Maagverkleining, Natraject

Afspraak met de diëtiste

Eindelijk was het zover! Mijn eerste 1-op-1 afspraak met de diëtiste na de operatie. Ik had die afspraak al veel eerder kunnen hebben, maar ik had het ziekenhuis gevraagd een afspraak in te plannen bij dezelfde diëtiste als in het voortraject. Behalve de historie die zij kent, had ik ook een klik. En word ik een beetje simpel van alle wisselende gezichten. Ik heb nog een natraject van 5 jaar, dan is het fijn dat je bij de juiste specialist terecht komt. Dus werd mijn afspraak in verband met vakantie zo’n 5 weken opgeschoven en mocht ik eindelijk langskomen!

Hoe gaat het nu met je?” vraagt M.B. Dat is natuurlijk geen vraag die onbekend is. Mensen die ik zie en weten van mijn operatie stellen die vraag. Maar in dit geval mag het antwoord wat uitgebreider zijn. En terwijl ik vertel over mijn gebrek aan energie en duizeligheid besef ik mij ineens dat de duizeligheid eigenlijk is afgenomen. Alleen met opstaan uit bed onderweg naar de badkamer wordt de wereld soms nog wel even wat draaierig. Maar verder? Goh wat raar eigenlijk, de duizeligheid was zo’n grote hinder gedurende de dag. Ik heb niet eens gemerkt dat hij weg was……

Verder nemen we qua eten mijn dag door. Dat ik het lastig vind om te blijven variëren met verschillende producten. Dat soms de zuivel echt m’n neus uit komt. En hoe ik dat heb geprobeerd op te vangen, met bijvoorbeeld de “Bolletje tussendoortje crackers” of de “Nature valley proteine notenrepen” die ik door tips vanuit de Instagram WLS community was gaan gebruiken.

Doorgaan met lezen “Afspraak met de diëtiste”

Lifestyle, Maagverkleining, Natraject, Working girl

20 uur en verder

Afgelopen week heb ik dan EIN-DE-LIJK de 20 uur gehaald. 5 ochtenden heb ik gewerkt van 8.30-12.30 En wat is het gek en tegelijkertijd fijn om weer meer regelmaat te hebben. Toch valt het werken me zwaar. Zodra ik klaar ben met werken ga ik, hooguit met een tussenstop bij de AH, naar huis en duik ik vrijwel direct m’n bed in. Slapen doe ik niet meer, maar wel lig ik als een dooie een beetje te scrollen op m’n telefoon.

Maar toch voel ik de druk. Niet dat mijn werkgever mij pusht hoor, het is meer een gevoel dat ik zelf heb. Morgen is het 8 weken geleden dat ik geopereerd ben, dus het aangegeven herstel van 2-6 weken is ruimschoots verstreken. En aangezien ik qua ochtenden niet meer verder uit kan breiden, wordt het tijd voor een nieuwe stap; een extra dagdeel. Oftewel een hele dag werken.

Maar dat had ik wel een beetje onderschat. Hoewel ik vol goede moed en een tas vol eten en drinken naar kantoor ging merkte ik tegen de lunchpauze aan dat m’n hoofd aan het eind van haar latijn was. Maarja, ik geef me dan niet direct gewonnen natuurlijk. Dus start ik aan m’n lunchpauze. Even m’n crackers met filet american opeten. Maar als ik me dan nog steeds niet lekker voel, kruip ik even weg in een van onze treinzitjes. Even geen prikkels…

Doorgaan met lezen “20 uur en verder”

Maagverkleining, Natraject

Bisa’s & Klysma

Voor de operatie kon ik altijd met alle gemak van de wereld naar de wc. De angst om na de operatie slecht te kunnen gaan was dan ook best wel groot, maar tegelijkertijd kon ik me er maar weinig bij voorstellen. Sinds de operatie heb ik over het algemeen weinig problemen met naar de wc gaan, al zijn er af en toe momenten dat het echt moeizaam gaat. Dan is de aandrang er; het gevoel dat het tegen je sterrie aantikt klaar voor de finale.. Maar tegelijk is het niet genoeg om naar buiten te komen. Waardoor je de hele dag het gevoel hebt dat je nodig moet poepen. Strontvervelend! 💩 💩💩

Natuurlijk weet ik waar het aan ligt. Vastere ontlasting ontstaat door gebrek aan vezels of door te weinig water drinken. Dat is niet zo gek als je al een stuk minder eet, niet alles kan verdragen en dat wat je nuttigt ook nog eens niet allemaal opgenomen wordt door je lichaam. Daarom kreeg ik tijdens het ontslag een advies mee om bisacodyl te halen. Bisacodyl is een tabletje die een laxerend effect heeft. Het is niet voor langdurig gebruik en lost op de lange termijn zeker het probleem niet op, maar de oorzaak is wel duidelijk en die lost zich voorlopig evenmin op.

Dus toen enkele weken geleden ik voor de 9e keer die dag begonnen was aan een bevalling met flinke persweëen om de ontlasting eruit te krijgen, was ik er HE-LE-MAAL klaar mee. Ik wilde zo graag dat het eruit was, mij weer even leeg voelen… Dat ik er voor koos om een bisacodyl in te nemen. En ja hoor, binnen 3 uur kwam er zowaar een hoop gerommel tot stand in mijn onderbuik en hoewel het nog steeds niet onwijs makkelijk ging was de klus geklaard. Helaas was de 2e keer geen succesverhaal.

Doorgaan met lezen “Bisa’s & Klysma”