Tag: onduidelijkheid

Maagverkleining, Voortraject

Keuzestress

veel liefs, Renske

Eind november deelde het ziekenhuis op Instagram een video waarin zij vertelden noodgedwongen te moeten stoppen met opereren. COVID-19 eist zijn tol. In de groep met lotgenoten heerst er teleurstelling. Operaties die af worden gezegd, mensen die zelfs al klaar zitten in hun ziekenhuisjurk worden naar huis gestuurd. Groepsbijeenkomst worden geannuleerd en daardoor komen er ook geen opname gesprekken of een “ok” voor de wachtlijst. Het wachten begint niet, dat deden we al. Het wordt alleen getild naar een nieuw level.

Eigenlijk heb ik zelf nog een soort van mazzel. De andere afspraken op de poli lopen namelijk wel door. Ik kon op 7 december terecht bij de internist en had het er best wel lastig mee dat ik toch nog wat extra afspraken had gekregen. Uiteraard voor het goede doel, maar wel verspreid over 2 maanden. Wéér twee maanden dacht ik nog. Maar inmiddels ben ik al bijna aangekomen bij de één-na-laatste afspraak. 20 januari. 1,5 maand na de afspraak met de internist. En ik heb vrijwel nog geen “verlies” geleden, want iedereen moet wachten. Alleen in de tussentijd ben ik wel bezig om nog wat onderzoeken te doen (die hopelijk een positieve uitslag hebben🤞🏻).

Toch zijn de vooruitzichten onduidelijk. Hoe groot is de wachtlijst nu er mensen hun operatie is geannuleerd. Als er weer geopereerd wat staat mij dan te wachten? Word ik nog wel voor de zomer geopereerd? Nog net niet dagelijks schiet dit door mijn hoofd als ik een bericht online lees van een vrouw die meer informatie zoekt over Weight Works in Amersfoort. Ik ben nieuwsgierig omdat ik in de veronderstelling was dat zij bij het NOK in een traject zat. Dus ik stuur haar een berichtje.

Doorgaan met lezen “Keuzestress”

Maagverkleining, Voortraject

6 maanden

veel liefs, Renske

Vandaag is het 6 maanden geleden dat ik de huisarts belde en met de assistente een afspraak maakte. Of niet één, maar eigenlijk twee afspraken. Die dag heeft mijn leven compleet op zijn kop gezet. Ik ben in de achtbaan gestapt van afspraken, onderzoeken, opdrachten en heel veel wachten.

Ik wist van tevoren wel dat het niet allemaal morgen geregeld zou zijn. Je hebt de intake, dingen die je daarvoor mogelijk moet regelen en dan start het voortraject. En als je die hebt afgerond kom je op een wachtlijst. Toch valt het wel een beetje tegen met hoelang je tussen de afspraken door moet wachten. “Het is druk”. En dat begrijp ik ook. COVID-19 heeft natuurlijk ook echt zijn stempel gedrukt op de zorg. Maar dat maakt het niet minder frustrerend. Ik ben inmiddels 6 maanden verder vanaf het moment dat ik mijn huisarts heb gebeld en voor mijn gevoel is het einde van het voortraject nog lang niet in zicht. En dat is ontzettend zwaar.

Daarnaast.. En ik weet niet of dat misschien aan mijn ziekenhuis te wijten is, of dat het standaard zo is weet ik niet. Maar het is erg onduidelijk. Onduidelijk wat er allemaal moet gebeuren, wat je kan verwachten. Ik krijg afspraken thuis gestuurd en dan is het een kwestie van wachten. Het is niet altijd duidelijk waar een afspraak voor is. In welk deel van het traject die afspraak is. En wat het vervolg zal zijn. En dat laatste waar niemand invloed op heeft momenteel, hoelang het gaat duren.

Maar voor nu, zijn de eerste 6 maanden achter de rug. De eerste stappen zijn gezet en zeker met het positieve nieuwtje van mijn lotgenoot gisteren, pakt niemand mij dat meer af! Op naar augustus, waar ik hopelijk ook wat meer duidelijkheid krijg op het vervolg!