Wat kan een mens blij zijn om een afspraak te hebben met de internist. Ik voel nog de ongeloof toen ik de afspraak in mijn ziekenhuis account zag staan. Maar dat is wat een traject met je doet. Je moet veel wachten, lang ook. En als je dan eindelijk aan de beurt bent, dan voel je zoveel dankbaarheid.
Ter voorbereiding aan mijn afspraak met de internist moest ik bloed laten prikken en mijn ontlasting💩 inleveren voor onderzoek. En die zijn helaas niet perfect. Maar goed, dat is natuurlijk ook niet zo raar. Ik heb morbide obesitas, dus het zou gek zijn als ik geen afwijkende bloedwaarden zou hebben.
Hoewel ik altijd enorm nieuwsgierig ben en altijd alles wil weten, had ik niet verwacht dat ik het wél weten ervan lastig zou vinden. Ik had al vrij snel de resultaten binnen en hoewel ik sommige waarden voor mijn gevoel best kan uitleggen, ben ik ook nog steeds angstig dat er iets gevonden wordt wat zal zorgen voor het wederom verlengen van mijn voortraject.
Maar vandaag was het eindelijk zover. Ik moest nog even mijn bloeddruk en hartslag laten meten. Lekker nu ik 8 weken niks heb gedaan. Maar mijn bloeddruk zat op 127/83. Dat is niet heel verkeerd. Mijn hartslag daarentegen was wel behoorlijk hoog. Dat was 8 weken geleden al een beetje zo, maar nu zat hij (na wel wat inspanning door het lopen met krukken) op 129.. Oef..
Veel liefs, Renske 