Categorie: Woordenbrij

Let’s talk!, Lifestyle, Maagverkleining, Psychotherapie, Selflove, Voortraject, Woordenbrij

Always a bridesmaid..

veel liefs, Renske

Ik ben een fervent Expeditie Robinson kijker. Ik vind het leuk om te zien hoe mensen strijden en tegelijkertijd vreet ik mezelf op als men tactisch gaat spelen en de boel bedondert. Dit jaar doet Anouk mee en ze eindigt een aantal keer als tweede in een proef. Ontzettend gefrustreerd roept ze dan “always a bridesmaid, never a bride”. En eerst wist ik niet waarom hij zo bleef hangen, maar inmiddels wel. Het slaat namelijk zó de spijker op zijn kop, als ik naar mijzelf kijk..

In de afgelopen jaren heb ik de nodige fouten gemaakt. Wie niet, daar zijn we allemaal mens voor. Maar soms was dat omdat ik zó graag gelukkig wilde zijn en dacht dat met iemand samen zijn daar voor zou zorgen. Zo had ik een relatie die 9 jaar duurde met D., met hem ging ik voor het eerst samenwonen. Daarna kreeg ik een relatie met R., waarmee ik ging samenwonen én ja zei op zijn huwelijksaanzoek. Maar was ik gelukkig? Ik dacht soms van wel. Ondertussen zag ik vriendinnen langdurige gelukkige relaties opbouwen, trouwen en kindjes krijgen.. En ik? Ik werd 30, tante van al die fantastische kindjes maar wel wéér single.

Daarna leerde ik iemand kennen met wie ik 3,5 jaar een relatie had. Daar werd ik ‘head over heels’ verliefd op. Met hem zag ik mijzelf oud worden. Kindjes krijgen, de hele mikmak. Maar zoals je kan lezen, schrijf ik dat in verleden tijd. Inmiddels ben ik weer zo’n 1,5 jaar single. Het heeft niet zo mogen zijn. Always a…

Doorgaan met lezen “Always a bridesmaid..”

Let’s talk!, Lifestyle, Woordenbrij

Echt even kut..

veel liefs, Renske

Waar begin ik? Hoe gaat het? Het gaat echt even kut. Het is begonnen denk ik toen ik ziek werd. Sindsdien ben ik veel meer moe dan eerst. Misschien omdat m’n lichaam toen even een klap kreeg en ik al niet zoveel weerstand heb momenteel. Aan de andere kant doe ik het ook een beetje mezelf aan. Ik gebruik namelijk het slaapapparaat momenteel ook niet. Wat m’n moeheid wellicht enorm kan verminderen, maar ik kan het gewoon niet opbrengen om het weer uit elkaar te halen, nieuwe masker te koppelen, schoon te maken en terug in elkaar te zetten. Hooguit 10 minuten werk, maar ik doe het dus gewoon niet. Beetje vicieuze cirkel zo, stom hè!?

Daarnaast extreem meer last van m’n menstruatie deze week. Sinds ik aan de pil ben probeer ik soms 2 strips te slikken zodat ik het wat minder vaak ben. Want ik heb altijd wel een dag of 2 dat het vrij heftig is. Dat ging eigenlijk best oké de eerste keren. Maar nu is het echt extreem. Een interne bloeding is er niks bij denk ik! Jeez. Maar dat zorgt ook voor meer pijn in m’n rug, onderin m’n buik en ontzettende hoofdpijn. En hoewel ik het minder probeer te gebruiken, slik ik nu toch ibuprofen. Maar die laat het zelfs amper zakken. Wat een verschrikking.

Als je lichaam je zo tegenwerkt, draagt dat niet echt bij om goed in je vel te zitten. Daar dan bovenop ben ik ook nog eens enorm gefrustreerd. Door dingen op het werk, dingen thuis. Misschien juist ook wel omdat ik ongesteld ben, geen idee. Maar ik kom mijzelf op die manier ontzettend tegen. Ik denk dat ik op een punt ben dat het allemaal even teveel is.

Het blijft maar stapelen en het komt er momenteel ook slecht uit. Ik zou allang psychotherapie hebben gehad, maar toen werd ik ziek. Maar goed dat is op korte termijn weer. Ook heb ik deze week die proef-dansles. Dus wellicht weet ik daarmee de cirkel een beetje te doorbreken.

En tot die tijd bikkelen we maar gewoon even door.

Let’s talk!, Lifestyle, Woordenbrij

Off day

veel liefs, Renske

Half 3 ‘s nachts is het als ik wakker word. Mijn keel voelt dik en doet kapot veel pijn. Mijn hoofd knalt uit elkaar, ik ben ineens snotverkouden en ik bevries. Tering wat is het koud. Ik doe het raam dicht en haal het dekbed tevoorschijn. Maar zelfs daaronder voelt t alsof alleen de toplaag van mijn lichaam verwarmd wordt. De rest voelt verkleumd. Ik lig wakker en ik woel. Een hete douche zou misschien wel helpen, maar ik kan de moed niet vinden om overeind te komen. Hoe kan dit nou zo ineens?

Gister had ik een off day. Althans dat dacht ik.. Ik heb wel vaker een off day tijdens het traject. Maar wie heeft dat nou niet? Het punt is dat het bij mij soms zo heftig kan zijn. Ik zat er niet lekker in en een nietszeggende discussie met een collega leverde de nodige emoties op. Ik was behoorlijk van mijn stuk en had er weer flink de balen in. Vandaag is het 6 maanden dat ik psychotherapie krijg. Je zou denken dat ik dingen beter onder controle krijg, dat je verbetering ziet klaag ik overstuur tegen mijn collega F. “Maar er zijn ook verbeteringen, die zie je alleen nu even niet”. Mijn manager belt even later ook nog even. “Het is niet zo gek als je alles aanpakt, je moet je weg opnieuw vinden”. Is dat het? Omstreeks 19:00 schakel ik uitgeblust mijn laptop uit.

Doorgaan met lezen “Off day”