Fitgirl, Lifestyle, Maagverkleining, Natraject

Bewegen onder begeleiding

Tijdens mijn controle zo’n 2 weken na de operatie heb ik het met de verpleegkundig specialist gehad over wat ik wilde doen qua sporten. Ik had zwemmen benoemd, maar ook dat ik dat lastig vind in combinatie met de duizeligheid. Vorige week ben ik wezen zwemmen met z’n zusje. Of nouja zwemmen, ik heb in het ondiepe bad gezeten met m’n neefje van 4 in plaats van de glijbanen af te roetsjen met die van 8. Ik durfde niet…

Niet omdat ik niet van de glijbaan zelf af durfde, maar meer dat ik alle treden van de glijbaan op zou moeten klauteren, eraf moet houden. En mezelf vervolgens uit het zwembad moet hijsen op zo’n metalen trappetje. Heb ik die energie wel? Heb ik de kracht wel in m’n benen? Sinds m’n zweepslag ben ik niet meer wezen zwemmen en ik vind het eng. Dus zwemmen stelde ik uit.

Maarja de andere sporten die ik leuk vind zijn dingen als bodypump. Waar je op een lekker muziekje op hoog tempo in de weer gaat met gewichten. Dat is veel te heftig om mee te starten. Ook met m’n HMS waar ik rekening mee moet houden. “Als je wil kunnen we J.B. inzetten om je te begeleiden. Dan moet je rond de 6 weken na je operatie even een seintje geven” vertelde de verpleegkundig specialist.

Doorgaan met lezen “Bewegen onder begeleiding”

Fitgirl, Maagverkleining, No-Nonsense

No-Nonsense!

Is dat je nieuwe schoondochter?” wordt mijn (ex-)schoonmoeder gevraagd op de eerste familie verjaardag waar ik bij ben. Ze zitten aan de andere kant van de kamer. “Pfffft” zegt zij terwijl ze haar wenkbrauw ophaalt en het op haar beurt wegwuift. Ik was 18 een enorm sociaal dier, maar zo zelden dat ik mij zo ongemakkelijk voelde op een feestje. Het is in deze maatschappij heel erg lastig om dicht bij jezelf te blijven. Om vertrouwen te hebben in wie jij bent en daar om te geven. En zeker als je niet slank bent, krijg je door fatshaming zó’n stempel op je gedrukt.

Door de jaren heen heb ik ieder dieet bijna wel uitgeprobeerd. Sonja Bakker, Cambridge, Forever Clean 9, intermittent fasting en ga zo maar door. Ik heb het ook een tijd volgehouden met gezond eten (lees: mezelf niks meer gunnen en soms zelfs maar 1200 kcal binnenkrijgen). Aan het eind van de rit blijft er niet alleen een laag zelfbeeld over, je lichaam raakt ook verstoord door het gejojo. Zeker als je obesitas krijgt.

Tijdens mijn laatste poging in 2018 verloor ik maar liefst 32 kilo voordat het gewichtsverlies stagneerde. Ik ben een lijngerichte eter en doorstond maanden zonder mezelf ook maar iets lekkers te gunnen. Dan weet je gewoon dat als je niet meer beloond wordt en er geen gewichtsverlies meer is dat opgeven er langzaam in sluipt. Tot het moment dat alle kilo’s er weer aanzitten. Met nog een beetje extra.

Doorgaan met lezen “No-Nonsense!”

Fitgirl, Lifestyle, Maagverkleining

Blok beton

Al eerder schreef ik over mijn avonturen met de fysio en haar inadequate zorg. Inmiddels heb ik een nieuwe fysio; Freek. En Freek is vooralsnog fantastisch. Misschien ook een easy win als je hem vergelijkt met zijn voorganger. Maar hij neemt de tijd, geeft mij het gevoel dat hij weet wat hij doet én geeft oefeningen die werken!

Vandaag mocht ik weer naar de Fysio. Deze keer ondernam ik een poging om naar de praktijk te komen. Eenmaal daar bespraken we de voortgang. Trots vertel ik dat ik inmiddels weer zonder stoel kan douchen én dat ik de bureaustoel ook vrijwel niet meer gebruik om van plek A naar B te komen binnenshuis. Dan legt hij uit wat de vervolgstappen zijn “Wat gebeurt bij zweepslag is dat de spier erna totaal verkrampt. Dat bemoeilijkt het lopen en andere bewegingen, dus ik ga je kuitspier losmasseren” en terwijl hij dat zegt voelt hij aan mijn been en zegt “wauw, wat een blok beton zeg”.

Terwijl hij mij probeert af te leiden met de dramatische wedstrijd van gister, onderga ik gedwee de massage. Het is voor een goed doel, maar de eerste minuten zijn echt wel even doorbijten. Gelukkig neemt de pijn daarna af en gaan we verder met de oefeningen. Lopen zonder krukken én op m’n tenen staan.

De Fysio is erg tevreden en hoopvol gestemd over mijn herstel. En met m’n krukken onder m’n arm, een nieuwe afspraak voor dinsdag en nieuwe oefeningen ga ik weer naar huis.

Het was maar een half uurtje, maar ik ben helemaal stuk! Dus vanavond maar vroeg onder de wol!