OH MY.. Vandaag is de dag van een heleboel nieuwe indrukken! Wegens omstandigheden was ik genoodzaakt te wisselen van rijschool. Daarin heb ik gekozen om te wisselen naar Jason, de instructeur die mij ook heeft ondersteund tijdens mijn AVB examen. Dus mocht ik vandaag weer op ‘t fietsje naar Verkeersschool Actiepunt in Barendrecht.
Daar aangekomen ging ik mezelf in wat motorkleding hijsen en toen kreeg ik eerst nog even een aantal zaken uitgelegd. Dingen als je plek op de weg, hoe om te gaan met de pijlen en andere markeringen op de weg. En over hoe je het beste je bochten maakt. Daarna was het tijd om kennis te maken met mijn nieuwe bike 😍
Hij ziet er niet alleen gelikt uit, maar hij rijdt ook echt heel anders dan m’n vorige lesmotor. Dat is enerzijds wel een beetje spannend, want alles was best wel gevoelig. Niet alleen de rem en de koppeling maar ook de gashendel.
Man, man, man… Vorige week tijdens mijn motorrijles lag ik al een keer onderuit. Gelukkig niet heel hard. Mijn lesbuddy Koen en ik waren bezig met dezelfde oefening. Ik dacht dat hij alweer zou vertrekken, maar hij kreeg nog wat extra instructies. Daardoor kneep ik in een bocht toch mijn voorrem in, verloor de motor zijn balans en kukelde ik om.. Het voelde bijna komisch: alles ging in slow motion, terwijl ik nog zat te bedenken of ik de motor beter moest tegen te houden, maar ik ben met mijn 1.61 echt te klein om het verschil te kunnen maken. Voor ik het wist, werd mijn been gegrepen en ging ik als een stervende zwaan dramatisch naar de grond. Het meest vervelende vond ik nog wel dat de helm van mijn vriendin, die ik in bruikleen had omdat die beter aansluit dan die van de rijschool, iets beschadigd raakte.
En vandaag deed ik het dus nog eens dunnetjes over. Dat vallen dan. Ik was druk bezig met de oefening ‘wegrijden uit parkeervak‘ – waarbij je dus moet spelen met iets gas geven, je koppeling loslaten en vervolgens direct weg te rijden uit het parkeervak. Het lukte me wel, soort van dan.. Maar soepel? Niet bepaald. “Het is op zich wel goed zo, maar probeer sneller en scherper in te sturen” zegt mijn instructeur als ik mij klaarmaak voor een nieuwe poging. Ik doe wat hij zegt. Alleen laat ik de koppeling te snel los, staat het stuur te haaks, slaat de motor af en valt deze met zo’n vaart dat ik direct word meegesleurd. Met mijn elleboog vang ik niet alleen mijn eigen gewicht maar ook dat van de motor op.
Even moet ik slikken om de tranen terug te dringen. Als de instructeur mij overeind wil trekken, aan precies die arm, zeg ik dat hij me beter heel even kan laten. Ik moet even op adem komen en de pijn laten zakken. Toch dringt hij er na een paar minuten op aan weer op de motor te stappen, zodat ik niet bang word…
Samen zetten we m’n motor weer overeind en stap ik weer op. Hij blijft de eerste paar keer naast m’n motor, maar het lukt me niet om de oefening te volbrengen. Het zit in m’n hoofd en wil er even niet uit. Dus besluit de instructeur om maar andere oefeningen te doen, waaronder het ‘achtje’. Die gaat gelukkig een stuk betet. Maar toch kan ik het gevoel niet van mij afschudden. Zeker omdat het AVB examen nog maar een paar weken weg is. Bah.. Hopelijk volgende week beter!
Na de proefles van vorige week, was vandaag de 2e les bij mijn officieel nieuwe rijschool. En vandaag was ik niet de enige die les kreeg. Een jonge gozer genaamd Koen zou vandaag ook les krijgen voor het AVB examen. Het duurde heel even voor het kwartje viel, maar toen hij aan mij ging vragen hoeveelste les dit was en duidelijk werd dat het voor hem de eerste was vroeg ik mijzelf af hoe we bij de oefenlocatie zouden komen met 1 instructeur. Want er kan natuurlijk maar één iemand achterop.
“Ja, jij gaat vandaag zelf rijden op de weg” zegt de rijinstructeur. En hoewel dat natuurlijk bij een auto ook is, moet je op een motor iemand volgen en vooral alles zelf doen. Er zit niemand naast je die even bij kan schakelen of je helpen waar je het nodig hebt.
Dus met trillende handen en een hart die ik voel kloppen in m’n keel stap ik op ‘mijn’ motor en start ik deze om zelfstandig de weg op te gaan. En ook vandaag, in verband met een evenement bij Ahoy gaan we het water over richting het terrein bij Schiehaven. Ook nog een aardig stukje rijden dus! En hoewel ik het best wel spannend vond, lukt het me om zonder gekkigheid en afslaan op het terrein aan te komen.
Veel liefs, Renske 