Complicaties, Galblaas, Maagverkleining, Natraject

Back to basic

Het ziekenhuis heeft teruggebeld. Na overleg met de arts is besloten om mijn beeldbel-afspraak van volgende week om te zetten in een fysieke afspraak. Om te zien hoe het gaat, want in tegenstelling tot het advies van vorige week “je mag en kan weer alles”, moet ik wel degelijk goed gaan opletten. En heb ik dus een strikt voedingsadvies (beetje allergisch voor het woord dieet) gekregen.

Dat wil zeggen terug naar de basis, zoals toen ik net geopereerd was. Op het gepureerde eten na dan. Dus crackers of beschuit, veel zuivel en met avondeten iets wat licht is en goed valt. En desnoods in (nog) kleinere porties verdeeld eten. M’n maagwand moet echt herstellen en als ik dingen eet wat misschien slecht gaat vallen, dan is het risico van spugen en meer maagzuur aanwezig en dat moet ik echt zien te voorkomen.

Verder moet ik m’n maagbeschermers (pantoprazol) nu twee keer per dag gaan innemen en de maagwandbeschermers (sucralfaat) zoals reeds voorgeschreven vier keer per dag. En wat ik gister heb voorgeschreven gekregen, maagzuurremmers (famotidine) mag ik gebruiken tot de strip op is. En om eventuele napijn tegen te gaan mag ik paracetamol in nemen. En dan hoop ik dat zo’n aanval als die van gister voor het laatst was. Want wat een gedoe allemaal zeg.

Voor nu is de pijn in ieder geval weer even weg, dus ga proberen wat te slapen. En hopelijk blijft het dan rustig!

Complicaties, Galblaas, Maagverkleining, Natraject

Logeerpartijtje @ ZH

Wachten duurt lang en ik ben al niet bepaald een geduldig persoon. Maar waar ik eerder schreef dat ik zo oververhit en bezweet binnen kwam, is dat inmiddels het tegenovergestelde. In m’n hemdje lig ik op een kamer waar het vreselijk koud is. En hoewel er veel verplegend personeel voorbij loopt in de gang, is er niemand die het verlossende woord komt brengen.

Als er een dame wat spullen komt opbergen vraag ik haar om een deken. Ze dekt mij toe en legt ook nog een tweede deken voor me klaar. Ik probeer een beetje te slapen, want de afgelopen uren waren slopend. Maar de slaap wil helaas niet vatten. Gelukkig komt op een gegeven moment eindelijk een verpleegkundige. Zij komt mij nog het een en ander toedienen. Ook mag ik een heerlijk bekertje maagzuurremmers drinken terwijl ze vertelt dat ik zo over word gebracht naar het observatorium. Observatorium?!?! Dat klinkt niet veelbelovend. En de arts dan?

Wanneer ik opgehaald word blijkt dat de arts niet meer gaat komen vanavond. Uit het bloedonderzoek zijn wel wat verhoogde waarden terug gekomen, maar geen die aansluit bij de eerder genoemde mogelijke diagnoses. Ze willen me een nachtje houden ter observatie en morgen krijg ik dan een nieuw bloedonderzoek. En terwijl ik het mij gemakkelijk maak op m’n nieuwe kamer, vertelt ze dat ik vanaf 00:00 nuchter moet blijven. Bij voorkeur dus ook geen water meer.

Doorgaan met lezen “Logeerpartijtje @ ZH”