Maagverkleining, Voortraject

Vlog; Nieuws!

Vanochtend kreeg ik een reactie van D.H. op mijn e-consult.

“Goedemorgen mw C.,
U ben vorige week besproken in het MDO, mevr. vd W. neemt hier over nog even contact op. (…) Mevr. vd W. belt nog voor uitleg.

Vriendelijke groet,
D.H.”

Eigenlijk weet ik al wel iets meer, maar toch ook weer weinig. Wanneer gaat ze mij bellen? Er zijn nu al 4 werkdagen bijna voorbij. Hoelang ga ik wachten? Of zal ik zelf bellen? Na een dag in dubio te hebben gezeten trok ik de stoute schoenen aan en belde ik om 15:24 naar het ziekenhuis. Ik had nog een verslag tegoed, dus gebruikte dat enigszins als excuus om te bellen. Er werd voor mij een telefonische afspraak gemaakt voor morgen einde van de middag. Met een positief gevoel hang ik op. Nog geen 10 minuten later gaat mijn telefoon, een 010 nummer. Dat kan eigenlijk alleen nog maar het ziekenhuis zijn.

Goedemiddag met L.” zegt de medisch psychologe, ik heb nieuws voor je.. En dat nieuws deel ik graag met jullie in mijn allereerste vlog, hieronder!

Maagverkleining, Voortraject

6 maanden

Vandaag is het 6 maanden geleden dat ik de huisarts belde en met de assistente een afspraak maakte. Of niet één, maar eigenlijk twee afspraken. Die dag heeft mijn leven compleet op zijn kop gezet. Ik ben in de achtbaan gestapt van afspraken, onderzoeken, opdrachten en heel veel wachten.

Ik wist van tevoren wel dat het niet allemaal morgen geregeld zou zijn. Je hebt de intake, dingen die je daarvoor mogelijk moet regelen en dan start het voortraject. En als je die hebt afgerond kom je op een wachtlijst. Toch valt het wel een beetje tegen met hoelang je tussen de afspraken door moet wachten. “Het is druk”. En dat begrijp ik ook. COVID-19 heeft natuurlijk ook echt zijn stempel gedrukt op de zorg. Maar dat maakt het niet minder frustrerend. Ik ben inmiddels 6 maanden verder vanaf het moment dat ik mijn huisarts heb gebeld en voor mijn gevoel is het einde van het voortraject nog lang niet in zicht. En dat is ontzettend zwaar.

Daarnaast.. En ik weet niet of dat misschien aan mijn ziekenhuis te wijten is, of dat het standaard zo is weet ik niet. Maar het is erg onduidelijk. Onduidelijk wat er allemaal moet gebeuren, wat je kan verwachten. Ik krijg afspraken thuis gestuurd en dan is het een kwestie van wachten. Het is niet altijd duidelijk waar een afspraak voor is. In welk deel van het traject die afspraak is. En wat het vervolg zal zijn. En dat laatste waar niemand invloed op heeft momenteel, hoelang het gaat duren.

Maar voor nu, zijn de eerste 6 maanden achter de rug. De eerste stappen zijn gezet en zeker met het positieve nieuwtje van mijn lotgenoot gisteren, pakt niemand mij dat meer af! Op naar augustus, waar ik hopelijk ook wat meer duidelijkheid krijg op het vervolg!

Here we go.., Maagverkleining

AAARGH!

Eigenlijk weet ik niet eens wat ik nog meer moet zeggen behalve “AAARGH!” Gister stond er een telefonische afspraak met Dr. L., mijn longarts. Deze afspraak was initieel gemaakt om de voortgang te bespreken. Maar door de eerdere terugroep-actie van mijn slaapapparaat, heb ik het apparaat slechts enkele weken kunnen gebruiken. Toch werd de afspraak niet geannuleerd en daar was ik eigenlijk wel blij om. Want de eerste weken konden we natuurlijk prima bespreken en doornemen wat voor een invloed dat heeft op mijn bariatrie-traject. En hoe nu verder rondom dat hele gebeuren rondom het apparaat.

Omdat de longarts de vorige keer pas in de avond belde heb ik tot 22:30 gewacht, met het geluid van mijn telefoon ingeschakeld zodat ik zijn telefoontje absoluut niet zou missen. Ik schrik wakker van een geluid terwijl ik m’n telefoon in m’n handen heb. In slaap gevallen tijdens het wachten. Gefrustreerd besluit ik om mijn telefoon weg te leggen en toch maar echt te gaan slapen.

Aangezien ik helemaal niets gehoord heb, kies ik er voor om vandaag zelf de longpoli te bellen en te vragen waarom dit gebeurd is. “Oh ja ik zie een terugkoppeling van de longarts die zegt dat er geen uitdraai is en dat er een nieuwe afspraak gemaakt moet worden. Maar de longarts is vanaf vandaag wel met vakantie”. Ik raak wederom geirriteerd. De longarts bepaalt op het moment van de afspraak dat de afspraak niet hoeft door te gaan, koppelt dit terug en wie weet er weer niets…. Juist, ik. En dan mag ik ook nog zijn hele vakantie gaan afwachten voor een nieuwe afspraak?!?! Ik vind het echt ongelofelijk. Die irritatie spreek ik uit en het enige wat ik krijg is “ja wij als assistentes kunnen daar ook niets aan doen”.

Doorgaan met lezen “AAARGH!”