Herstel, Mediale Armlift, Plastische Chirurgie

6 weken PO!

Zes weken PO, oftewel post operatief. ZES WEKEN?!?! Hallo, waar blijft de tijd? Het voelt enerzijds als gisteren dat ik mij meldde in het ziekenhuis voor de opname en m’n ingreep. De eerste week was nog best wel pittig, zeker met de drains. Maar sinds die eruit zijn, is het meest lastige geduld hebben. Geduldig zijn en blijven en m’n lichaam veel rust geven.

Maar het is gelukt en vandaag ben ik dan EINDELIJK 6 weken PO. Waarbij het grootste gedeelte van mn eerste herstel (6-8 weken) er nu op zit. Het daadwerkelijke resultaat zal nog even op zich laten wachten. Maarrrrr…. Vanaf vandaag mag ik rustig aan gaan beginnen met sporten waarbij ik ook mn armen mag belasten.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik het ook wel een beetje spannend vind. Omdat zeker nu ik (bijna) geen hechtpleisters meer draag, m’n littekens ineens heel fragiel aanvoelen. Zelfs met mn compressiemouwen aan.

Maar goed geleidelijk aan zal dat vast beter gaan. En hopelijk neemt het vocht straks ook wel echt meer af. Want gister was mn linkerhand ineens een hoopje vocht. Dus naast mn lymfedrainage massages ben ik een klein beetje in de weer geweest met een stress balletje en wat knijpbewegingen, in de hoop dat het voldoende doet om het vocht te verminderen. Want m’n drukmouwen hoeven in principe “nog maar” 3 weken aan en dan zitten die 8 weken er ook EINDELIJK op! Maar het is wel fijn als dat vocht dan een stuk minder is!

Doorgaan met lezen “6 weken PO!”

Just life, Lifestyle

Mijn meisje ✨

Bella was de laatste in m’n fur-family. Na Boef en Diva maakte zij ons in 2012 compleet. Dat was zeker even wennen, want hoewel ze maar klein was veroverde ze niet alleen onze harten maar ook het hele huis.

Wat een kleine muppet was het. En hoewel ze ouder werd, groeide ze natuurlijk niet overdreven. En daar maakte ze goed gebruik van. Want ze wilde niet alleen tegen je aan liggen, maar ook bovenop je. Op je buik, je borst of in de hals.

En samen met z’n viertjes hebben we echt veel hebben meegemaakt. Verhuizingen, break-ups, ongelukjes… Want als je denkt dat ik soms lomp ben, Bella was precies zo. Met slechts 12 weken wilde ze op de bank springen en dat lukte niet waardoor ze een klein scheurtje op liep in haar pootje. En dat was nog maar het begin van een hele reeks aan dierenarts bezoekjes. Maar ook maakten we hele mooie dingen mee. Een nieuw huis, een nieuwe start. Een plekje waar we uiteindelijk ons helemaal thuis zijn gaan voelen en tot rust kwamen.

Niet iedereen zal het begrijpen, maar jullie waren en zullen altijd mijn kindjes zijn. Wat er ook gebeurde in het leven, ik heb me nooit echt alleen hoeven voelen. Je voelde me altijd zo goed aan. En dankzij je mini formaat ging je bijna overal mee naartoe. Uit logeren, op visite, vakantie en zelfs soms mee naar het werk. Lekker samen treinen 🚂

Doorgaan met lezen “Mijn meisje ✨”

Herstel, Plastische Chirurgie

Goodbyeeeee hechtpleisters

Vanmorgen heb ik de poli even gebeld om m’n verhaal uit te leggen en om advies te vragen. De dame aan de telefoon heeft een belafspraak gemaakt en zo’n 2 uurtjes later werd ik teruggebeld door de verpleegkundige.

M’n linkerarm waar ook kleine irritatie is ontstaan op de huid rondom het litteken

Nogmaals leg ik uit dat ik sinds vrijdag best wel last heb van irritatie bij m’n oksels. Over m’n hele arm zie je wel wat irritatie aan de uiteinden van de pleisters, maar in m’n oksels ontstonden echt helemaal rode bultjes. Wat natuurlijk niet heel gek is met deze temperaturen en dan ook nog m’n compressiemouwen. Ik vertel ook dat ik nu de huid enorm insmeer en eroverheen een gaasje doe en dan de huid al wel weer een stuk rustiger is. Maar dat doet natuurlijk niet zoveel meer qua ondersteuning.

Nee dat klopt, maar je bent 22 mei geopereerd toch?” Dat bevestig ik en geef aan dat ik a.s. donderdag 6 weken PO ben. “De pleisters geven het litteken nog wel ietsje ondersteuning maar dat doen de mouwen ook. Dus het is niet per se meer nodig om de pleisters erop te houden, zeker niet als ze irritatie geven.”

En daarmee ronden we het gesprek af. Spannend vind ik het wel, zo zonder de pleisters. Maar ik denk dat het goed is voor m’n huid om even helemaal tot rust te kunnen komen. En het is echt een grote stap naar het “normale” leven.