Tag: Oma

Just life, Let’s talk!, Lifestyle, Woordenbrij

1 jaar

veel liefs, Renske

Een jaar geleden nam ik afscheid van mijn allerbeste vriend. Wat was dat ongelofelijk moeilijk. Je wil zo graag dat iemand volhoudt, vasthoud. Maar is dat eerlijk? Nee, zoals m’n zusje zei, wij houden je vast zodat jij los kan laten en naar Oma kan gaan. Maar het vasthouden en jij die loslaat voelde voor mij alleen als verdrinken, verdwalen. Je bent altijd mijn rots in de branding geweest, de stabiele factor waar ik altijd op kon bouwen en die me nooit in de steek heeft gelaten.

“Ik vaar verder op jouw kompas.” Een jaar geleden, maar het voelt nog steeds als de dag van gister dat mijn hand in de jouwe lag en je zei dat het voor jou niet meer hoefde. De strijd opgegeven. Zoals ik schreef, 3 maanden na je overlijden, mijn hart brak.

Het “kristal” dat ik kreeg tijdens de begrafenis, doet mij altijd aan je herinneren als de zon erop schijnt. 🌈

Inmiddels heb ik mijn weg wel weer enigszins weten te vinden. Maar het gemis is nog steeds zo ontzettend voelbaar. Ik werk ontzettend hard om het beste uit het leven te halen en ik hoop dat je samen met Oma vanaf jullie ster af en toe meekijken en trots op me zijn. Ik draag jullie voor altijd mee in mijn hart✨

Just life, Lifestyle

Mijn beste vriend ✨

veel liefs, Renske

Drie maanden zijn verstreken, sinds ik afscheid moest nemen van mijn allerbeste vriend; mijn Opa. Ik weet dat het leven door gaat, maar die van mij verloor die dag een beetje glans.

Als klein meisje samen met Opa mee de weide in, met de jonge geitjes knuffelen.

Al een hele tijd was m’n opa niet meer gelukkig. Al niet meer sinds die ene dag in 2018 dat zijn grote geliefde stierf; mijn Oma. Toch ben je als mens dan egoïstisch, want je wil hen die je dierbaar zijn zo lang als mogelijk heel dicht bij je houden. Zo gold dat ook voor mij en mijn Opa. Ik had nog zo graag mooie momenten met hem willen delen.. M’n bruiloft, of als ik kindjes mag krijgen. Ze die ene belangrijke man laten ontmoeten. Maar daarvoor is het te laat.. Ben ik te laat. Ik koester daarom alle mooie momenten.

Bella in Opa’s stoel ♥️

De grond verdween onder mijn voeten toen m’n moeder belde en vertelde dat ik écht moest komen. Optie 3. Het was niet meer dan begrijpelijk en toch.. Zo snel, zo onverwacht.. Ik had nog zo voor je willen vechten, maar tegelijkertijd gun ik je alle rust waar je zo hard naar hebt gezocht. M’n hart brak toen je uitsprak dat je niet meer kon, niet meer wílde.. Dus namen we afscheid en deed ik het allermoeilijkste; ik liet je los.

Mijn laatst eer aan jou, mijn beste vriend ♥️

M’n wereld stortte in, ik raakte verdwaald.. Ik mis jou nog steeds, iedere dag. Maar ik weet ook dat je samen met Oma vanaf een heldere ster naar beneden kijkt en over ons waakt. En vind ik langzaamaan mijn weg. Jullie zijn voor altijd in mijn hart! ✨

Just life, Let’s talk!, Woordenbrij

Lichtje

veel liefs, Renske

Als ik tweede kerstdag met een vriend na afloop van een lunch door de stad wandel zie ik een kaartenrek staan, gevuld met allemaal ‘Rotterdam’ kaarten. Ik wil zijn arm pakken en zeggen dat hij even moet wachten, zodat ik een mooie kaart voor m’n Opa uit kan zoeken. M’n hand blijft zweven in de lucht, want ineens komt het besef dat ik hem nooit meer een kaart zal kunnen sturen. Zijn nieuwe verblijfplaats heeft immers geen brievenbus. 

Als we aan het water op het terras onder een dekentje zitten en ik vertel wat hij niet heeft opgemerkt, ontroert hij me. “Als je maar weet dat je een geweldige kleindochter voor hem was“. Ik word een beetje warm van binnen en besef me dat ik stapjes maak, een paar weken eerder had me dit hoe dan ook tot huilen gebracht. Nu denk ik alleen maar aan hoe fijn ik het idee vind dat zij weer samen zijn. En ik die laatste heldere momenten met hem heb kunnen doorbrengen.

Dat ik mijn best heb gedaan, om hem de laatste eer te brengen tijdens de begrafenis. En nu, de dagen rondom Oma haar sterfdag, wens ik dat jullie samen mogen zijn, in die allerlaatste rustplaats ✨

“Ooit, zien we elkaar weer“.