Fitgirl, Lifestyle, Maagverkleining, Natraject, WLS Community

80 (!!!!!!)

Zo’n 11 maanden geleden had ik een openhartig gesprek met Gino. Een van de mensen in mijn netwerk, waarbij ik terecht kan voor vragen over mijn gezondheid. Op dat moment ben ik overtuigd dat m’n huidige gewicht de eindstreep is, -70,0 kilo. Het ziekenhuis bevestigt dat tijdens de controle en hoewel ik liever nog zo’n 15 kilo meer was afgevallen heb ik er ergens ook wel vrede mee, beseffend dat ik van écht heel ver ben gekomen.

Bullshit” was zijn reactie op mijn verhaal en die van het ziekenhuis. En hoewel ook mijn trainer al vaker de krachttraining had laten vallen was ik gewoon nooit zo overtuigd. Want ja, fitness is verdomd saai. Toch?

Ik liet me overtuigen en ging een sessie mee met (inmiddels) m’n sportbestie Jade. Ze liet me de badass kant van krachttrainen zien en ik dacht oke let’s go! Toch was het niet zo makkelijk. Zeker niet toen ik voor de eerste keer alleen naar de sportschool ging. De oefeningen waren ineens niet zo vanzelfsprekend meer. Iedereen leek naar me te kijken inclusief vooroordelen en zo gingen de aannames nog even door in m’n hoofd. Gelukkig had ik digitale moral support en stapte ik uit mn comfort zone en zette door.

Doorgaan met lezen “80 (!!!!!!)”

Let’s talk!, Lifestyle, Maagverkleining, None Scale Victory (NSV), Psychotherapie, Voortraject, WLS Community

Nieuwe ronde, nieuwe kansen?

In de laatste dagen van het jaar is het vrij standaard dat je terug kijkt op het afgelopen jaar. Vaak zie je dat mensen het allemaal vrij snel achter zich willen laten. Op naar het nieuwe jaar, want nieuwe ronde nieuwe kansen.. Toch?

Ik heb dat ook een tijdlang gehad. Met sporten, afvallen, gezond eten en ook hoe ik naar mijzelf keek. Niets was goed genoeg voor de lange termijn. Waardoor ik dan de hoop weer opgaf, mijzelf opgaf.

Dit jaar is het anders. Dankzij het bariatrie traject en de psychotherapie die ik heb gevolgd, ben ik weer van mijzelf gaan houden. En natuurlijk is het fijn dat je afvalt en slanker wordt, maar er liggen daarmee ook gevaren op de loer. Zo heb ik een tijd mijzelf iedere dag gewogen, het werd gewoon een obsessie. Dus heb ik mijzelf gedwongen terug te gaan naar maximaal één keer per week wegen. En sinds mijn –6 maanden post operatief moment-, ga ik het ook niet meer wekelijks delen op social media maar enkel nog maandelijks.

Ik zie er teveel gevaren in, ook bij lotgenoten. De wekelijkse face to face friday, waar schouders zo worden neergezet dat botten zichtbaar zijn (die je op andere fotoos helemaal niet ziet) of je buik inhouden wanneer er een vergelijking wordt gemaakt met de before foto. Uiteraard is het een aanname, want ik weet niet zo goed wat het doel is van iemand om dat te doen. Maar in mijn optiek lijkt het dat iedereen maar slanker gezien wil worden, nog slanker dan ze dus in werkelijkheid zijn. En dat is niet oké, wat geef je dan af naar anderen? Of bovenal, wat geef je dan af naar jezelf? Je bent 40, 50, 60 of zelfs 70 kilo afgevallen en het is nog steeds niet genoeg?

Doorgaan met lezen “Nieuwe ronde, nieuwe kansen?”

De Ingreep, Lifestyle, Maagverkleining, Wachtlijst & Afspraken, WLS Community

Er is weer hoop!

Wát een rollercoaster is het afgelopen jaar geweest. Mijn voortraject die maar liefst 12 maanden (+ 1 week) duurde en voor mijn gevoel steeds een nieuwe en bovenal onverwachte tegenslag kreeg. Of de keren dat mensen zeiden “komt goed, geduld is een schone zaak”. Goed bedoeld uiteraard, maar dat soorten woorden komen op een gegeven moment echt je strot uit.

Mijn ziekenhuis kiest ervoor om altijd een beetje vaag te doen. En zijn in mijn optiek tótaal niet transparant. Zo is de wachtlijst in ons ziekenhuis hét gesprek van de dag in de online community. Maar weigert het ziekenhuis er concrete uitspraken over te doen. Maar door de openheid van een aantal leden is het best aardig te doen qua schattingen maken over hoevaak ze nu helemaal opereren. Dus op een gegeven moment ben ik zelf maar een lijst bij gaan houden van wachtlijst data en operatie data. Nu is dat natuurlijk niet iedereen van de wachtlijst, maar het helpt wel inschattingen te maken. Zo zijn afgelopen week alle resterende patiënten van de maand oktober opgeroepen en hebben zij een operatiedatum gekregen voor de maand april.

Nu denk je misschien maar eh oktober dat is toch eigenlijk nog vét ver weg. Daar heb je helemaal gelijk in. Maaaaarrr in de tweede week van december hebben ze besloten om geen opnamegesprekken en groepsbijeenkomsten meer te organiseren, om te voorkomen dat de wachtlijst te ver uit verhouding zou lopen ten opzichte van de operaties. En opereren kon op dat moment helaas niet meer. Deze afspraken zijn op 1 februari pas weer hervat. Dat betekent dus een gat van bijna 2 maanden.

Dat betekent dat ik nog zo’n 9 weken aan patiënten voor me heb, die opgeroepen moeten worden. Als de lijn zo blijft stijgen wordt het steeds en steeds meer realistischer dat ik eind juni geopereerd ga worden. Wat ik echt ontzettend gaaf vind! En spannend, zou het dan nu eindelijk gaan gebeuren??

Duimen jullie met me mee?!