Wat werd ik belabberd wakker vanmorgen. Gisteravond toen ik door een vriend werd thuisgebracht na de wedstrijd van Feyenoord, bracht ik een bezoekje aan de snackbar. Een bezoekje die me erg duur kwam te staan doordat ik weer een aanval kreeg. Minder intens wat betreft het level van pijn, niet meer gevalletje ‘onverdraaglijk’ maar het ging gewoon niet over. Naast een zetpil heb ik ook de maagwandbeschermer ingenomen, die er niet veel later ook weer uit kwam om vervolgens de hele avond liggen puffen in bed, er kwam gewoon geen eind aan.
Aangezien ik geen NSAID’s mag slikken ben ik overgeleverd aan paracetamol. Wat gister dus precies niks deed. Daarom heb ik toch het ziekenhuis maar weer gebeld voor advies. Ik heb nu buscopan voorgeschreven gekregen. Wat ik de volgende keer in kan nemen, als ik weer een aanval krijg. Als.. of moet ik zeggen wanneer? Ik sta inmiddels op de wachtlijst voor de verwijdering van m’n galblaas, die is vooralsnog niet naar voren gehaald. Tot die tijd is iedere maaltijd een soort van Russisch roulette. Met alle gevolgen van dien.
Hopelijk zijn de 4 tot 6 weken snel voorbij! Of komt er eerder een plekje vrij.
Duimen jullie mee?
Veel liefs, Renske 