Een week alweer.. Gister sprak ik m’n baas eventjes en toen werd het duidelijk dat er al bijna een week voorbij was. Of nouja al. Enerzijds ben ik enig besef van tijd kwijt. Maar anderzijds de operatie, pijnaanvallen waardoor ik een dag langer moest blijven en een bezoekje aan de spoedeisende hulp. Eigenlijk ging het helemaal niet zo snel en voorspoedig.
Maar inmiddels begint het kleurenpalet op m’n buik wat minder heftige kleuren aan te nemen en is de dagelijkse pijn een stuk draaglijker geworden dan de eerste dagen.
Toch verblijf ik voornamelijk in bed. Probeer ik een beetje bij te lezen of val ik slaap. Met goed gezelschap uiteraard! 🐕 Toch tel ik de dagen af en hoop ik snel pijnvrij zijn te zijn.
Veel liefs, Renske 