Tag: vicieuze cirkel

Let’s talk!, Lifestyle, Psychotherapie, Selflove

Gewoon loslaten..

veel liefs, Renske

Loslaten en gelukkig zijn. Het klinkt zo makkelijk, laat los en wees gelukkig. Maar is het dat ook? Er zijn dingen waarvan ik weet dat ik mij er niet druk om moet maken, dat loslaten mij veel rust zal geven. Maar hoe dan? Ik zeg wel eens dat ik niet echt verslavingsgevoelig ben. Maar wat is nou precies een verslaving?

Letterlijk betekent het; een onweerstaanbare behoefte om middelen te gebruiken. Dit verlangen noemen we ook wel ‘trek’ of een ‘craving’. … Je spreekt van verslaving als je: niet meer zonder een middel kunt, lichamelijk of psychisch.

Als je dan het ‘middel’ wegdenkt blijft er een onweerstaanbare behoefte over. Ik heb een paar behoeftes die voor mij onweerstaanbaar zijn. Ik houd vast, kan niet loslaten. Zonder dat ik altijd goed kan verklaren waarom. Of misschien ontken ik het, zodat ik er niet aan toe hoef te geven. Niet hoef uit te zoeken waar het vandaan komt. Uit onzekerheid of angst voor de pijn die ik zal voelen als ik het erken en los laat. Zonder te beseffen dat vasthouden misschien wel veel meer pijn doet of energie kost.

Doorgaan met lezen “Gewoon loslaten..”

Let’s talk!, Lifestyle, Woordenbrij

Echt even kut..

veel liefs, Renske

Waar begin ik? Hoe gaat het? Het gaat echt even kut. Het is begonnen denk ik toen ik ziek werd. Sindsdien ben ik veel meer moe dan eerst. Misschien omdat m’n lichaam toen even een klap kreeg en ik al niet zoveel weerstand heb momenteel. Aan de andere kant doe ik het ook een beetje mezelf aan. Ik gebruik namelijk het slaapapparaat momenteel ook niet. Wat m’n moeheid wellicht enorm kan verminderen, maar ik kan het gewoon niet opbrengen om het weer uit elkaar te halen, nieuwe masker te koppelen, schoon te maken en terug in elkaar te zetten. Hooguit 10 minuten werk, maar ik doe het dus gewoon niet. Beetje vicieuze cirkel zo, stom hè!?

Daarnaast extreem meer last van m’n menstruatie deze week. Sinds ik aan de pil ben probeer ik soms 2 strips te slikken zodat ik het wat minder vaak ben. Want ik heb altijd wel een dag of 2 dat het vrij heftig is. Dat ging eigenlijk best oké de eerste keren. Maar nu is het echt extreem. Een interne bloeding is er niks bij denk ik! Jeez. Maar dat zorgt ook voor meer pijn in m’n rug, onderin m’n buik en ontzettende hoofdpijn. En hoewel ik het minder probeer te gebruiken, slik ik nu toch ibuprofen. Maar die laat het zelfs amper zakken. Wat een verschrikking.

Als je lichaam je zo tegenwerkt, draagt dat niet echt bij om goed in je vel te zitten. Daar dan bovenop ben ik ook nog eens enorm gefrustreerd. Door dingen op het werk, dingen thuis. Misschien juist ook wel omdat ik ongesteld ben, geen idee. Maar ik kom mijzelf op die manier ontzettend tegen. Ik denk dat ik op een punt ben dat het allemaal even teveel is.

Het blijft maar stapelen en het komt er momenteel ook slecht uit. Ik zou allang psychotherapie hebben gehad, maar toen werd ik ziek. Maar goed dat is op korte termijn weer. Ook heb ik deze week die proef-dansles. Dus wellicht weet ik daarmee de cirkel een beetje te doorbreken.

En tot die tijd bikkelen we maar gewoon even door.