Tag: rust

Just life, Lifestyle

💫

veel liefs, Renske

M’n hart in m’n keel als ik wakker schrik van de beltoon van mijn telefoon. Ik hoef niet eens op mijn scherm te kijken, want ik weet het eigenlijk al.. Winterswijk geeft m’n telefoon weer. “Ik bel om te zeggen dat Meneer te L. is overleden”. M’n hart gaat tekeer en ik weet niet wat ik moet zeggen. Ik ratel nietszeggende dingen, ik bedank haar voor haar belletje en hang op.

Mijn lieve Opaatje, eindelijk heb je rust 🤍 Uitgerekend vandaag, op Oma haar verjaardag mag je haar weer in je armen sluiten. Ik hou van je, van jullie allebei.

En ondanks mijn grote verdriet vind ik vrede in dat jullie eindelijk weer samen zijn. En zal ik jullie voor altijd bij mij dragen, in mijn herinneringen en in mijn hart ♥️

Complicaties, Galblaas, Maagverkleining, Natraject

Ff bellen joh

veel liefs, Renske

Vandaag is het tijd voor mijn telefonische controle. Een telefoontje om te kijken of het goed met me gaat. Misschien ligt dat aan mij, maar ik vind het toch gek dat een telefoontje de enige controle is na zo’n operatie. Dus je wordt geopereerd, je gaat herstellen, een telefoontje als controle en dan? Alles is goed? Blijkbaar!

Na mijn operatie was ik overigens niet bepaald een fan van de betreffende chirurg, dus het telefoontje had ik mij van tevoren al op een bepaalde manier voorgesteld. Toch viel het gelukkig mee. Hij belde rond het middaguur en vertelde dat hij belde voor een checkup. Dat ik zo’n 3 weken geleden geopereerd was, nog bij de SEH was geweest maar dat ik gelukkig geen longembolie had en dat hij benieuwd was hoe de weken erna zijn gegaan. Dus ik vertel dat ik het wel echt als een pijnlijk herstel heb ervaren, dat ik sinds vorige week maandag geen pijnstillers meer slik en pas sinds deze week geen pijn meer heb. Maar dat ik vanmorgen een kattenbak heb verschoond en gelijk toch een wat pijnlijk gevoel er aan overhoud.

Doorgaan met lezen “Ff bellen joh”

Complicaties, Galblaas, Maagverkleining, Natraject

2 weken PO

veel liefs, Renske

2 weken geleden werd ik geopereerd. Maar jeetje wat gebeurt er dan veel. Althans, de eerste dagen in ieder geval. Na mijn bezoekje aan de SEH werd het gelukkig rustiger. Ik bracht voornamelijk veel tijd door in bed. Slapen.. Overdag én ‘s avonds. Bizar hoe moe een mens kan zijn na een relatief ‘kleine’ ingreep.

De huidige vibe momenteel bij ons in huis 🥰

De afgelopen week was niet veel anders dan de eerste week PO. Ik sliep veel en probeerde goed op mijzelf te letten. Zeker omdat ik nog braaf pijnstillers slikte en je dan misschien overmoedig wordt. Toen ik op een gegeven moment bedacht dat ik best een volle vuilniszak uit de bak kan halen om er een nieuwe in te doen en daardoor ‘s nachts gelijk geen oog meer dicht deed door de stekende pijn besefte ik mij wederom dat ik het best wel onderschat heb allemaal. Ik doe het rustig aan, hoeveel rustiger moet het nog worden?!

Maar inmiddels ben ik sinds enkele dagen wél gestopt met de pijnstillers. De pijn in m’n buik is nagenoeg te handelen, maar ik heb wel enorme hoofdpijn. Wat mogelijk een gevolg is van het abrupte stoppen met alle meuk die ik slikte. Verschrikkelijk! Een voordeel is, als ik niet al te snel weer ga hollen dan kan het vanaf nu alleen maar beter gaan. Toch?