Just life, Lifestyle

Saalt Disc

Een half jaar geleden had ik zieke paniek, toen ik voor het eerst gebruik ging maken van een menstruatie disc. Ik was deze tijdens m’n menstruatie wat korte momenten aan het uitproberen en op dag 3, klaar voor een dag werken, kreeg ik hem ineens er niet meer uit. En zo slim dat ik was deelde ik dat met een man, die op dat moment in mijn leven was, die het ook nog versterkte door dingen te zeggen als “Ja maar hoezo doe je zoiets ook erin? Gebruik gewoon maandverband ofzo“. Ja nee, no shit Sherlock daar heb ik nu wat aan.

Op dat moment dacht ik, als dat godvergeten ding eruit is, pleur ik het straks weg. Nooit meer dat ik dit nog een keer ga proberen. Toch deed ik dat uiteindelijk niet, ik had er immers best nog wel wat geld voor betaald en hoewel ik het echt lastig vond wilde ik toch graag ontdekken of dit iets voor mij was. Dus de volgende rondes van menstruatie probeerde ik her en der de Saalt Disc toch nog even uit. Wel in combinatie met maandverband want behalve dat ik de disc heel erg goed voelde zitten, had ik ook nog wel last van wat ‘lekkage-gevaar’. Moedeloos werd ik er wel een beetje van, helemaal als ik dan kijk naar Fleur (menstruatie en vruchtbaarheid coach), zweert erbij. Zij zegt dat je er alles mee kan doen, van sporten tot intieme interactie. En ik? Ik ben niet eens in staat om te ademen zonder dat ik diep ongelukkig word van het ding.

Maar toch zette ik door. Want zelfs al zou ik altijd wat last houden van die lekkage, als ik er wel aan kan wennen geeft het zoveel meer gemak. Een beetje lekkage is al een stuk beter dan wat ik anders ervaar aan bloedverlies tijdens mijn menstruatie. Dus toch maar door bikkelen. En zo werden de korte -draag momenten-, toch wat langduriger. En nam ook het weeïge gevoel in mijn onderbuik tijdens het dragen, wat af. En afgelopen week had ik zowaar twee volle dagen waarbij ik op een moment de disc en dus ook mijn menstruatie zelfs bijna vergeten was! HOEZEE!

Dus, nee, ik ben nog niet zover als Fleur, maar het feit dat ik het gekke ding in eerste instantie in de prullenbak wilde gooien en nu als bijna prettig ervaar is toch wel een overwinning an sich! Wie weet, misschien ben ik over een tijdje net zo zen als zij!

Maagverkleining, Natraject

Eerste week

Ik vind het altijd een beetje lastig als ik vrij ben geweest om dan weer op te starten. Maar zo in het nieuwe jaar vind ik het nog veel lastiger. Vorige week was ik vrij, maar in plaats van allerlei leuke dingen te gaan doen was ik aan huis gekluisterd door de Kerst naweeën (ook wel diarree genoemd 💩💩) En eerlijk, hoewel tot rust komen niet verkeerd is word ik van thuis zitten echt kapot lui. Of misschien was het gewoon omdat ik niet helemaal fit was, ik vond het in ieder geval erg pittig om gelijk weer in het ritme te stappen op maandag 2 januari.

En als het dan nog mn normale ritme was. Maar het was een zeer afwijkende week, waarin ik mij niet lekker voelde. Als heerlijk extraatje onverwachts ongesteld werd omdat ik m’n anticonceptie vergeten was *OEPS*. Dus niet ging sporten, veel afspraken had waardoor ik veel weg was van werk en dus op de dagen dat ik er wel was het mega druk had, een moment het gevoel had dat ik ging flauwvallen, een vrije dag had om mn vrijwilligerswerk te doen, een gek bultje aan de binnenkant van mn arm tegenkwam zo nét boven mn oksel wat me toch wel even liet schrikken en twéé losse afspraken had in het ziekenhuis. Jeez houdt het nog op deze week?

Maar, vooralsnog geen zorgen. Het bultje in de vorm van een knikker is even aankijken. Door alle losse huid bij mn arm kan ik hem soort van vastpakken waardoor het wellicht erger aanvoelt dan het lijkt. Maar een vriendin die tevens doktersassistente is vermoed dat het misschien een ontstoken haarzakje is waardoor de ergste schrik wel is afgezakt. Even in de gaten houden en hopelijk verdwijnt hij snel weer.

En dan sluiten we de week af met maar liefst 2 ziekenhuisbezoeken, zowel op donderdag als op vrijdag. Mijn 6 maanden controle bij de diëtiste en de physician assistent, welke blijkbaar onmogelijk zijn om aaneensluitend te plannen.

Doorgaan met lezen “Eerste week”

Let’s talk!, Lifestyle, Woordenbrij

Echt even kut..

Waar begin ik? Hoe gaat het? Het gaat echt even kut. Het is begonnen denk ik toen ik ziek werd. Sindsdien ben ik veel meer moe dan eerst. Misschien omdat m’n lichaam toen even een klap kreeg en ik al niet zoveel weerstand heb momenteel. Aan de andere kant doe ik het ook een beetje mezelf aan. Ik gebruik namelijk het slaapapparaat momenteel ook niet. Wat m’n moeheid wellicht enorm kan verminderen, maar ik kan het gewoon niet opbrengen om het weer uit elkaar te halen, nieuwe masker te koppelen, schoon te maken en terug in elkaar te zetten. Hooguit 10 minuten werk, maar ik doe het dus gewoon niet. Beetje vicieuze cirkel zo, stom hè!?

Daarnaast extreem meer last van m’n menstruatie deze week. Sinds ik aan de pil ben probeer ik soms 2 strips te slikken zodat ik het wat minder vaak ben. Want ik heb altijd wel een dag of 2 dat het vrij heftig is. Dat ging eigenlijk best oké de eerste keren. Maar nu is het echt extreem. Een interne bloeding is er niks bij denk ik! Jeez. Maar dat zorgt ook voor meer pijn in m’n rug, onderin m’n buik en ontzettende hoofdpijn. En hoewel ik het minder probeer te gebruiken, slik ik nu toch ibuprofen. Maar die laat het zelfs amper zakken. Wat een verschrikking.

Als je lichaam je zo tegenwerkt, draagt dat niet echt bij om goed in je vel te zitten. Daar dan bovenop ben ik ook nog eens enorm gefrustreerd. Door dingen op het werk, dingen thuis. Misschien juist ook wel omdat ik ongesteld ben, geen idee. Maar ik kom mijzelf op die manier ontzettend tegen. Ik denk dat ik op een punt ben dat het allemaal even teveel is.

Het blijft maar stapelen en het komt er momenteel ook slecht uit. Ik zou allang psychotherapie hebben gehad, maar toen werd ik ziek. Maar goed dat is op korte termijn weer. Ook heb ik deze week die proef-dansles. Dus wellicht weet ik daarmee de cirkel een beetje te doorbreken.

En tot die tijd bikkelen we maar gewoon even door.