Fitgirl, Lifestyle

Jetlag, en dan?

Ik ben moe, ik slaap ’s nachts bijzonder weinig, heb weinig zin in dingen en ik heb continue honger. Een jetlag, de eerste die ik mag ervaren. In het ritme komen na twee weken in Curaçao te zijn geweest is een fikse opgave. Zeker als je zo ontzettend moe bent. Ook ben ik de laatste paar dagen van mn verblijf daar niet zo secuur meer geweest met het innemen van m’n vitamines en ik merk dat denk ik al direct. Is dat snel? Ja ik vind van wel. Ik heb enorme cravings en eet alles wat los en vast zit. Maar het is wat het is. Ik ga m’n ritme een beetje proberen te vinden in werk, eten maar ook sporten.

Ik ben best wel vaak best gemotiveerd om te gaan sporten. Wat ik doe vind ik leuk en zeker met de Strong Viking Run in het verschiet heb ik een doel om aan te werken. Maar god wat vind ik het momenteel moeilijk om de motivatie te vinden na een dag werken. Helemaal na mijn eerste werkdag terug. Maar goed, ook als je géén motivatie hebt moet je blijven opdagen. Je kan soms best een keertje overslaan, maar routine is wat je nodig hebt om je lichaam weer te laten wennen. En dus hijs ik mij in m’n favoriete sportoutfit om te gaan krachttrainen.

Wellicht wat ambitieus ben ik gewoon verder gegaan waar ik geëindigd was. Met als resultaat dat iedere spier in mijn lichaam trilde bij elke stap die ik zette onderweg naar huis. Maar hee, I did it! Een stap naar m’n vertrouwde ritme, met de run minder dan een maand weg!

Maagverkleining, Natraject

Eerste week

Ik vind het altijd een beetje lastig als ik vrij ben geweest om dan weer op te starten. Maar zo in het nieuwe jaar vind ik het nog veel lastiger. Vorige week was ik vrij, maar in plaats van allerlei leuke dingen te gaan doen was ik aan huis gekluisterd door de Kerst naweeën (ook wel diarree genoemd 💩💩) En eerlijk, hoewel tot rust komen niet verkeerd is word ik van thuis zitten echt kapot lui. Of misschien was het gewoon omdat ik niet helemaal fit was, ik vond het in ieder geval erg pittig om gelijk weer in het ritme te stappen op maandag 2 januari.

En als het dan nog mn normale ritme was. Maar het was een zeer afwijkende week, waarin ik mij niet lekker voelde. Als heerlijk extraatje onverwachts ongesteld werd omdat ik m’n anticonceptie vergeten was *OEPS*. Dus niet ging sporten, veel afspraken had waardoor ik veel weg was van werk en dus op de dagen dat ik er wel was het mega druk had, een moment het gevoel had dat ik ging flauwvallen, een vrije dag had om mn vrijwilligerswerk te doen, een gek bultje aan de binnenkant van mn arm tegenkwam zo nét boven mn oksel wat me toch wel even liet schrikken en twéé losse afspraken had in het ziekenhuis. Jeez houdt het nog op deze week?

Maar, vooralsnog geen zorgen. Het bultje in de vorm van een knikker is even aankijken. Door alle losse huid bij mn arm kan ik hem soort van vastpakken waardoor het wellicht erger aanvoelt dan het lijkt. Maar een vriendin die tevens doktersassistente is vermoed dat het misschien een ontstoken haarzakje is waardoor de ergste schrik wel is afgezakt. Even in de gaten houden en hopelijk verdwijnt hij snel weer.

En dan sluiten we de week af met maar liefst 2 ziekenhuisbezoeken, zowel op donderdag als op vrijdag. Mijn 6 maanden controle bij de diëtiste en de physician assistent, welke blijkbaar onmogelijk zijn om aaneensluitend te plannen.

Doorgaan met lezen “Eerste week”

Herstel, Lifestyle, Maagverkleining, Working girl

Werk & warmte

Na een beroerde nacht (met dank aan blaffende politiehonden en mensen met vuurwapens in hun auto enzo), is het tijd om op te staan. Al een week probeer ik om 06:00 op te staan om weer wat meer ritme te krijgen. Maar het valt zwaar.

Toch wil ik echt proberen vandaag m’n gezicht weer even te laten zien. En misschien ook wel weer wat werk te verrichten. Ik ben één keer even ‘op de koffie’ geweest, 2 weken geleden en afgelopen week ben ik 2 keer een uurtje aanwezig geweest.

En na een keer snoozen lukt het me eindelijk om uit bed te komen, m’n routine te doen en richting werk te gaan. Eenmaal op het werk moet ik echt even bijkomen. De trappen van het metrostation hakken er nog een beetje in, nu ik toos conditieloos ben. Ook de warmte helpt niet echt mee. Ik zweet me de tyfus maar ik ben er, dus stap 1 kan ik alweer afvinken. Om 09:00 is er het wekelijkse overleg, waar ik weer even op de hoogte gebracht wordt van alle ins & outs. En deel ik met mijn team dat ik vanaf deze week wil proberen weer wat meer structureel aanwezig te zijn. Beginnende met maandag, woensdag en vrijdagochtend, voor zo’n 2-4 uur afhankelijk hoe ik mij voel.

Doorgaan met lezen “Werk & warmte”