Tag: slaapapparaat

Let’s talk!, Lifestyle, Woordenbrij

Echt even kut..

veel liefs, Renske

Waar begin ik? Hoe gaat het? Het gaat echt even kut. Het is begonnen denk ik toen ik ziek werd. Sindsdien ben ik veel meer moe dan eerst. Misschien omdat m’n lichaam toen even een klap kreeg en ik al niet zoveel weerstand heb momenteel. Aan de andere kant doe ik het ook een beetje mezelf aan. Ik gebruik namelijk het slaapapparaat momenteel ook niet. Wat m’n moeheid wellicht enorm kan verminderen, maar ik kan het gewoon niet opbrengen om het weer uit elkaar te halen, nieuwe masker te koppelen, schoon te maken en terug in elkaar te zetten. Hooguit 10 minuten werk, maar ik doe het dus gewoon niet. Beetje vicieuze cirkel zo, stom hè!?

Daarnaast extreem meer last van m’n menstruatie deze week. Sinds ik aan de pil ben probeer ik soms 2 strips te slikken zodat ik het wat minder vaak ben. Want ik heb altijd wel een dag of 2 dat het vrij heftig is. Dat ging eigenlijk best oké de eerste keren. Maar nu is het echt extreem. Een interne bloeding is er niks bij denk ik! Jeez. Maar dat zorgt ook voor meer pijn in m’n rug, onderin m’n buik en ontzettende hoofdpijn. En hoewel ik het minder probeer te gebruiken, slik ik nu toch ibuprofen. Maar die laat het zelfs amper zakken. Wat een verschrikking.

Als je lichaam je zo tegenwerkt, draagt dat niet echt bij om goed in je vel te zitten. Daar dan bovenop ben ik ook nog eens enorm gefrustreerd. Door dingen op het werk, dingen thuis. Misschien juist ook wel omdat ik ongesteld ben, geen idee. Maar ik kom mijzelf op die manier ontzettend tegen. Ik denk dat ik op een punt ben dat het allemaal even teveel is.

Het blijft maar stapelen en het komt er momenteel ook slecht uit. Ik zou allang psychotherapie hebben gehad, maar toen werd ik ziek. Maar goed dat is op korte termijn weer. Ook heb ik deze week die proef-dansles. Dus wellicht weet ik daarmee de cirkel een beetje te doorbreken.

En tot die tijd bikkelen we maar gewoon even door.

Here we go.., Let’s talk!, Psychotherapie

Moeheid, therapie & tekens aan de wand

veel liefs, Renske

Drs. O. vraagt aan me hoe het met gaat. Tsja hoe gaat het met me…? Op zich niet onaardig. Ik heb goede dagen, ik heb slechte dagen. Helaas zijn er van die laatste wat meer. En op een goede dag heb ik maar weinig nodig om overprikkeld te raken en dat het dan toch een slechte dag wordt. Ook is mijn energielevel zo beneden peil dat ik soort van burn-out klachten ontwikkel, terwijl de moeheid en het gebrek aan energie de enige reden daartoe zijn. Het traject is wel zwaar, maar het komt nog niet per se in de buurt van een burn-out. Althans, dat denk ik…

“Heb je al iets gehoord van je slaapapparaat?“. Eerder heeft Philips een terugroepactie gedaan voor mijn slaapapparaat omdat het veiligheidsrisico’s met zich meebracht. Maar de berichtgeving is steeds vaag en het ziekenhuis is op zich wel van mening dat het apparaat zonder risico gebruikt kan worden. Maar officieel uitspreken doen ze dan weer niet.

Toch vindt psychotherapeut (en ik zelf eigenlijk ook wel) dat het niet gebruiken van het apparaat waarschijnlijk een grote impact heeft op mijn gebrek aan energie. Naar aanleiding van de laatst ingevulde vragenlijst (deze vul ik periodiek in) ziet ze dat alles aardig goed in balans is maar dat de cognitieve klachten weer toenemen. En dat voel ik zelf ook heel erg. Ik heb weinig concentratie, ik ben vergeetachtig en chaotisch. En dat past totaal niet bij wie ik ben. En dat maakt me heel erg aan het twijfelen aan mijn keus om te stoppen met de slaaptherapie.

Doorgaan met lezen “Moeheid, therapie & tekens aan de wand”

Here we go.., Maagverkleining

AAARGH!

veel liefs, Renske

Eigenlijk weet ik niet eens wat ik nog meer moet zeggen behalve “AAARGH!” Gister stond er een telefonische afspraak met Dr. L., mijn longarts. Deze afspraak was initieel gemaakt om de voortgang te bespreken. Maar door de eerdere terugroep-actie van mijn slaapapparaat, heb ik het apparaat slechts enkele weken kunnen gebruiken. Toch werd de afspraak niet geannuleerd en daar was ik eigenlijk wel blij om. Want de eerste weken konden we natuurlijk prima bespreken en doornemen wat voor een invloed dat heeft op mijn bariatrie-traject. En hoe nu verder rondom dat hele gebeuren rondom het apparaat.

Omdat de longarts de vorige keer pas in de avond belde heb ik tot 22:30 gewacht, met het geluid van mijn telefoon ingeschakeld zodat ik zijn telefoontje absoluut niet zou missen. Ik schrik wakker van een geluid terwijl ik m’n telefoon in m’n handen heb. In slaap gevallen tijdens het wachten. Gefrustreerd besluit ik om mijn telefoon weg te leggen en toch maar echt te gaan slapen.

Aangezien ik helemaal niets gehoord heb, kies ik er voor om vandaag zelf de longpoli te bellen en te vragen waarom dit gebeurd is. “Oh ja ik zie een terugkoppeling van de longarts die zegt dat er geen uitdraai is en dat er een nieuwe afspraak gemaakt moet worden. Maar de longarts is vanaf vandaag wel met vakantie”. Ik raak wederom geirriteerd. De longarts bepaalt op het moment van de afspraak dat de afspraak niet hoeft door te gaan, koppelt dit terug en wie weet er weer niets…. Juist, ik. En dan mag ik ook nog zijn hele vakantie gaan afwachten voor een nieuwe afspraak?!?! Ik vind het echt ongelofelijk. Die irritatie spreek ik uit en het enige wat ik krijg is “ja wij als assistentes kunnen daar ook niets aan doen”.

Doorgaan met lezen “AAARGH!”