Fitgirl, Lifestyle, Maagverkleining, Natraject

Let’s Salsa!

Dansen, dat doe ik al zo’n beetje mijn hele leven. Toen ik naar de brugklas ging mocht ik van mijn moeder EIN-DE-LIJK op stijldansen. Met een familie vol dansers, was ik helemaal gelukkig. Ik vloog dan ook door de cursussen heen, maar een vaste danspartner was een beetje het probleem. Toen ben ik een tijdje streetdance & hiphop gaan doen om uiteindelijk toch weer terug te keren naar stijldansen.

Nu ik inmiddels een tijdje in Rotterdam woon begon het toch weer te kriebelen. Maarja, waar vind je een danspartner? Tegenwoordig worden er ook solo danslessen aangeboden, waar je zonder danspartner de dansen uitvoert. Zo vond ik een dansschool in Den Haag die dit aanbood én plek had voor nieuwe deelnemers. Helaas was dat dansavontuur van korte duur, want spijtig genoeg scheurde mijn kuitspier waardoor ik lange tijd uit de running was.

Inmiddels ben ik nu 1,5 jaar later weer helemaal op de been én ruim 65 kilo lichter. Maar toch vind ik het spannend. Buiten het herstel van mijn galblaasoperatie om ben ik best sportief en doe iedere week aan bokszaktraining en volg een groepsles bodypump. Maar dat is geen dansles waar je op een compleet andere manier de belasting op je benen hebt. Toch komt dansen, met name Salsa regelmatig ter sprake en spreek ik met vriendin S. af te gaan kijken of we ergens een zomercursus kunnen volgen. Even sfeer proeven voor we aan het echte werk gaan beginnen.

Doorgaan met lezen “Let’s Salsa!”

Fitgirl, Lifestyle, Maagverkleining

Zweepslag

*krgstj*.. Bukkend naar m’n salontafel zakt mijn onderbeen iets in en maakt een soort scheurend/knappend geluid in mijn onderbeen. Ik word daar gewoon eerder naar van dan van die helse pijn die door mijn kuit heen trekt, maar tegelijkertijd denk ik what the F gebeurt er nou?!?! Klinkt niet als breken. En met amper iets doen kan ik niet echt wat breken. Scheuren dan? En ik probeer een stap te zetten en besef me dat dat amper gaat. Strompelend probeer ik toch de studeerkamer te bereiken, want daar ligt mijn telefoon..

Mijn eigen huisarts is met vakantie. Ik kan mijn lol niet op. De vervangend arts krijg ik met veel pijn (letterlijk!) en moeite te pakken. “Kunt u langskomen” vraagt de assistente. Ik kan amper staan of lopen, dus hoe moet ik dan auto rijden?! Zelfs al is het maar een minuut of 2. Ze gaat overleggen en belt me zo terug. Zo is alleen 45 minuten later.

De arts verwacht dat het zweepslag is. Met rust en pijnstillers zal het over moeten gaan. Je kan even googlen naar wat het is” Ik ben verbijsterd. Mooi is dat. Terwijl ik aan de telefoon ben doe ik dat. Een scheurtje.. EEN SCHEURTJE?! Het voelde niet als een scheurtje. “Maar is er bij zweepslag dan ook zo’n afscheurend geluid en sterf je zo’n duizend doden van de pijn?”. Het antwoord daarop was ja. Ook kreeg ik te horen dat het herstel zo’n 2 tot 8 weken in beslag kan nemen.

Doorgaan met lezen “Zweepslag”