De afgelopen weken gaat het trainen ontzettend lekker. Ja ik ga tot het uiterste en ben na iedere les enorm gesloopt, want het is wel gewoon afzien. Maar nu denk ik vaker, goh lekker getraind in plaats van pfff ik ben dood. Daardoor ben ik gaan nadenken over wat ik nu qua beweging nog meer wil. De hoeveelheid keren dat ik sport per week vind ik op zich prima. Er zou her en der nog wel iets bij kunnen maar ik heb niet per se de ambitie om iedere dag bezig te zijn met sporten. Ik vind er zeker plezier in, maar het mag ook gewoon in balans zijn met de rest van m’n best wel drukke leven.
Plots moet ik aan een obstacle run denken. Op instagram zie ik met grote regelmaat story’s voorbij komen van diverse run’s, waaronder obstacle run’s en dat heeft mij altijd wel getriggerd. Maar voorheen was dit fysiek gezien never niet haalbaar. Die gedachte begint langzaam een beetje te veranderen. Nee, op dit moment zou ik dit wellicht niet kunnen maar ik zou wel kunnen gaan trainen zodat het mogelijk wel gaat lukken.
That’s that. Ik hak de knoop door. Ik wil volgend jaar meedoen aan de Strong Viking Obstacle Run en bij voorkeur de water editie, dus lekker in de zomer! Nu wil ik dus heel graag ook het onderdeel Fjord Drop doen. Het lijkt mij doodeng, maar tegelijkertijd teringvet! Het nadeel is dat dit enkel een onderdeel is bij de runs vanaf 13 km. Ik zou liever starten met de beginners (4 km) of de light variant (7 km). Maar goed, de ambitie is er dus zeker! Is dit een bevlieging? Ik heb daar wel eens vaker last van gehad, vol enthousiasme aan de slag met weer iets nieuws om relatief snel weer af te haken. Maar deze keer is het denk ik anders. Ik ben sportiever, m’n leven is beter in balans. En ik hang ik het nu aan de grote sociale klok. Een stok achter de deur. Maar ook omdat ik echt wel eens wil zien of ik mijn grenzen kan verleggen van ‘enigszins sportieve meid’ naar ‘Strong Viking’.
Doe je met me mee?
Veel liefs, Renske 