Complicaties, Galblaas, Maagverkleining, Natraject

Ze moet maar even doorbijten

Okay.. Waar te beginnen? Ik ben altijd op tijd. Liever een half uur te vroeg, dan 5 minuten te laat. En nadat ik nog een pakketje had weggebracht was ik ruim op tijd in het ziekenhuis. Maar mijn bed was vrij en ik kon mij installeren. Ik stond rond 12:00 op de planning, dus met een boekje op bed kwam ik de tijd prima door.

Toen ik werd klaargemaakt voor OK was ik blij, maar ik merkte aan de rillingen van m’n lijf dat ik het toch wel een beetje spannend vond. De verkoudheid had m’n lichaam nog steeds niet helemaal verlaten en het hoesten was ook wat toegenomen deze ochtend. Stiekem was ik erg bang dat ik op de holding weer teruggefloten werd. Dat was wel zo, maar niet omdat ik niet voldeed. Alles werd gemeten, het infuus was gelukkig in 1x geprikt er werden nog wat discussies gevoerd over de piercings in mijn lijf, maar dat ik terug moest naar de afdeling was enkel omdat de operatie voor mij liep uit.

Nou het slechte nieuws is pas als je naar huis gestuurd wordt, dus dit valt mee” zegt de dame van de holding. Misschien probeerde ze mij op te beuren, maar dat naar huis gaan ook een mogelijkheid was had ik nog helemaal niet bij stil gestaan. Dus ik maakte me wel wat meer zorgen inmiddels. Ik wilde al dit gedoe niet nog een keer door. Dus hopen maar op het beste.

Doorgaan met lezen “Ze moet maar even doorbijten”

Complicaties, Galblaas, Just life, Lifestyle, Maagverkleining, Natraject

Zieke paniek!

Of moet ik zeggen paniek; want ziek? Man man man. Afgelopen woensdag werd ik wakker met pijn in mijn keel. Ik dacht gelijk het zal toch niet?! De kampioenswedstrijd van Feyenoord en de huldiging komen eraan. Oja en niet te vergeten de operatie van m’n galblaasverwijdering. Die uiteraard ook niet onbelangrijk is, maar met zoveel gaande krijgt het nog even niet de aandacht.

Dat verandert als ik zaterdagochtend de huisartsenpost bel. Vrijdagmiddag veranderde er iets. M’n ontwikkelde verkoudheid begon een nare pijn in m’n voorhoofd te geven, maar vroeg naar bed gaan hielp niet. ‘S nacht heb ik een tijdje onder de douche gestaan in de hoop dat de pijn in mn hoofd minder zou worden. Maar pas na het innemen van een codeïnetablet viel ik in slaap. Helaas was ook dat voor korte duur.

Met amper m’n ogen open voel ik de bonkende pijn. Dit is de allereerste keer sinds mn operatie dat ik snak naar een ibuprofen. Die had mogelijk wel geholpen, waar de paracetamol én ook de codeïne vrij weinig verschil maken. Omdat het pas zaterdagochtend is besluit ik de huisartsenpost te bellen en het verhaal uit te leggen. “Zijn er nog andere medicatie of zaken waar we rekening mee moeten houden?” vraagt de assistente aan de andere kant van de lijn. Nouja dat ik aanstaande woensdag geopereerd wordt is waarschijnlijk niet onbelangrijk, samen met het feit wat ik daar allemaal voor inneem. “Nou, die operatie gaat nu waarschijnlijk niet door”. Ehhh say what?!?! Ik schrik en lichtelijke paniek komt er over mij heen. Maar de pijn in m’n hoofd laat niet toe er te lang over na te denken.

Doorgaan met lezen “Zieke paniek!”

Complicaties, Galblaas, Maagverkleining

Preoperatieve screening

Eigenlijk is het bijna de blog niet waard, maar afspraak is afspraak en het hoort er nu ook eenmaal bij. Dus schrijven we erover. Maar vorig jaar heb ik natuurlijk een uitgebreide screening gehad, dus nu is het vooral een korte checkup of alle gegevens nog up to date zijn, dingen als bloeddruk meten en naar m’n hart luisteren. En informatie ontvangen over nuchter zijn tijdens de dag van de operatie.

Daarnaast het nog wel even gehad over mijn vrij specifieke herinnering aan de ervaring die ik lijk te hebben gehad tijdens de operatie van m’n maagverkleining. Daarin kwam ik namelijk (te vroeg) even kort bij bewustzijn. De anesthesioloog, dr. B. vraagt of ik daardoor angst heb ontwikkeld. Sommige mensen ervaren dat namelijk als traumatisch. Hoewel ik er nooit zo over nagedacht heb, kan ik me dat wel voorstellen. Bij mij was het vooral het enge benauwde gevoel van de buis in m’n keel. Maar gelukkig is mijn ervaring niet zo lang geweest. Dr. B. noteert het zodat het operatieteam er van op de hoogte is.

En dat was dat! Na bijna 30 minuten langer wachten ben ik amper 5 tot 10 minuten binnen geweest voor beide afspraken. Maar nu op naar de operatie! Nog 8 dagen!