Herstel, Maagverkleining, Vastlopers

Mijn eerste vastloper.

Ik had afgelopen woensdag al besloten dat ik mijn vegetarische ereburger best wel zo kon eten in plaats van te pureren. Het ziet er ook uit als een verse hamburger die zacht is, dat moet toch ook goed gaan met gewoon kauwen?

Omdat ik nog wat over had van woensdag, besloot ik om dit weer te eten. Sinds vandaag zijn de zorgtroepen naar huis en ga ik het alleen doen. Maar ik voel me zeker nog niet fit genoeg om te koken. Dus heeft mijn vriendin ervoor gezorgd dat er genoeg klaargemaakt is voor de komende week.

Net als gister eet ik zoete aardappelsoep met een stukje ereburger dus. Gister kwam ik al tot de ontdekking dat soep en vlees door elkaar eten best wel pittig is voor mijn maag. Dus koos ik ervoor om eerst de soep te eten en dan het stukje “vlees”. Een stukje dat ik pre-OP gewoon in één keer in m’n mond zou hebben gepropt, eet ik nu braaf in 3 kleinere stukjes. Terwijl ik de laatste hap neem gaat mijn kat Boef even tekeer op de bank, waardoor ik opsta en afgeleid raak en (mogelijk) niet goed genoeg gekauwd heb voor ik het vlees doorslik.

Doorgaan met lezen “Mijn eerste vastloper.”

Herstel, Maagverkleining

Teleurstelling & mindfuck

Na het nieuws van de arts dat ik toch een nachtje langer moest blijven was ik erg teleurgesteld. Maar goed je moet nu eenmaal het zekere voor het onzekere nemen, dat begrijp ik ook heus. Dus toen ik het eenmaal een beetje verwerkt had ging ik eerst maar weer even aan het regelen. Ik kan namelijk geen gewone paracetamol slikken. Al breek ik ze in 4-en, dan sta ik te kokhalzen voor het leven. Een kenmerk voor iets wat niet de bedoeling is bij je nieuwe mini maag. Maarja, ik had maar 1 strip meegenomen omdat ik zo overtuigd was dat ik vandaag naar huis mocht.

Ik had mijn zusje geappt, zij zou vandaag toch naar Rotterdam komen. In plaats van mij op te halen lukt het wellicht om op bezoekuur langs te komen. Ze wist niet helemaal of ze het ging halen, dus ging ik voor de zekerheid toch maar even kijken of een vriendin nog tijd had om langs te komen. En ja hoor een traject-vriendin had wel tijd om langs te komen. Ook weer geregeld, dan eerst maar tijd voor m’n eerste echte vaste voedsel. Vanmorgen had ik wat hapjes vla op en rond 10:00 kreeg ik ook nog een glas melk. Maar nu mocht ik een heus beschuitje eten. Die werd klaar gezet op tafel en daar keek ik best naar uit, dus hup het bed uit.

Doorgaan met lezen “Teleurstelling & mindfuck”