Al eerder schreef ik over mijn avonturen met de fysio en haar inadequate zorg. Inmiddels heb ik een nieuwe fysio; Freek. En Freek is vooralsnog fantastisch. Misschien ook een easy win als je hem vergelijkt met zijn voorganger. Maar hij neemt de tijd, geeft mij het gevoel dat hij weet wat hij doet én geeft oefeningen die werken!
Vandaag mocht ik weer naar de Fysio. Deze keer ondernam ik een poging om naar de praktijk te komen. Eenmaal daar bespraken we de voortgang. Trots vertel ik dat ik inmiddels weer zonder stoel kan douchen én dat ik de bureaustoel ook vrijwel niet meer gebruik om van plek A naar B te komen binnenshuis. Dan legt hij uit wat de vervolgstappen zijn “Wat gebeurt bij zweepslag is dat de spier erna totaal verkrampt. Dat bemoeilijkt het lopen en andere bewegingen, dus ik ga je kuitspier losmasseren” en terwijl hij dat zegt voelt hij aan mijn been en zegt “wauw, wat een blok beton zeg”.
Terwijl hij mij probeert af te leiden met de dramatische wedstrijd van gister, onderga ik gedwee de massage. Het is voor een goed doel, maar de eerste minuten zijn echt wel even doorbijten. Gelukkig neemt de pijn daarna af en gaan we verder met de oefeningen. Lopen zonder krukken én op m’n tenen staan.
De Fysio is erg tevreden en hoopvol gestemd over mijn herstel. En met m’n krukken onder m’n arm, een nieuwe afspraak voor dinsdag en nieuwe oefeningen ga ik weer naar huis.
Het was maar een half uurtje, maar ik ben helemaal stuk! Dus vanavond maar vroeg onder de wol!
Veel liefs, Renske 