Categorie: Herstel

Baer Lifestyle, Fitgirl, Herstel, Mediale Armlift, Plastische Chirurgie

Krachttraining

veel liefs, Renske

De afgelopen weken kreeg ik al weer wat vaker berichtjes van m’n trainer. Ook hij was benieuwd wanneer ik weer mocht trainen en zorgt voor de accountability, zodat ik na al die maanden dan ook weer écht aan de bak ga.

Die accountability heb ik niet per se nodig, want ik kijk op zich best wel uit naar dat ik weer iets mag doen. Tegelijkertijd mag ik ook gewoon wandelen en dat heb ik de afgelopen weken ook veel minder gedaan dan ik eigenlijk had willen of moeten doen.

Maar dan is het zover! Het is 7 juli!

Bijzonder hoe je er echt wel zin in kan hebben, maar het tegelijkertijd ook echt spannend vind. We trainen vandaag de benen, maar bij sommige oefeningen gebruik je wel je armen. En voel ik wat momenten van spanning, een soort trekkend gevoel. Gelukkig zijn mijn trainer en ik heel goed ingespeeld op elkaar en past hij direct de oefeningen voor me aan. En na iets meer dan een uur te hebben getraind ben ik op. Dramatisch ga ik languit op de loopband liggen “ik kan niet meer”.

En dan zit de eerste keer erop! Het voelt nog wat onvoldaan. Ja ik heb wel getraind, maar omdat ik echt rustig aan moet doen en dan in m’n hoofd zit vind ik het ook lastig. Maar toch, de kop is er af. Als ik morgen m’n afspraak heb gehad bij dr. Jaquet en hij bevestigt dat het goed gaat, wordt het misschien ook wel makkelijker.

Herstel, Mediale Armlift, Plastische Chirurgie

6 weken PO!

veel liefs, Renske

Zes weken PO, oftewel post operatief. ZES WEKEN?!?! Hallo, waar blijft de tijd? Het voelt enerzijds als gisteren dat ik mij meldde in het ziekenhuis voor de opname en m’n ingreep. De eerste week was nog best wel pittig, zeker met de drains. Maar sinds die eruit zijn, is het meest lastige geduld hebben. Geduldig zijn en blijven en m’n lichaam veel rust geven.

Maar het is gelukt en vandaag ben ik dan EINDELIJK 6 weken PO. Waarbij het grootste gedeelte van mn eerste herstel (6-8 weken) er nu op zit. Het daadwerkelijke resultaat zal nog even op zich laten wachten. Maarrrrr…. Vanaf vandaag mag ik rustig aan gaan beginnen met sporten waarbij ik ook mn armen mag belasten.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik het ook wel een beetje spannend vind. Omdat zeker nu ik (bijna) geen hechtpleisters meer draag, m’n littekens ineens heel fragiel aanvoelen. Zelfs met mn compressiemouwen aan.

Maar goed geleidelijk aan zal dat vast beter gaan. En hopelijk neemt het vocht straks ook wel echt meer af. Want gister was mn linkerhand ineens een hoopje vocht. Dus naast mn lymfedrainage massages ben ik een klein beetje in de weer geweest met een stress balletje en wat knijpbewegingen, in de hoop dat het voldoende doet om het vocht te verminderen. Want m’n drukmouwen hoeven in principe “nog maar” 3 weken aan en dan zitten die 8 weken er ook EINDELIJK op! Maar het is wel fijn als dat vocht dan een stuk minder is!

Doorgaan met lezen “6 weken PO!”

Herstel, Plastische Chirurgie

Goodbyeeeee hechtpleisters

veel liefs, Renske

Vanmorgen heb ik de poli even gebeld om m’n verhaal uit te leggen en om advies te vragen. De dame aan de telefoon heeft een belafspraak gemaakt en zo’n 2 uurtjes later werd ik teruggebeld door de verpleegkundige.

M’n linkerarm waar ook kleine irritatie is ontstaan op de huid rondom het litteken

Nogmaals leg ik uit dat ik sinds vrijdag best wel last heb van irritatie bij m’n oksels. Over m’n hele arm zie je wel wat irritatie aan de uiteinden van de pleisters, maar in m’n oksels ontstonden echt helemaal rode bultjes. Wat natuurlijk niet heel gek is met deze temperaturen en dan ook nog m’n compressiemouwen. Ik vertel ook dat ik nu de huid enorm insmeer en eroverheen een gaasje doe en dan de huid al wel weer een stuk rustiger is. Maar dat doet natuurlijk niet zoveel meer qua ondersteuning.

“Nee dat klopt, maar je bent 22 mei geopereerd toch?” Dat bevestig ik en geef aan dat ik a.s. donderdag 6 weken PO ben. “De pleisters geven het litteken nog wel ietsje ondersteuning maar dat doen de mouwen ook. Dus het is niet per se meer nodig om de pleisters erop te houden, zeker niet als ze irritatie geven.”

En daarmee ronden we het gesprek af. Spannend vind ik het wel, zo zonder de pleisters. Maar ik denk dat het goed is voor m’n huid om even helemaal tot rust te kunnen komen. En het is echt een grote stap naar het “normale” leven.