Biker Girl, Lifestyle

AVB Examen

There we go. Na inmiddels nacht drie dat ik wakker schrik van rare dromen over AVB-oefeningen, motoren die niet doen wat ik wil en andere examenstress, sta ik enigszins moe op uit m’n bed. De afgelopen nacht heb ik, om m’n hoofd wat rustiger te krijgen, nog wat filmpjes zitten kijken met tips voor de oefeningen. Vandaag moet het gaan gebeuren. “Ik kan het“, zeg ik tegen m’n spiegelbeeld.

We hebben er zin in……

Als ik op de fiets richting de rijschool zit, begint het licht te druppelen. Dat kan er ook nog wel bij. Nog geen enkele les met regen gehad en dan nu examen in de regen? Gelukkig trekt het weer redelijk snel bij. Zodra we vertrekken richting het examenterrein merk ik dat de zenuwen wat verder toenemen. Zo dusdanig dat ik bijna een fietser van z’n sokken afjaag. Ik zie hem namelijk wel, maar ik registreer hem niet snel genoeg. Gelukkig heeft de motor één groot voordeel: met een beetje extra gas bij kan ik er nog nét voor langs.

Eenmaal gearriveerd op het examen terrein beginnen we rustig met oefeningen. Mijn nieuwe rij-instructeur Jason vertelt rustig aan wat ik moet gaan doen en stap voor stap lopen we alles door. Tussendoor moeten we ons even melden bij de examinator om vast de uitleg te horen. Daarna voeren we de laatste oefeningen uit en krijg ik nog wat tips mee voordat het tijd is om ons officieel te gaan melden voor het AVB-examen. Het is vrij druk, maar wij mogen gelukkig tussen twee groepen door.

Doorgaan met lezen “AVB Examen”

Biker Girl, Lifestyle

Gevallen x2!

Man, man, man… Vorige week tijdens mijn motorrijles lag ik al een keer onderuit. Gelukkig niet heel hard. Mijn lesbuddy Koen en ik waren bezig met dezelfde oefening. Ik dacht dat hij alweer zou vertrekken, maar hij kreeg nog wat extra instructies. Daardoor kneep ik in een bocht toch mijn voorrem in, verloor de motor zijn balans en kukelde ik om.. Het voelde bijna komisch: alles ging in slow motion, terwijl ik nog zat te bedenken of ik de motor beter moest tegen te houden, maar ik ben met mijn 1.61 echt te klein om het verschil te kunnen maken. Voor ik het wist, werd mijn been gegrepen en ging ik als een stervende zwaan dramatisch naar de grond. Het meest vervelende vond ik nog wel dat de helm van mijn vriendin, die ik in bruikleen had omdat die beter aansluit dan die van de rijschool, iets beschadigd raakte.

En vandaag deed ik het dus nog eens dunnetjes over. Dat vallen dan. Ik was druk bezig met de oefening ‘wegrijden uit parkeervak‘ – waarbij je dus moet spelen met iets gas geven, je koppeling loslaten en vervolgens direct weg te rijden uit het parkeervak. Het lukte me wel, soort van dan.. Maar soepel? Niet bepaald. “Het is op zich wel goed zo, maar probeer sneller en scherper in te sturen” zegt mijn instructeur als ik mij klaarmaak voor een nieuwe poging. Ik doe wat hij zegt. Alleen laat ik de koppeling te snel los, staat het stuur te haaks, slaat de motor af en valt deze met zo’n vaart dat ik direct word meegesleurd. Met mijn elleboog vang ik niet alleen mijn eigen gewicht maar ook dat van de motor op.

Even moet ik slikken om de tranen terug te dringen. Als de instructeur mij overeind wil trekken, aan precies die arm, zeg ik dat hij me beter heel even kan laten. Ik moet even op adem komen en de pijn laten zakken. Toch dringt hij er na een paar minuten op aan weer op de motor te stappen, zodat ik niet bang word…

Samen zetten we m’n motor weer overeind en stap ik weer op. Hij blijft de eerste paar keer naast m’n motor, maar het lukt me niet om de oefening te volbrengen. Het zit in m’n hoofd en wil er even niet uit. Dus besluit de instructeur om maar andere oefeningen te doen, waaronder het ‘achtje’. Die gaat gelukkig een stuk betet. Maar toch kan ik het gevoel niet van mij afschudden. Zeker omdat het AVB examen nog maar een paar weken weg is. Bah.. Hopelijk volgende week beter!

Biker Girl, Lifestyle

Zelf de weg op!

Na de proefles van vorige week, was vandaag de 2e les bij mijn officieel nieuwe rijschool. En vandaag was ik niet de enige die les kreeg. Een jonge gozer genaamd Koen zou vandaag ook les krijgen voor het AVB examen. Het duurde heel even voor het kwartje viel, maar toen hij aan mij ging vragen hoeveelste les dit was en duidelijk werd dat het voor hem de eerste was vroeg ik mijzelf af hoe we bij de oefenlocatie zouden komen met 1 instructeur. Want er kan natuurlijk maar één iemand achterop.

Ja, jij gaat vandaag zelf rijden op de weg” zegt de rijinstructeur. En hoewel dat natuurlijk bij een auto ook is, moet je op een motor iemand volgen en vooral alles zelf doen. Er zit niemand naast je die even bij kan schakelen of je helpen waar je het nodig hebt.

Dus met trillende handen en een hart die ik voel kloppen in m’n keel stap ik op ‘mijn’ motor en start ik deze om zelfstandig de weg op te gaan. En ook vandaag, in verband met een evenement bij Ahoy gaan we het water over richting het terrein bij Schiehaven. Ook nog een aardig stukje rijden dus! En hoewel ik het best wel spannend vond, lukt het me om zonder gekkigheid en afslaan op het terrein aan te komen.

Doorgaan met lezen “Zelf de weg op!”