2e Groepsbijeenkomst

Vandaag was het dan zover, mijn 2e eigen groepsbijeenkomst! Ik was natuurlijk al een keertje meegeweest met Joyce onder het mom tijdverdrijf. Maar je moet zelf natuurlijk ook alles ‘afvinken’. Dus vanmorgen om 08:30 kreeg ik opnieuw voorlichting. Het is een beetje vroeg, maar het zonnetje scheen lekker, dus ik mocht zeker niet klagen!

Wat me wel direct weer opviel en ook nog benadrukt werd door de verpleegkundige is dat van de 5 patiënten die uitgenodigd waren voor deze voorlichting er toch weer 2 ontbraken. Persoonlijk vind ik dat best een beetje (heel erg!) asociaal. Iedereen moet het traject door, voor jou 10 of zelfs 100 anderen. Lijkt me toch een kleine moeite om even af te bellen als je niet van plan bent te komen. Maar blijkbaar is dat teveel gevraagd voor sommigen.

Anyway, net als de vorige keer ging ze van start met wat informatie over de operatie. Tijdens de eerste groepsbijeenkomst werd ook uitgebreid verteld over de operatie. Ze doen dat heel bewust, des te vaker het herhaald wordt des te beter het blijft hangen. Dus vroeg ze ook of een van ons de gastric bypass kon uitleggen. Aan mij de eer, waar ik vertelde dat er een nieuwe mini-maag wordt gemaakt door middel van nietjes en deze een nieuwe darm aansluiting krijgt zodat een stuk darm tijdens het verteren van voedsel wordt overgeslagen. “Heeft het stuk darm dan nog wel een functie?” vraagt ze mij onschuldig? Waarop ik aangeef dat hier nog wel de maagsappen doorheen gaan. En dat was correct! Helaas geen sticker haha, maar wel fijn dat ik toch wel goed weet waar ik nu helemaal mee bezig ben! Verder heeft ze het nog gehad over de complicaties. Natuurlijk is die kans niet heel groot dat je complicaties krijgt, maar het is wel echt belangrijk dat je er rekening mee houdt. Zo’n operatie is natuurlijk best heftig en alles kan helemaal naar behoren verlopen, maar als je daar van uit gaat dan valt het straks extra hard tegen als je geen “modelpatiënt” bent. Verder is er natuurlijk kans op trombose of longembolie, daar krijg je tijdens de duur van je opname prikjes voor, maar het allerbelangrijkste is snel je bed uit te komen na de operatie. Daartoe “dwingen” ze je ook wel een beetje zodra je terug bent van de uitslaapkamer en de pijn te handelen is. Daarnaast is het goed om flink door te ademen en te hoesten, zodat je longen goed benut worden.

Verder vertelt ze over de opname, de stappen die je op de operatiedag zal doorlopen:

• Opnamegesprek op de afdeling (de verpleegkundige neemt dan alles met je door; medicijnen, allergieën en welke operatie je gaat krijgen)
• Voorbereiding op de afdeling (TIP!: Ga van tevoren naar het toilet in je eigen kleding, mocht je dat later doen dan moet je op de gang naar het toilet in de charmante operatiejurk (ongeveer tot op je heupen en zonder achterkant)
• Op de Holding zal de chirurg samen met de anesthesioloog nog een keer alles goed met je doornemen.
• Operatiekamer, daar stap je zelf over van het eigen bed naar het operatiekamerbed en word je door de anesthesioloog in slaap gebracht. En wordt de operatie in gang gezet.
• Na de operatie word je even heel lichtjes wakker gemaakt. Hiermee stap je zelf over van het operatiekamerbed terug naar je eigen bed. Het kan zijn dat je hier geen herinnering meer van hebt later.
• Vervolgens word je naar de uitslaapkamer gebracht en zal de 1ste contactpersoon op de hoogte worden gebracht dat de operatie afgerond is. Belangrijk voor je dierbaren is om dan nog niet naar het ziekenhuis, omdat het soms nog een hele tijd kan duren voordat je terug bent van de uitslaapkamer.
• Als je eenmaal goed wakker bent, gaat het goed en de pijn is goed onder controle dan mag je terug naar de verpleegafdeling. Dan zal de verpleegkundige of de patiënt zelf contact zoeken met het thuisfront en mogen ze langskomen.

Verder bespreekt ze nog wat er gaat gebeuren zodra je naar huis mag. Je mag bijvoorbeeld wél pijnstillers innemen, maar géén NSAID’s, maar ook welke zaken er na een operatie kunnen spelen. Als je ergens tegen aanloopt, dat je altijd om hulp kan vragen. Maar ook over problematiek over een langere periode, denk aan een vitaminetekort, galstenen, maagzweer of gewichtstoename. Ze zien namelijk dat na zo’n 5 jaar er bij 15 tot 20% van de patiënten weer een toename in gewicht is, zelfs dat je weer eindigt op je startgewicht. Hoewel er uitzonderingen zijn heeft het meestal te maken met dat je je niet goed aan het eet- en beweegpatroon houdt.

Dan is het tijd voor de diëtiste! Hierin wordt besproken hoe we ‘samen’ tot een optimaal resultaat kunnen komen. Denk aan; 30 keer kauwen, neem de tijd voor een maaltijd, zit goed rechtop, eet zonder afleiding, neem kleiner service & bestek, weeg je eten af en belangrijk stop wanneer je vol zit. Als het niet past, dan past het niet.

Verder kwamen de productkeuzes ter sprake, beginnend met de eerste weken na de operatie en daarna vanaf week 3 en verder; voldoende vocht en vezelrijke producten voor goede ontlasting, eiwitrijke voeding om te voorkomen dat de spieren niet afbreken en dat het handig is om vooral magere of halfvolle producten te nuttigen vanwege de calorieën. Wanneer je afwijkt van het eetpatroon of de gewenste productkeuzes is de kans op een dumping een stuk groter. Ook wordt koolzuur en alcohol sterk afgeraden om zulke klachten te voorkomen.

Over het algemeen wist ik dit al, wel vond ik het handig om even een kiekje te maken van het hartige smeerbare beleg. Dan kan ik nu al eens uitproberen of het bevalt; zoals magere smeerpate of cottage cheese. Variatie is erg belangrijk, dus alle beetjes helpen!

En verder vertelt de diëtiste nog over zaken waar je misschien tegenaan loopt en moeite hebt om mee om te gaan, denk aan emotie-eten of wanneer je een of meerdere weken stil staat in gewicht. Ze geeft tips, maar ook dat je hiervoor uiteraard aan de bel kan trekken als je het alleen te lastig vindt. En dat was dan de tweede groepsbijeenkomst. De laatste afspraak voorlopig. Nu krijg ik pas een afspraak zodra duidelijk is wanneer ik geopereerd ga worden. Dus zo’n 100 patiënten verder.