouwen! Toen ik m’n sporttas aan het inpakken was twijfelde ik echt nog even. Wat als het nou niet lukt? Of dat het te hard trekt? Dus liep ik wederom naar m’n slaapkamer om toch nog een van mn compressiemouwen te pakken. Nu kan het nog, want ze staan inmiddels op Vinted en ik heb er dus al een verkocht!

Anyway. Ik ben dus officieel gewisseld naar de ‘sportschool’ van mijn trainer. Hij geeft namelijk naast personal training ook small group trainingen en op zaterdag zijn er mogelijkheden om vrij gebruik te maken van de sportruimte. Dat is wel even wennen, maar wel wat ik nu echt nodig heb. Niet alleen een stok achter de deur, omdat ik zo ontzettend veel moeite heb met terug te komen in mn routine nadat ik bijna 4 maanden uit de running was. Maar ook betere focus op hoe mijn training eruit ziet, efficiënter te werk gaan en kijken naar m’n techniek. Meer denken vanuit de spieren waar je mee traint.

Dus toen we van start gingen, vroeg hij hoe het met me ging. En ik vertel hem dat ik er voor heb gekozen de compressiemouwen ook niet meer te dragen bij het sporten. En dat ik het spannend vind. Hierdoor kan ik m’n zenuwen delen en weet ik dat hij voor mij let op hoe ik beweeg en dat ik niks forceer.

En dat is echt heel fijn. Zeker omdat ik naast m’n ingreep ook nog eens hypermobiel ben. En merk hoezeer mn lichaam in kracht en conditie achteruit is gegaan. Ik zie nog maar een fractie van mezelf terug. Renske van augustus 2024 was een goed geoliede machine. Tot de machine er geen zin meer in had. En nu voel ik me echt een oude verroeste kruiwagen die piepend met horten en stoten heel erg langzaamaan vooruit komt.

Maar we maken stappen..stapjes. Kleintjes die hopelijk straks leiden naar grote stappen en mij terug krijgen in het fitte zadel!

Compressie mouwen, Herstel, Lymfedrainage Massage, Mediale Armlift, Plastische Chirurgie, Siliconen Sheets

KLAARRRR!

De afgelopen dagen heb ik nog veel in dubio gezeten over wat te doen: de compressiemouwen uit bij de 10 weken, of toch nog even doorgaan? Zelfs met de mouwen heel af en toe even uit vond ik het erg spannend, want m’n littekens begonnen vrij snel te trekken en m’n armen werden dan zo gevoelig dat ik toch snel weer de siliconenpleisters op mn littekens plakte en de mouwen weer aan trok.

Maar met een klein beetje afbouwen én doordat m’n huidtherapeut gister de littekens zelf wat intensiever heeft behandeld met een lymfedrainage massage, lijkt het nu toch echt snel beter te gaan qua gevoel. Daarom heb ik besloten om de mouwen nu definitief uit te laten. Op naar het after-herstel!

En alsof het toeval zo wilde, kwam ik vandaag dr. Dujardin tegen bij een wedstrijd van Feyenoord. Ik was daar als vrijwilliger om mee te helpen bij een sfeeractie en sjaaltjes uit te delen. Hij heeft mij samen met dr. Jaquet geopereerd! Dat was wel even een mouwloos kiekje waard natuurlijk!

Compressie mouwen, Herstel, Mediale Armlift, Plastische Chirurgie, Siliconen Sheets

Bijnaaaa

Inmiddels ben ik ruim 2 maanden post-operatief en vandaag staan er ook maar liefst 9 weken van compressie mouwen en 3 weken siliconenpleisters op de teller. En hoewel ik nu kan zeggen dat het nog redelijk snel is gegaan, waren het wel echt lange weken. Met name de dagen dat het 30+ graden was, vond ik het wel echt pittig. Dus toen dr. Jaquet aangaf dat er nog 2 weken bij kwamen, was ik echt niet zo blij. Wel gaf hij aan dat als ik écht wilde dat ik af en toe de mouwen wel even wat langer uit mocht doen.

En hoewel dat heel verleidelijk klinkt, heb ik dat echt minimaal gedaan. Ook omdat anders de tijd van het dragen ook niet helemaal volledig is natuurlijk. Zo heb ik afgelopen vrijdag voor het eerst bewust een avondje mijn mouwen uitgelaten tijdens mijn (verlate) verjaardagsfeestje thuis. En gisteravond tijdens het dansen in de stad. Niet alleen omdat het warm is buiten, want de temperaturen vallen momenteel wel mee. Maar tijdens een feestje of een avondje dansen krijg je het toch al snel(ler) warm. En dus dacht ik laat ik het eens proberen. Het gevoel is een beetje dubbel. Enerzijds voelt het heerlijk vrij, tegelijkertijd ook weer bloot. En met name in m’n oksels trekken de littekens een beetje tijdens het dansen, waar ik geen last van heb op het moment dat ik de siliconenpleisters en compressiemouwen draag. Misschien een kwestie van wennen, maar toch is het ook wel spannend. Dus ik houd m’n littekens goed in de gaten als ik dit doe.

Anderzijds hoef ik de mouwen en pleisters officieel nog maar één week te dragen, dan zitten de tien weken erop. Maar omdat ik in de komende week ook nog een paar dagen naar m’n zusje ga op haar vakantieadres en ik daar wel wat regelmatiger de pleisters en mouwen niet zal dragen. Dit ook omdat de pleisters bijvb. gewassen moeten worden en drogen. Dat is best nog wel wat ‘gedoe’, dus even kijken hoe ik dat allemaal ga doen. Maar daardoor twijfel ik of ik de draag-periode dan misschien nog iets zal verlengen om de ‘verloren tijd’ in te halen. Ook merk ik met sporten dat de mouwen mij toch wel een soort veilig gevoel van steun geven. Dus het kan zijn dat ik het op die momenten nog wel even zal blijven dragen tot ik wat meer het vertrouwen heb teruggevonden in mijn eigen armen.

Gek toch eigenlijk dat je enerzijds niet kan wachten om er vanaf te zijn en anderzijds je toch je gemak er in terug vindt. Hoe lang ik ze nog ga dragen valt dan nog even te bezien, maar het aftellen is in ieder geval begonnen. Nog maar één week te gaan!!