Eten & drinken, Lifestyle, Maagverkleining, Natraject

1 jaar controle diëtiste

Niet zo lang geleden kreeg ik een afspraak in mn agenda in het ziekenhuis account. De 1 jaar controle met de diëtiste is telefonisch. Nou prima, op zich ging het redelijk. Ik was wel aan het stabiliseren, maar op zich was ik redelijk in balans qua eten en bewegen. Toch? Er zijn best nog wel eens momenten dat ik namelijk enorm twijfel aan de dingen die ik doe, of het niet anders had kunnen zijn.

Zo kan ik namelijk best veel eten, voor een maagverkleiner. Toch ben ik veel kwijt en zit ik zoals iedereen dat dan roept echt op een goede lijn. Natuurlijk is dat ook zo, nu ik bijna de -70 kilo nader, ben ik mij daar écht wel van bewust. Maar er zijn qua gewicht nog wel een paar doelen die ik zou willen halen. Ook vooral met het oog op eventuele corrigerende operaties in de toekomst, is het belangrijk een specifiek BMI te halen. Maar veel zorgen had ik daar nog niet over. Tot de operatie van mn galblaas kwam. Tijdens mijn bezoekje aan de spoedeisende hulp, enkele dagen later, werd er bloed geprikt en die waarden heb ik gedeeld in mijn blog.

Een van mijn lieve insta-volgers, wees mij er op dat mijn albumine waarde ruim onder de ondergrens zat en ze vroeg zich af of het ziekenhuis mij hier op gewezen had. Haar behoorlijke heftige complicaties zijn namelijk (o.a.) een gevolg van een te lage albumine waarde. God wat schrok ik daarvan!

Doorgaan met lezen “1 jaar controle diëtiste”

Complicaties, Galblaas, Maagverkleining, Natraject

Ff bellen joh

Vandaag is het tijd voor mijn telefonische controle. Een telefoontje om te kijken of het goed met me gaat. Misschien ligt dat aan mij, maar ik vind het toch gek dat een telefoontje de enige controle is na zo’n operatie. Dus je wordt geopereerd, je gaat herstellen, een telefoontje als controle en dan? Alles is goed? Blijkbaar!

Na mijn operatie was ik overigens niet bepaald een fan van de betreffende chirurg, dus het telefoontje had ik mij van tevoren al op een bepaalde manier voorgesteld. Toch viel het gelukkig mee. Hij belde rond het middaguur en vertelde dat hij belde voor een checkup. Dat ik zo’n 3 weken geleden geopereerd was, nog bij de SEH was geweest maar dat ik gelukkig geen longembolie had en dat hij benieuwd was hoe de weken erna zijn gegaan. Dus ik vertel dat ik het wel echt als een pijnlijk herstel heb ervaren, dat ik sinds vorige week maandag geen pijnstillers meer slik en pas sinds deze week geen pijn meer heb. Maar dat ik vanmorgen een kattenbak heb verschoond en gelijk toch een wat pijnlijk gevoel er aan overhoud.

Doorgaan met lezen “Ff bellen joh”

Complicaties, Galblaas, Maagverkleining, Natraject

2 weken PO

2 weken geleden werd ik geopereerd. Maar jeetje wat gebeurt er dan veel. Althans, de eerste dagen in ieder geval. Na mijn bezoekje aan de SEH werd het gelukkig rustiger. Ik bracht voornamelijk veel tijd door in bed. Slapen.. Overdag én ‘s avonds. Bizar hoe moe een mens kan zijn na een relatief ‘kleine’ ingreep.

De huidige vibe momenteel bij ons in huis 🥰

De afgelopen week was niet veel anders dan de eerste week PO. Ik sliep veel en probeerde goed op mijzelf te letten. Zeker omdat ik nog braaf pijnstillers slikte en je dan misschien overmoedig wordt. Toen ik op een gegeven moment bedacht dat ik best een volle vuilniszak uit de bak kan halen om er een nieuwe in te doen en daardoor ‘s nachts gelijk geen oog meer dicht deed door de stekende pijn besefte ik mij wederom dat ik het best wel onderschat heb allemaal. Ik doe het rustig aan, hoeveel rustiger moet het nog worden?!

Maar inmiddels ben ik sinds enkele dagen wél gestopt met de pijnstillers. De pijn in m’n buik is nagenoeg te handelen, maar ik heb wel enorme hoofdpijn. Wat mogelijk een gevolg is van het abrupte stoppen met alle meuk die ik slikte. Verschrikkelijk! Een voordeel is, als ik niet al te snel weer ga hollen dan kan het vanaf nu alleen maar beter gaan. Toch?