Just life, Lifestyle

1001 regeldingen

Het is nog maar een week geleden dat Opa enorm achteruit ging en helder heeft aangegeven niet meer te willen, te kiezen voor optie drie. Een periode van afscheid nemen en waken brak aan.. Wat ontzettend moeilijk en bovenal verdrietig was. En toen werd ik gebeld op woensdag 25 oktober om 00:09 dat hij zo’n 14 minuten eerder was te komen overlijden. Oma’s verjaardag. Nu kunnen ze samen daarboven een dansje doen 💫

En dan begint het pas echt. Alle voorbereidingen om afscheid te nemen. Wat willen we nu eigenlijk? Datum? Tijd? De kist dragen of rijden? Muziek? Foto slideshow? Broodjes of cake? Wel condoleren vooraf of niet?

Daarnaast heb ik besloten om, net zoals bij Oma, ook iets voor te dragen aan Opa. Dus als ik “thuis” kom van een lange dag voorbereidingen treffen, sla ik toch het schrijfblok open en maak ik een begin met hier en daar een traan.

Hopelijk doe ik hem eer aan 🤍

Just life, Lifestyle

💫

M’n hart in m’n keel als ik wakker schrik van de beltoon van mijn telefoon. Ik hoef niet eens op mijn scherm te kijken, want ik weet het eigenlijk al.. Winterswijk geeft m’n telefoon weer. “Ik bel om te zeggen dat Meneer te L. is overleden”. M’n hart gaat tekeer en ik weet niet wat ik moet zeggen. Ik ratel nietszeggende dingen, ik bedank haar voor haar belletje en hang op.

Mijn lieve Opaatje, eindelijk heb je rust 🤍 Uitgerekend vandaag, op Oma haar verjaardag mag je haar weer in je armen sluiten. Ik hou van je, van jullie allebei.

En ondanks mijn grote verdriet vind ik vrede in dat jullie eindelijk weer samen zijn. En zal ik jullie voor altijd bij mij dragen, in mijn herinneringen en in mijn hart ♥️

Just life, Lifestyle

Waken..

Dag 3. Ik weet nog hoe moeilijk ik het vond dat ik Oma niet meer heb kunnen zien voordat ze ging. Niet echt afscheid heb kunnen nemen zoals ik dat graag had gewild. Dat ik bij Opa dat moment wel heb gekregen ben ik erg blij om. Tegelijkertijd is het wel véél moeilijker. Moeilijk om te zien hoe hij daar ligt, amper een fractie van de man die hij was. Als zijn ogen de mijne vinden in enkele seconden van helderheid, raak ik verscheurd van verdriet. Mijn lieve Opa… Het is goed zo, ga maar naar Oma ♥️

Inmiddels is hij vrijwel niet meer bij bewustzijn. Waar de kalmeringsmiddelen eerst slechts twee uurtjes ervoor zorgden dat hij echt sliep, is hij nu al gauw 10 tot 12 uur in diepe slaap voordat er weer onrust terug komt in zijn lichaam of op zijn gezicht. De dominee is nog langs geweest en heeft de tekst opgezocht welke hij had geschreven voor op zijn rouwkaart.

– Psalmen 116 –

Doorgaan met lezen “Waken..”