Just life, Lifestyle

Optie drie :(

Ik krijg een berichtje van mijn moeder “Het gaat helemaal niet goed met Opa.“ Afgelopen dinsdag was hij eindelijk overgebracht naar een revalidatiecentrum / verzorgingstehuis waar ze hem voor de duur van 3 maanden zouden gaan observeren om te zien of hij een indicatie kon krijgen voor een verzorgingstehuis omdat hij achteruit gaat en hard.

Opa heeft koorts en heel veel pijn. De arts gaf aan dat er ergens een ontsteking zit in zijn lichaam maar ze weten niet waar. Er zijn daarom drie mogelijkheden:

1. Ze kunnen Opa naar het ziekenhuis brengen voor diverse onderzoeken om te achterhalen wat er mis is, dan gaat hij door de medische molen in de hoop dat ze het kunnen vinden.

2. Ze gaan algemene antibiotica toedienen in de hoop dat dit ook gaat werken voor de ontsteking die er nu is en dat daarmee de pijn ook verdwijnt.

3. Ze doen niets, maar dan zal Opa snel komen te overlijden.

Optie drie slaat natuurlijk in als een bom. Natuurlijk ga ik er vanuit dat ze voor optie twee gaan. Maar terwijl ik dat denk weet ik ook diep in mijn hart dat Opa misschien zelf wel voor optie drie wil kiezen. Optie twee is volgens de arts medisch verantwoord, maar toch besluiten we zodra Opa helder is te vragen naar wat hij wil. Maar tot die tijd wordt er gestart met optie twee.

Doorgaan met lezen “Optie drie :(“

Let’s talk!, Lifestyle, Woordenbrij

Sprookjeskoningin ❤️

Mijn leven was niet altijd makkelijk. Als dochter van een narcistische vader, moest ik vaak het onderspit delven. Het was nooit goed genoeg, zijn gezin was nooit genoeg voor hem. Schreeuwen, vloeken, tieren. De ‘dreiging’ van een zwevende hand boven je hoofd als er niet direct geluisterd werd. Hoewel ik het destijds nooit zo voelde, ik wist namelijk niet beter, was mijn thuissituatie niet gezond. Zelfs niet altijd even veilig. Toch was het niet allemaal slecht. Ik had namelijk een toevluchtsoord, een veilige haven..

Als jong meisje was ik al stapelgek op mijn Opa & Oma. Ik bracht er veel tijd door en ik keek er zo ontzettend naar uit om in de zomervakantie een paar weken te logeren. Verkleden als prinses, in mijn Oma’s nachtjapon en met haar hakken aan. Klussen in de “schuur” met Opa, picknicken op het gras tussen de appelbomen, verse groenten plukken van het land, de hertjes voeren of heerlijk kleuren in het zonnetje in het “tuinhuis”. Die momenten maakten dat ik even zorgeloos was. Gewoon even kind mocht zijn. En ook in de jaren die volgden, stelden zij nooit teleur. In mijn tienerjaren, maar ook als een volwassen vrouw. Zij waren er gewoon. Altijd. Onvoorwaardelijk. Mijn Opa & Oma zijn meer ouders voor mij, dan mijn eigen ‘vader’ ooit zal kunnen zijn.

Doorgaan met lezen “Sprookjeskoningin ❤️”

Lifestyle, Selflove

Settelen for less

Ik weet het nog precies. Het tweede weekend na dat ik zweepslag op liep. M’n zusje stond gelijk het eerste weekend voor me paraat. M’n moeder kwam de week erna een paar dagen logeren om me te helpen. Erg fijn, want wát had ik een pijn. Maar omdat het niet zo gezellig is de hele dag in bed te blijven liggen, lag ik zo goed en kwaad als het ging op de bank. Mams had boodschappen gedaan en met wat lekkers op de bank hadden we ‘s avonds een kerstfilm, op moeders d’r verzoek, aan gezet.

Omdat ik de gekozen film al een keer had gezien en mijn moeder hem niet zoveel aan vond kletsten we een beetje tussendoor. En het gesprek kwam al snel uit op mannen, liefde en alleen zijn. Mijn moeder is sinds ze gescheiden is van mijn “vader” alleen, ze heeft ook totaal geen behoefte aan een nieuwe man in haar leven. Ik heb dat op dit moment ook niet per se, ik bedoel kijk even hoeveel er gaande is in mijn leven.. Maar op een gegeven moment is het wel fijn als je met iemand samen lief en leed kan delen. Maar ja, perfecte mannen groeien niet aan bomen.. Of nouja perfect?

Doorgaan met lezen “Settelen for less”