Maagverkleining, Voortraject

Stoute schoenen

Zoals ik vertelde heb ik enorm last van keuzestress. Dat ik überhaupt de overweging maak is ook omdat ik heel weinig duidelijkheid heb van hoe de huidige stand van zaken is. De daadwerkelijke ingreep lijkt eindeloos ver weg. En toen ik in de groep van lotgenoten, mensen berichtjes zag posten dat ze via social media contact opgenomen hadden met het ziekenhuis kon ik mijzelf eigenlijk wel voor mijn kop slaan. Hoezo had ik dat niet gewoon gedaan? Al weet ik wel waarom, ik voelde me bezwaard omdat ik niet over wil komen als iemand die onmogelijke vragen stelt. Zodat er genoeg “gun-factor” blijft. Ik sta immers nog steeds niet op de wachtlijst.

Maar zo werkt het natuurlijk niet en daarom heb ik toch maar de stoute schoenen aangetrokken en een berichtje gestuurd via social media.

Hoi team Bariatrie! Ik stuur maar even een berichtje op deze manier. Ik heb namelijk een vraag en ik hoop dat jullie mij enigszins een concreet antwoord kunnen geven😅 Ik volg het traject voor een maagverkleining bij jullie in het ziekenhuis. Nu volg ik jullie Instagram op de voet, maar het is daar soms erg stil. Kan gebeuren natuurlijk, maar in deze onzekere tijden merk ik dat ik een beetje behoefte heb aan wat er nu bekend is.

Kunnen jullie bijvoorbeeld vertellen hoeveel mensen er momenteel op de wachtlijst staan (inclusief de mensen wiens operatie helaas is komen te vervallen?) En eventueel hoeveel mensen er al vlakbij die wachtlijst zijn die alleen nog maar de groepsbijeenkomst en opnamegesprek te hoeven. Het zegt natuurlijk niets over wanneer er weer verbetering in zit, maar het geeft wel een beetje houvast en soort van duidelijkheid over hoe de stand van zaken is zodra het wel weer kan/mag. Ik hoop dat jullie me kunnen helpen. Groetjes Renske

Doorgaan met lezen “Stoute schoenen”

Maagverkleining, Voortraject

Keuzestress

Eind november deelde het ziekenhuis op Instagram een video waarin zij vertelden noodgedwongen te moeten stoppen met opereren. COVID-19 eist zijn tol. In de groep met lotgenoten heerst er teleurstelling. Operaties die af worden gezegd, mensen die zelfs al klaar zitten in hun ziekenhuisjurk worden naar huis gestuurd. Groepsbijeenkomst worden geannuleerd en daardoor komen er ook geen opname gesprekken of een “ok” voor de wachtlijst. Het wachten begint niet, dat deden we al. Het wordt alleen getild naar een nieuw level.

Eigenlijk heb ik zelf nog een soort van mazzel. De andere afspraken op de poli lopen namelijk wel door. Ik kon op 7 december terecht bij de internist en had het er best wel lastig mee dat ik toch nog wat extra afspraken had gekregen. Uiteraard voor het goede doel, maar wel verspreid over 2 maanden. Wéér twee maanden dacht ik nog. Maar inmiddels ben ik al bijna aangekomen bij de één-na-laatste afspraak. 20 januari. 1,5 maand na de afspraak met de internist. En ik heb vrijwel nog geen “verlies” geleden, want iedereen moet wachten. Alleen in de tussentijd ben ik wel bezig om nog wat onderzoeken te doen (die hopelijk een positieve uitslag hebben🤞🏻).

Toch zijn de vooruitzichten onduidelijk. Hoe groot is de wachtlijst nu er mensen hun operatie is geannuleerd. Als er weer geopereerd wat staat mij dan te wachten? Word ik nog wel voor de zomer geopereerd? Nog net niet dagelijks schiet dit door mijn hoofd als ik een bericht online lees van een vrouw die meer informatie zoekt over Weight Works in Amersfoort. Ik ben nieuwsgierig omdat ik in de veronderstelling was dat zij bij het NOK in een traject zat. Dus ik stuur haar een berichtje.

Doorgaan met lezen “Keuzestress”

Lifestyle, Maagverkleining, Voortraject

Zelftest & Chocoladeletter voor Sinterklaas

COVID-19; oftewel Corona. Ik schrijf er het liefst zo min mogelijk over. Ook houd ik me graag ver van de vaccinatie discussie en dat het allemaal een groot complot zou zijn voor een nieuwe wereld. Maar om Corona kunnen we helaas niet heen. Onlangs liet bijvoorbeeld ook mijn ziekenhuis weten dat de bariatrische operaties inmiddels niet meer worden uitgevoerd.

Dat is heftig om te horen, want de wachtlijst was juist weer gezakt tot wat acceptabelere tijden (3 maanden). Dat zal nu wel snel verdubbelen, of misschien nog wel meer.. Maar dat is natuurlijk ondergeschikt aan écht belangrijke zorg.

Dus er zijn nieuwe maatregelen in de hoop dat we de besmettingen kunnen terugdringen en de druk op de zorg afneemt. Hoewel ik zelf al bijna 8 weken thuis ben en er weinig van meekrijg, vind ik het nog steeds wel belangrijk om zelf na te blijven denken en gewoon bepaalde maatregelen wel degelijk te volgen. Niemand hoeft het daar mee eens te zijn, maar voor mijzelf moet het goed voelen.

Doorgaan met lezen “Zelftest & Chocoladeletter voor Sinterklaas”