Herstel, Lifestyle, Maagverkleining, Working girl

Werk & warmte

Na een beroerde nacht (met dank aan blaffende politiehonden en mensen met vuurwapens in hun auto enzo), is het tijd om op te staan. Al een week probeer ik om 06:00 op te staan om weer wat meer ritme te krijgen. Maar het valt zwaar.

Toch wil ik echt proberen vandaag m’n gezicht weer even te laten zien. En misschien ook wel weer wat werk te verrichten. Ik ben één keer even ‘op de koffie’ geweest, 2 weken geleden en afgelopen week ben ik 2 keer een uurtje aanwezig geweest.

En na een keer snoozen lukt het me eindelijk om uit bed te komen, m’n routine te doen en richting werk te gaan. Eenmaal op het werk moet ik echt even bijkomen. De trappen van het metrostation hakken er nog een beetje in, nu ik toos conditieloos ben. Ook de warmte helpt niet echt mee. Ik zweet me de tyfus maar ik ben er, dus stap 1 kan ik alweer afvinken. Om 09:00 is er het wekelijkse overleg, waar ik weer even op de hoogte gebracht wordt van alle ins & outs. En deel ik met mijn team dat ik vanaf deze week wil proberen weer wat meer structureel aanwezig te zijn. Beginnende met maandag, woensdag en vrijdagochtend, voor zo’n 2-4 uur afhankelijk hoe ik mij voel.

Doorgaan met lezen “Werk & warmte”

Herstel, Maagverkleining

1 maand PO

Wauw. Vandaag is het één maand geleden dat ik werd geopereerd. Wat is het een rollercoaster zeg. Van me eigenlijk meer dan prima voelen naar onwijs moe en steeds duizelig. Maar toch eigenlijk wel stappen moeten blijven maken wat betreft herstel. Het is zo onwijs pittig, dat heb ik enorm onderschat.

En als je dan iedere dag zo struggled zou het fijn zijn als je er in ieder geval al wat resultaat van terug ziet op de weegschaal. Dat was de afgelopen 2 weken helaas niet het geval. Ik kwam op sommige dagen zelfs aan!!! En ja ik weet dat het erbij hoort, mocht ik t vergeten dan hoor ik het wel via goedbedoelde adviezen. Hoevaak heb ik ook zelf niet tegen lotgenoten gezegd: “het hoort erbij, je lichaam is hard aan het werk. Stilstaan betekent niet dat er geen vooruitgang is”. Maar dat maakt me momenteel allemaal geen reet uit, het blijft gewoon frustrerend. Ik wil op zo’n moment niet horen hoe het zit. Maar dat iemand me aanhoort en begrijpt dat het kut is. Dat het gevoel dat je hebt gewoonweg niet te stroken valt met rationeel nadenken. Dat de hoge verwachtingen die je hebt, ook doordat je veel meemaakt in die eerste weken, niet worden waargemaakt.…

Doorgaan met lezen “1 maand PO”

Herstel, Lifestyle, Maagverkleining, Working girl

Opstarten

Aankomende donderdag is het inmiddels 4 weken geleden dat ik geopereerd ben. Bijna 4 weken en ik zit nog steeds thuis. Ja ik probeer wel dingen te doen. Even een boodschapje, een pakketje wegbrengen, naar een afspraak in het ziekenhuis en zelfs weer even weg voor sociale activiteiten. Maar het voelt wel dubbel dat werken nog niet weer opgestart is. Vorige week ben ik eventjes op ‘de koffie’ geweest. En vanaf deze week zet ik mijn wekker voor ‘opstaan voor werk’ ook weer aan. De ochtenden zijn pittig, maar daar moet ik ook weer aan wennen. Op deze manier kan ik per dag even kijken hoe ik mij voel.

Waar het gisteren nog niet ging doordat m’n ontbijt verkeerd viel, voel ik mij vandaag een stuk beter. Dus tijd om eens m’n gezicht weer te laten zien op kantoor. Gelijk m’n laptop maar meenemen zodat ik m’n nieuwe werkplek in kan richten. Na even een kletspraatje gemaakt te hebben met de baas, plug ik mijn laptop aan de docking en ga ik even door m’n e-mails heen. Ik werk deze weg en merk dat m’n hoofd er best wel moeite heeft. Her en der vlekken en een zeurend gevoel die zich in mn hoofd manifesteert. Leuk man, hoofdpijn. Toch weet ik een uur vol te houden. Dat wilde ik toch minimaal proberen. En ondanks dat het niet helemaal soepel ging is dat wel gelukt.

Nu in de metro, snel naar huis en dan maar even gestrekt. Iedere stap, hoe groot of klein ook, is er weer toch weer een!