Vandaag mocht ik weer naar de diëtiste. Ik had bij de jaarlijkse controle aangegeven dat ik echt moeite heb met mijn leven weer in balans krijgen na de operatie. Sporten ging toen nog niet, eten ging iets te gemakkelijk. Met name de foute dingen en voedzaam en gezond blijven eten had ik echt moeite mee. Dus mocht ik nog een keertje extra langskomen op 1 augustus. Die afspraak heb ik verzet naar vandaag, want ik wilde de extra afspraak goed benutten en er was nog maar weinig veranderd. Ja ik was inmiddels gestart met Salsa, maar sporten was nog niet waar ik het graag wilde. En het eten was nog onveranderd.
Vandaag was het dan wel tijd voor mijn afspraak. Ik was de enige op de poli, er bleken problemen te zijn met HIX, het systeem waar ze mee werken waardoor ze veel patiënten hebben afgebeld. Dus was ik al vrij snel aan de beurt.
Ik vertelde over de afgelopen periode, maar ook over de knop die ik heb omgezet. Waarbij ik samen met m’n zusje een nieuw doel heb gesteld van 15 kilo die we graag kwijt willen. “15 kilo is natuurlijk best veel, is het niet beter om kleine haalbaardere doelen te stellen?” vraagt M.B. Nu heeft ze geen ongelijk, maar als je gewend bent om best wel wat kilo’s relatief snel af te vallen, dan lijkt 15 kilo zo gedaan. Aan de andere kant ik was sinds april/mei al zo’n beetje aan het stabiliseren. Want ik ben nu welgeteld een kilo lichter ongeveer dan op 16 mei. Dat is 3 maanden en 1 dag geleden. De operatie heeft alleen verandering gebracht op een manier waardoor ik ontzettend veel schommel, maar niet echt daadwerkelijk lichter word. Iedere keer dat ik wat gewicht kwijt raak is het een week of misschien 2 toch weer erbij.
Veel liefs, Renske 