Complicaties, Galblaas, Maagverkleining

Preoperatieve screening

Eigenlijk is het bijna de blog niet waard, maar afspraak is afspraak en het hoort er nu ook eenmaal bij. Dus schrijven we erover. Maar vorig jaar heb ik natuurlijk een uitgebreide screening gehad, dus nu is het vooral een korte checkup of alle gegevens nog up to date zijn, dingen als bloeddruk meten en naar m’n hart luisteren. En informatie ontvangen over nuchter zijn tijdens de dag van de operatie.

Daarnaast het nog wel even gehad over mijn vrij specifieke herinnering aan de ervaring die ik lijk te hebben gehad tijdens de operatie van m’n maagverkleining. Daarin kwam ik namelijk (te vroeg) even kort bij bewustzijn. De anesthesioloog, dr. B. vraagt of ik daardoor angst heb ontwikkeld. Sommige mensen ervaren dat namelijk als traumatisch. Hoewel ik er nooit zo over nagedacht heb, kan ik me dat wel voorstellen. Bij mij was het vooral het enge benauwde gevoel van de buis in m’n keel. Maar gelukkig is mijn ervaring niet zo lang geweest. Dr. B. noteert het zodat het operatieteam er van op de hoogte is.

En dat was dat! Na bijna 30 minuten langer wachten ben ik amper 5 tot 10 minuten binnen geweest voor beide afspraken. Maar nu op naar de operatie! Nog 8 dagen!

Maagverkleining, Natraject

‘Slechts’ een polygrafie

Met zoveel wat er is gebeurd de afgelopen weken, is het haast gek om voor iets “normaals” naar het ziekenhuis te gaan. Maar hoewel het geen bezoekje is aan de spoedeisende hulp (goddank!), is het wel belangrijk. Want ik krijg eindelijk m’n nieuwe polygrafie, ook wel slaaponderzoek genoemd!

In het voortraject van de Bariatrie heb ik een verplicht slaaponderzoek moeten doen omdat ik een verleden heb met slaapapneu door overgewicht. En waar ik van mezelf wist dat ik best wel snurkte, verwachtte ik ook wel dat de slaapapneu weer terug zou zijn na het wederom aankomen van een behoorlijk gewicht. Hoewel het eerste onderzoek destijds geen succes was en nog een tweede keer over moest, kwam er daarna een hele duidelijke uitslag. De slaapapneu was terug. De reden dat het noodzakelijk was om dit te ontdekken is zodat ik een CPAP apparaat zou krijgen, in verband met de operatie. Door de narcose kan het aantal ademstops in de eerste week beduidend toenemen. En ik wil graag blijven leven, dus was het van belang dat ik het apparaat zou hebben in die periode. Zo gezegd, zo gedaan. De eerste week na de operatie heb ik het apparaat trouw gebruikt maar daarna was ik het alweer snel beu. De slang die continue in de weg zat, het benauwde masker. En nu zit het apparaat in de bijgeleverde tas en staat deze in een hoek van m’n slaapkamer. Beetje zonde wel hè?

Dus ik stond natuurlijk te popelen om weer een afspraak te kunnen maken voor een nieuwe polygrafie. Ik vond -60,0 kilo een prima aanleiding. En na het nodige ‘gedoe’ was het vandaag ineens zover! Dus ging ik naar het ziekenhuis en werd ik door een OSAS verpleegkundige weer aangesloten op het kastje en alle kabels.

Doorgaan met lezen “‘Slechts’ een polygrafie”

Herstel, Maagverkleining

Teleurstelling & mindfuck

Na het nieuws van de arts dat ik toch een nachtje langer moest blijven was ik erg teleurgesteld. Maar goed je moet nu eenmaal het zekere voor het onzekere nemen, dat begrijp ik ook heus. Dus toen ik het eenmaal een beetje verwerkt had ging ik eerst maar weer even aan het regelen. Ik kan namelijk geen gewone paracetamol slikken. Al breek ik ze in 4-en, dan sta ik te kokhalzen voor het leven. Een kenmerk voor iets wat niet de bedoeling is bij je nieuwe mini maag. Maarja, ik had maar 1 strip meegenomen omdat ik zo overtuigd was dat ik vandaag naar huis mocht.

Ik had mijn zusje geappt, zij zou vandaag toch naar Rotterdam komen. In plaats van mij op te halen lukt het wellicht om op bezoekuur langs te komen. Ze wist niet helemaal of ze het ging halen, dus ging ik voor de zekerheid toch maar even kijken of een vriendin nog tijd had om langs te komen. En ja hoor een traject-vriendin had wel tijd om langs te komen. Ook weer geregeld, dan eerst maar tijd voor m’n eerste echte vaste voedsel. Vanmorgen had ik wat hapjes vla op en rond 10:00 kreeg ik ook nog een glas melk. Maar nu mocht ik een heus beschuitje eten. Die werd klaar gezet op tafel en daar keek ik best naar uit, dus hup het bed uit.

Doorgaan met lezen “Teleurstelling & mindfuck”