Categorie: None Scale Victory (NSV)

Curaçao, Fitgirl, Maagverkleining, None Scale Victory (NSV), Travel

Trots!!!

veel liefs, Renske

God wat ben ik trots op mezelf. Ik zeg dat niet zo vaak, sterker nog ik geloof niet dat ik dat ooit zo intens heb gevoeld als vandaag. Ik riep al een paar keer heel stoer dat ik de Christoffelberg zou gaan ‘bewandelen’, zonder er zelf nog echt overtuigd van te zijn. Het voelde een beetje als dat dit een last-minute Sjaak Afhaak zou worden. Maar toch deed ik voorbereidingen, regelde een rugtas en zorgde dat ik van alle benodigdheden was voorzien.

En toen deed ik iets wat ik echt heel eng vond. Ik stapte echt om 5.20 vanuit mijn appartement in de auto richting het Christoffelpark, wat ongeveer een rit van zo’n 40 minuten is. Daar aangekomen moest ik een heel formulier invullen, de zenuwen werden steeds een beetje heftiger. Als dit nodig is, hoe intens is het dan wel niet? Maar proberend er niet al te lang bij stil te staan betaalde ik voor de toegang, sloeg het alarmnummer op in mijn telefoon en stapte in mijn auto om naar de voet van de berg te rijden.

Ik liep in de eerste meters over de verharde weg, wat uiteraard niet de bedoeling was. Maar door een groep inmiddels al dronken jongeren (ja om 6.30) had ik de start van het pad over het hoofd gezien. Dus hup terug en opnieuw. Het was klimmen, klauteren en heel goed kijken waar je je voeten neer zet. Er leek geen einde aan te komen en het werd op de laatste 10 minuten steeds steiler en steiler. Ik had het warm, benauwd, zweette me de tering en heb zelfs her en der wat blauwe plekken, krassen en schrammen opgelopen. De laatste paar rotsen waren een DRA-MA. Ik kon wel janken dat ik dacht, ga ik nu daar niet bovenop komen na alle moeite? Maar na al het bikkelen en strijden is het me gelukt. Ik heb gewoon een facking berg beklommen (!!!!).

Oke, de zonsopgang heb ik helaas niet gezien, de lucht was erg bewolkt maar wat een ontzettend bijzondere ervaring ben ik rijker. Vandaag besef ik me weer hoe ontzettend dankbaar ik ben voor mijn ingreep en alles wat ik ervoor terug heb gekregen. Dat je soms een enorme drempel over moet, maar godverdomme wat is het dit allemaal waard!

Dus onthoud, als ik het kan dan kan jij het ook!

Let’s talk!, Lifestyle, Maagverkleining, None Scale Victory (NSV), Psychotherapie, Voortraject, WLS Community

Nieuwe ronde, nieuwe kansen?

veel liefs, Renske

In de laatste dagen van het jaar is het vrij standaard dat je terug kijkt op het afgelopen jaar. Vaak zie je dat mensen het allemaal vrij snel achter zich willen laten. Op naar het nieuwe jaar, want nieuwe ronde nieuwe kansen.. Toch?

Ik heb dat ook een tijdlang gehad. Met sporten, afvallen, gezond eten en ook hoe ik naar mijzelf keek. Niets was goed genoeg voor de lange termijn. Waardoor ik dan de hoop weer opgaf, mijzelf opgaf.

Dit jaar is het anders. Dankzij het bariatrie traject en de psychotherapie die ik heb gevolgd, ben ik weer van mijzelf gaan houden. En natuurlijk is het fijn dat je afvalt en slanker wordt, maar er liggen daarmee ook gevaren op de loer. Zo heb ik een tijd mijzelf iedere dag gewogen, het werd gewoon een obsessie. Dus heb ik mijzelf gedwongen terug te gaan naar maximaal één keer per week wegen. En sinds mijn –6 maanden post operatief moment-, ga ik het ook niet meer wekelijks delen op social media maar enkel nog maandelijks.

Ik zie er teveel gevaren in, ook bij lotgenoten. De wekelijkse face to face friday, waar schouders zo worden neergezet dat botten zichtbaar zijn (die je op andere fotoos helemaal niet ziet) of je buik inhouden wanneer er een vergelijking wordt gemaakt met de before foto. Uiteraard is het een aanname, want ik weet niet zo goed wat het doel is van iemand om dat te doen. Maar in mijn optiek lijkt het dat iedereen maar slanker gezien wil worden, nog slanker dan ze dus in werkelijkheid zijn. En dat is niet oké, wat geef je dan af naar anderen? Of bovenal, wat geef je dan af naar jezelf? Je bent 40, 50, 60 of zelfs 70 kilo afgevallen en het is nog steeds niet genoeg?

Doorgaan met lezen “Nieuwe ronde, nieuwe kansen?”