Categorie: Maagverkleining

Here we go.., Maagverkleining

Oefenen.. oefenen.. oefenen..

veel liefs, Renske

Wat is het ontzettend moeilijk, je leven veranderen.. Nu wordt het ook niet makkelijker gemaakt met COVID, maar zelfs als ik dat buiten beschouwing laat.

Een aantal weken geleden heb ik een schema geprobeerd te maken voor voldoende eet en drink momenten die mij gaan voorbereiden, mocht ik in aanmerking komen voor de ingreep. (Als je die wil zien, klik even hier!) De obesitas verpleegkundige gaf me de tip om reminders te zetten in mijn telefoon. Omdat ik wekkers wel heel drastisch vind en ook niet bepaald handig in combinatie met mijn werk, heb ik er agenda reminders van gemaakt..

En op dagen dat ik niet zo’n gekkenhuis heb op m’n werk lukt het aardig. Ik ben nog wel een beetje aan het aftasten of ik in de ochtend genoeg tijd heb voor alles wat ik van mijzelf verwacht, maar aanpassingen maken kan natuurlijk prima. Het probleem zit hem bij mij in het blijven opletten, ook als ik een hectische of stressvolle dag heb. Waar “18 minuten geleden” als de reminder op mijn telefoon opvalt nog niet zo erg is, zijn 3 meldingen met 1, 2 en 3 uur geleden natuurlijk wel vét te laat. En dat maakt voor m’n gevoel gelijk de dag teniet gedaan.

Dat is natuurlijk niet geheel terecht. Ik leer er ook van. Maar God wat is het lastig. Gelukkig kreeg ik vandaag weer een beetje motivatie. Op Instagram volg ik een vrouw “not your average fitness coach” Diede Joosten. Zij deelt ook haar content op TikTok, waar ik deze video zag.

En zoals de audio zegt, je wordt niet zomaar wakker zoals je zou willen zijn. Oefenen, oefenen, oefenen. Misschien toch maar tijd voor de wekkers?

Here we go.., Maagverkleining

Dr. L. Longarts

veel liefs, Renske

Na mijn slaaponderzoek avontuur van vorige week mocht ik vandaag terug voor een afspraak met Dr. L, de longarts.

Wederom kreeg ik een shitload aan vragen, over het verleden. Maar ook over of ik rook, drink, drugs gebruik. Waar ik allergisch voor ben, huisdieren heb en zelfs wat voor een vloer er in mijn huis ligt. Na het kruisverhoor ging de arts nog naar mijn hart en longen luisteren en mijn nek/hals opmeten alvorens we de uitslag van het slaaponderzoek door zouden nemen.

Spijtig genoeg werden mijn eerdere twijfels over het slaaponderzoek alsnog bevestigd. Hij vroeg of het “klippertje” van mijn vinger was gegaan gedurende het onderzoek. Ik legde hem uit dat ik ook bij de OSAS consulent had aangegeven dat ik behalve een slechte nacht, ik heb voor mijn gevoel amper een uur fatsoenlijk geslapen, ook het idee had dat de sensor bij mijn vinger niet goed werkte. De avond ervoor voelde ik een soort elektrisch schokje, net alsof je statisch geladen bent en de sensor gaf deze keer geen licht in de ochtend in tegenstelling tot de keer ervoor.

Dr. L vertelt me dat er 2 manieren van meten zijn. Een is de luchtstroom, de ander via het “klippertje” op de vinger. daarmee gaf het onderzoek een vertekend beeld. Ik heb erg slecht geslapen en was continue bewust van het apparaat, zodoende was de luchtstroom niet het beste beeld. En het klippertje die heeft nooit gemeten, dus de andere manier van meten kon de uitkomst van de luchtstroom niet bevestigen.

Doorgaan met lezen “Dr. L. Longarts”

Here we go.., Maagverkleining

Sweet dreams!

veel liefs, Renske

Wat een nacht zeg. Het lijkt zo makkelijk, ff een nachtje slapen en boom shakala, klaar! Helaas is de werkelijkheid ietsje anders. De meting is gedaan van 22:00 tot 05:00. Nou om 22:00 slapen lukte op zich wel, maar toen!

Om 23:00 werd ik voor de eerste keer wakker, een sensor zat erg ver omhoog en omdat ik met 2 kussens slaap drukte deze een beetje op mijn hals en zorgde dat ik daar benauwd van werd. Ik heb toen maar een van de twee kussens weggehaald. Alsof het klittenband onder mijn borst en het ene plakkertje op mijn buik of die andere mij nog niet genoeg ongemak bezorgen, doen we ook dat wel joh. Appeltje eitje toch! Gelukkig viel ik wel weer in slaap.. Maar het was volgens mij geen diepe slaap. Je bent zo bewust, dat je wel slaapt maar toch nog erg met je hoofd bij het moment bent. Denk ik.. Kan dat? Of droomde ik gewoon en ben ik wel echt weggeweest? Kort daarna werd ik toch weer wakker van dat sensortje, dus ik heb hem iets naar onder proberen te verplaatsen. Wederom viel ik weer in slaap om rond de klok van 3 wakker te worden. Een krolse poes aan de deur en eigenlijk was een tripje naar het toilet niet overbodig.. *zucht*

Ik had gezegd dat ik vandaag een kantoordag had, dus dat ik graag het kastje om 07:00 wilde inleveren. Op de afdeling zijn ze dan niet aanwezig, maar ik mocht het inleveren bij de receptie van de hoofdingang. Dat scheelt nogal want dan kan ik even snel via de kiss&ride en hoef ik niet het ziekenhuis helemaal door. Hoezeee! Toch moet ik dan wel om 05:00 opstaan, zodat ik er na direct door kan rijden naar mijn werk. Het kastje zou dan ook tot 05:00 doorlopen. Ondanks de gebroken nacht was ik alleen alweer vroeg wakker, 04:20 .. 40 minuten te kort..

Moe, kapot, stuk, deaud…. Niet een denderend succes deze nacht. Maar goed, we gaan zien wat het ons brengt. Hopelijk is het genoeg geweest om de analyse te kunnen doen. Netjes op een briefje al mijn tijden geprobeerd te noteren van “niet slapen” en het ingeleverd in het ziekenhuis.

Maar in plaats van naar kantoor toch maar naar huis. Even een dagje thuiswerken, want ik ben echt gebroken.