Een van de dingen die ik doe sinds het hele avontuur van mogelijke deelname aan Married at first Sight, wat aansluit op het manifesteren, is eerdere seizoenen terugkijken. Op seizoen 1 na had ik alle seizoenen al eens gezien, maar toch voor de beleving, ervaring maar ook inspiratie ben ik de beschikbare Nederlandse seizoenen (vanaf seizoen 5 + Match or Mistake) gaan terugkijken.
Prachtige koppels komen er voorbij, waarvan zelfs enkele getrouwd blijven! Koppels waar ik van vind of zelfs heel Nederland over valt. Maar een koppel waar ik echt helemaal verliefd op was zijn toch Wilfred en François. Maar nog meer waar mijn hart brak toen die match voor hun niet tot hun recht kwam en je de pijn van hun gezichten af kon lezen bij de eindgesprekken of voelde bij het uitspreken van hun laatste ‘geloften’.
Ik gunde het ze zó, maar tegelijkertijd besef ik mij dat dat ook een uitkomst kan zijn. Ja het kan heel goed gaan en je krijgt een prachtige match met wie je na het programma ook heel gelukkig bent. Of je gooit elkaar de auto uit en vliegt elkaar in de jaren (of met glazen rode wijn) zoals Martijn en Nicole. Maar dit kan ook. Een gevoel van onbeantwoorde liefde of waarbij de een sneller gaat en dingen voelt dan de ander. Waarbij je hart een deuk oploopt. Tranen met tuiten huil ik dan ook, omdat ik zó met ze mee voel.
Want dat gun je toch niemand? Maar het terugkijken van met name dit seizoen zet mij wel weer even met beide voeten op de aarde. Dat als je gematcht wordt en mee mag doen, dat het letterlijk alle kanten op gaat. Waarbij ik natuurlijk alles in zet op ware liefde!
Veel liefs, Renske 