De Ingreep, Maagverkleining

D-DAY Part 3 – Wakker worden

Stemmen.. Gerommel in mijn buik.. En een vol en raar gevoel in mijn keel.. Word ik nog geopereerd? Ik doe een poging tot mijn keel schrapen om aandacht te trekken. En dan wordt het weer zwart.

“Mevrouw. De operatie is geslaagd, wakker worden!!”, er wordt aan me geschud. Een vol en benauwd gevoel vult mijn keel. Gelukkig zak ik nog even weg. De volgende ronde dat ze me wakker maken is de beademingsbuis uit mijn keel en moet ik overstappen (lees = klimmen) op het gewone bed. En word ik de OK uitgereden. Maar voordat ik mijn uitslaapplek bereik verdwijn ik alweer richting dromenland.

“Mevrouw is weer bij bewustzijn en mag overgebracht worden naar de afdeling!”

Huh.. heeft ze nu over mij? M’n hersenen proberen in te schakelen, maar het gaat langzaam.. M’n hoofd is nog niet waar hij moet zijn.

Doorgaan met lezen “D-DAY Part 3 – Wakker worden”

Let’s talk!, Lifestyle, Psychotherapie, Selflove

Gewoon loslaten..

Loslaten en gelukkig zijn. Het klinkt zo makkelijk, laat los en wees gelukkig. Maar is het dat ook? Er zijn dingen waarvan ik weet dat ik mij er niet druk om moet maken, dat loslaten mij veel rust zal geven. Maar hoe dan? Ik zeg wel eens dat ik niet echt verslavingsgevoelig ben. Maar wat is nou precies een verslaving?

Letterlijk betekent het; een onweerstaanbare behoefte om middelen te gebruiken. Dit verlangen noemen we ook wel ‘trek’ of een ‘craving’. … Je spreekt van verslaving als je: niet meer zonder een middel kunt, lichamelijk of psychisch.

Als je dan het ‘middel’ wegdenkt blijft er een onweerstaanbare behoefte over. Ik heb een paar behoeftes die voor mij onweerstaanbaar zijn. Ik houd vast, kan niet loslaten. Zonder dat ik altijd goed kan verklaren waarom. Of misschien ontken ik het, zodat ik er niet aan toe hoef te geven. Niet hoef uit te zoeken waar het vandaan komt. Uit onzekerheid of angst voor de pijn die ik zal voelen als ik het erken en los laat. Zonder te beseffen dat vasthouden misschien wel veel meer pijn doet of energie kost.

Doorgaan met lezen “Gewoon loslaten..”

Fitgirl, Lifestyle, Maagverkleining

Zweepslag

*krgstj*.. Bukkend naar m’n salontafel zakt mijn onderbeen iets in en maakt een soort scheurend/knappend geluid in mijn onderbeen. Ik word daar gewoon eerder naar van dan van die helse pijn die door mijn kuit heen trekt, maar tegelijkertijd denk ik what the F gebeurt er nou?!?! Klinkt niet als breken. En met amper iets doen kan ik niet echt wat breken. Scheuren dan? En ik probeer een stap te zetten en besef me dat dat amper gaat. Strompelend probeer ik toch de studeerkamer te bereiken, want daar ligt mijn telefoon..

Mijn eigen huisarts is met vakantie. Ik kan mijn lol niet op. De vervangend arts krijg ik met veel pijn (letterlijk!) en moeite te pakken. “Kunt u langskomen” vraagt de assistente. Ik kan amper staan of lopen, dus hoe moet ik dan auto rijden?! Zelfs al is het maar een minuut of 2. Ze gaat overleggen en belt me zo terug. Zo is alleen 45 minuten later.

De arts verwacht dat het zweepslag is. Met rust en pijnstillers zal het over moeten gaan. Je kan even googlen naar wat het is” Ik ben verbijsterd. Mooi is dat. Terwijl ik aan de telefoon ben doe ik dat. Een scheurtje.. EEN SCHEURTJE?! Het voelde niet als een scheurtje. “Maar is er bij zweepslag dan ook zo’n afscheurend geluid en sterf je zo’n duizend doden van de pijn?”. Het antwoord daarop was ja. Ook kreeg ik te horen dat het herstel zo’n 2 tot 8 weken in beslag kan nemen.

Doorgaan met lezen “Zweepslag”