Ik ben een fervent Expeditie Robinson kijker. Ik vind het leuk om te zien hoe mensen strijden en tegelijkertijd vreet ik mezelf op als men tactisch gaat spelen en de boel bedondert. Dit jaar doet Anouk mee en ze eindigt een aantal keer als tweede in een proef. Ontzettend gefrustreerd roept ze dan “always a bridesmaid, never a bride”. En eerst wist ik niet waarom hij zo bleef hangen, maar inmiddels wel. Het slaat namelijk zó de spijker op zijn kop, als ik naar mijzelf kijk..
In de afgelopen jaren heb ik de nodige fouten gemaakt. Wie niet, daar zijn we allemaal mens voor. Maar soms was dat omdat ik zó graag gelukkig wilde zijn en dacht dat met iemand samen zijn daar voor zou zorgen. Zo had ik een relatie die 9 jaar duurde met D., met hem ging ik voor het eerst samenwonen. Daarna kreeg ik een relatie met R., waarmee ik ging samenwonen én ja zei op zijn huwelijksaanzoek. Maar was ik gelukkig? Ik dacht soms van wel. Ondertussen zag ik vriendinnen langdurige gelukkige relaties opbouwen, trouwen en kindjes krijgen.. En ik? Ik werd 30, tante van al die fantastische kindjes maar wel wéér single.
Daarna leerde ik iemand kennen met wie ik 3,5 jaar een relatie had. Daar werd ik ‘head over heels’ verliefd op. Met hem zag ik mijzelf oud worden. Kindjes krijgen, de hele mikmak. Maar zoals je kan lezen, schrijf ik dat in verleden tijd. Inmiddels ben ik weer zo’n 1,5 jaar single. Het heeft niet zo mogen zijn. Always a…
Veel liefs, Renske 