De eerste maandagmiddag van m’n beweegtraject. Als ik aan kom is de wachtruimte nog leeg. Na m’n spullen opbergen is dat nog steeds het geval. Bijzonder, want het zou in groepsverband zijn… Wat blijkt, we zouden met z’n 2-en zijn en de ander heeft (in ieder geval voor vandaag) afgehaakt. Maar gedurende de komende weken kunnen er wel altijd nog mensen instromen.
Maar dat mag de pret natuurlijk niet drukken. Ik kom hier natuurlijk niet voor een ander, maar voor mezelf.. De bewegingstherapeut geeft aan dat we vandaag gaan starten met tennis. Ik heb wel eens tennis gedaan op school, maar daar was ik nooit echt heel goed in. Teveel achter zo’n kutbal aan rennen die alle kanten op gaat, behalve de kant die ik wil… Maar ik doe dingen nooit half, dus ik luister goed naar haar instructies en we gaan samen aan de slag. Van de bal laten draaien op het racket, tegen een muur aan slaan met een stuiter tot tegen elkaar spelen. Ik sloeg echt wel momenten die bal niet zo heel goed, maar toch regelmatig hebben we best een tijdje over kunnen spelen!
“Tijd voor badminton”. We ruilen de rackets om en wisselen de bal in voor een pluimpje. Vroeger op school vond ik badminton dan wel weer leuk. En op vakantie gingen we ook altijd badmintonnen. Maar hoewel je het niet verwacht is dat toch haast intensiever dan tennis. Het ging best goed, maar dat pluimpje maakt me horendol!
Toch is de tijd voorbij, zonder dat ik het in de gaten heb. Ik heb het warm en ben best moe, maar de activiteit viel me echt niet tegen!
Ik hoop heel hard dat ik morgen hier niet al teveel last van heb want ik ben nu al benieuwd naar vrijdag!
Veel liefs, Renske 