Categorie: Afvallen

Fitgirl, Lifestyle, Maagverkleining, Voortraject

Rennen & vliegen

veel liefs, Renske

Als je mij een beetje kent dan weet je dat ik liever ergens 30 minuten te vroeg kom, dan 5 minuten te laat. Ik heb een hekel aan laatkomers, maar vooral zelf te laat ergens voor zijn. Braaf vergrendel ik om half 1 mijn computer en maak mij klaar om de deur uit te gaan. Als ik het parkeerdek af rijd kom ik tot de ontdekking dat de poort niet open gaat. Shit. Bladeren weggehaald, maar nog steeds geen verandering. Inmiddels staat een van mijn buren ook klaar om het parkeerdek op te gaan en achter mij iemand die vertrekken moet voor haar werk. Heb ik weer. Na contact met de verhuurmakelaar komt ineens mijn overbuurman als reddende engel, hij kent inmiddels de kuren van de poort maar heeft ook de oplossing. HOEZEE! Zo’n 15 minuten later vlieg ik dus richting het ziekenhuis voor mijn afspraak met de bewegingstherapeut.

Nu had ik al gebeld en de situatie uitgelegd, maar toch gun ik het mijzelf dan niet om rustig aan te doen. Met als resultaat dat ik helemaal gehaast en buiten adem op mijn afspraak kom. Maar wel gelukkig “slechts” 7 minuten te laat.

Eenmaal aangekomen stelt de bewegingstherapeut zich voor. Dhr. J.B. Ik moet eerlijk bekennen dat ik mij van tevoren erg druk maakte. Ik had al een beetje gegoogled op wie mij zou gaan begeleiden en vond hier een jonge goed uitziende gozer. En ik dacht natuurlijk, mag het niet gewoon een wat oudere lelijkerd zijn? Maakt dit soort dingen toch een stuk makkelijker!

Doorgaan met lezen “Rennen & vliegen”

Maagverkleining, Voortraject

Verrassing!

veel liefs, Renske

In gesprek met mijn collega werd ik op mijn prive telefoon gebeld door een 010 nummer. Ik dacht nog, dat lijkt het ziekenhuis wel. Maarja zoals ik afgelopen dinsdag heb laten weten spreek ik de medisch psycholoog volgende week woensdag pas, dus ik verwachtte verder eigenlijk geen telefoontje. Tot ik gebeld werd door Dhr B., bewegingstherapeut. “Ja er is een verzoek ingediend om wat testen te doen rondom beweging en een beweegplan op te stellen”.

Ik was enigszins sprakeloos, want hoewel ik ontzettend ongeduldig ben is er nog zo’n klein beetje onzekerheid en angst dat het allemaal niet gaat gebeuren. Ik denk dat er op zich weinig reden is dat ik niet voldoe aan de eisen, maarja zeg nooit nooit. Toch? Dus ik heb met de bewegingstherapeut een afspraak gemaakt voor aanstaande woensdag. Ik verwacht dat het een soort conditie testen zijn aangezien ik in sportieve kleding mag verschijnen. En dan gaat hij ook nog een beweegplan opstellen voor me.

Om het allemaal nog even te fact-checken, wat ik als control freak nou eenmaal fijn vindt, log ik in op mijn ziekenhuis account en wat zie ik tot mijn verbazing? Allemaal afspraken in “mijn agenda”. De bewegingsagoog, de diëtetiek, de longarts en wederom bij de obesitas verpleegkundige. Ik ben helemaal overdonderd. Het gaat nu dan echt echt gebeuren! Dat klinkt natuurlijk misschien wat gek, maar ik vier echt even een klein feestje! Daar gaan we dan!!

MeiVakantieDeal | Deal Party 🎉 | Iedere Dag nieuwe Deals want elke Deal is een feestje!
Here we go.., Let’s talk!, Maagverkleining, Psychotherapie, Woordenbrij, Working girl

Confessions @ work

veel liefs, Renske

Moe, dat was ik natuurlijk al een tijdje. Weer in gewicht aankomen is niet bevorderlijk voor je algemene functioneren en dan heb ik daar bovenop die slaapapneu die maakt dat ik niet goed slaap en dus niet voldoende uitrust. Maar sinds ik psychotherapie heb merk ik dat het beetje energie dat ik nog wel had inmiddels verdwenen is als sneeuw voor de zon.

Ik probeer iedere dag heel hard alle ballen hoog te houden. Het voorbereiden op het voortraject van de ingreep, zoals het slaaponderzoek of het longfunctie onderzoek. De psychotherapie. De drukte op werk, maar ook mijn groei en ontwikkeling. Als m’n werkdag voorbij is, ben ik regelmatig zó ontzettend moe. En dan maak ik het mezelf ook niet makkelijker met 2 vrijwilligersfuncties en niet te vergeten mijn sociale leven.

Op mijn werk weten, naast de HR-manager, al een aantal collega’s van mijn trajecten. Ik werk voor een niet al te groot bedrijf en met een aantal van mijn collega’s ga ik ook privé om of praten we regelmatig over privé zaken. Ik vond het niet meer dan logisch hen hierover te vertellen. Toch vond ik het wel lastig, zeker omdat er vaak de nodige emotie bij komt kijken. Maar gelukkig waren de reacties die ik kreeg waren erg lief en bemoedigend. Pre-Corona bracht ik minstens 40 uur door met mijn directe collega’s, sommigen zag ik meer dan mijn meest dierbare vrienden en/of familie. Zij weten hoe ik ben, de goede maar ook de bitchy momenten. En dat helpt. Dat is fijn als het even niet meer gaat.

Doorgaan met lezen “Confessions @ work”