Herstel, Maagverkleining

1 maand PO

Wauw. Vandaag is het één maand geleden dat ik werd geopereerd. Wat is het een rollercoaster zeg. Van me eigenlijk meer dan prima voelen naar onwijs moe en steeds duizelig. Maar toch eigenlijk wel stappen moeten blijven maken wat betreft herstel. Het is zo onwijs pittig, dat heb ik enorm onderschat.

En als je dan iedere dag zo struggled zou het fijn zijn als je er in ieder geval al wat resultaat van terug ziet op de weegschaal. Dat was de afgelopen 2 weken helaas niet het geval. Ik kwam op sommige dagen zelfs aan!!! En ja ik weet dat het erbij hoort, mocht ik t vergeten dan hoor ik het wel via goedbedoelde adviezen. Hoevaak heb ik ook zelf niet tegen lotgenoten gezegd: “het hoort erbij, je lichaam is hard aan het werk. Stilstaan betekent niet dat er geen vooruitgang is”. Maar dat maakt me momenteel allemaal geen reet uit, het blijft gewoon frustrerend. Ik wil op zo’n moment niet horen hoe het zit. Maar dat iemand me aanhoort en begrijpt dat het kut is. Dat het gevoel dat je hebt gewoonweg niet te stroken valt met rationeel nadenken. Dat de hoge verwachtingen die je hebt, ook doordat je veel meemaakt in die eerste weken, niet worden waargemaakt.…

Doorgaan met lezen “1 maand PO”

Herstel, Lifestyle, Maagverkleining, Working girl

Opstarten

Aankomende donderdag is het inmiddels 4 weken geleden dat ik geopereerd ben. Bijna 4 weken en ik zit nog steeds thuis. Ja ik probeer wel dingen te doen. Even een boodschapje, een pakketje wegbrengen, naar een afspraak in het ziekenhuis en zelfs weer even weg voor sociale activiteiten. Maar het voelt wel dubbel dat werken nog niet weer opgestart is. Vorige week ben ik eventjes op ‘de koffie’ geweest. En vanaf deze week zet ik mijn wekker voor ‘opstaan voor werk’ ook weer aan. De ochtenden zijn pittig, maar daar moet ik ook weer aan wennen. Op deze manier kan ik per dag even kijken hoe ik mij voel.

Waar het gisteren nog niet ging doordat m’n ontbijt verkeerd viel, voel ik mij vandaag een stuk beter. Dus tijd om eens m’n gezicht weer te laten zien op kantoor. Gelijk m’n laptop maar meenemen zodat ik m’n nieuwe werkplek in kan richten. Na even een kletspraatje gemaakt te hebben met de baas, plug ik mijn laptop aan de docking en ga ik even door m’n e-mails heen. Ik werk deze weg en merk dat m’n hoofd er best wel moeite heeft. Her en der vlekken en een zeurend gevoel die zich in mn hoofd manifesteert. Leuk man, hoofdpijn. Toch weet ik een uur vol te houden. Dat wilde ik toch minimaal proberen. En ondanks dat het niet helemaal soepel ging is dat wel gelukt.

Nu in de metro, snel naar huis en dan maar even gestrekt. Iedere stap, hoe groot of klein ook, is er weer toch weer een!

Herstel, Maagverkleining

Stilstaan of doorgaan?

Vandaag is het 3 weken geleden dat ik geopereerd ben. Drie hele weken alweer. Eigenlijk gaat het nog best snel, al zijn er momenten dat ik juist het tegenovergestelde voel. Ik ben ongeduldig, wil dat m’n herstel sneller gaat. Ben klaar met me steeds moe voelen, of duizelig worden als ik iets doe.

En sinds de afgelopen week neemt het afvallen ook steeds meer af. De ene dag is er niets af, de andere dag was er zelfs 0,1 bij. Slechts 1 dag gaf een verlies van -0,4 welke heeft gezorgd voor het weekresultaat. En ja, ik weet het. Het hoort erbij. Mijn lichaam heeft het zwaar, die is hard aan het werk bla bla bla. Maar toch is het frustrerend en maakt het dat je al je eten en drinken onder de loep legt. Doe je het wel goed? Is dit de bedoeling?

Maar goed, voor nu schrijven we -0,4 weg voor deze week. Het voelt als stilstaan. Hopelijk komt er snel verandering in. Want ik moet nog best veel en met 0,4 kilo per week is er nog een héle lange weg te gaan.