Categorie: Voortraject

Maagverkleining, Voortraject

11 maanden

veel liefs, Renske

Toen ik eind januari dan eíndelijk de stap nam, weloverwogen de keus had gemaakt om hulp te vragen omdat ik zelf mijn weg niet meer terug kon vinden, had ik nooit verwacht dat het zo’n bewogen jaar zou worden. Ik had er zoveel van verwacht, maar toch ook weer niet. Vooral heb ik het een beetje onderschat.

Vandaag is het exact 11 maanden geleden dat ik die beldate had met de HA assistente. Enerzijds baal ik, dat ik het niet heb gehaald om dit jaar nog de ingreep te ondergaan. Daar had ik zo op gehoopt. Anderzijds is er zo ontzettend veel gebeurd het afgelopen jaar; psychotherapie, gedragsveranderingen, korter lontje, langer lontje, polygrafie (x2!), hard werken voor de conditietest, diëtiste en alle aanpassingen op het gebied van eten en drinken, psychologisch onderzoek en op de valreep scheur ik ook nog even mijn kuitspier in de tijd dat ik wachtte op de afspraak met de internist. Maar bovenal is er veel veranderd, ben ik al echt wat veranderd.

En hoe ik alles ook bedacht had en vooral hoe het dat niet is geworden, heb ik zoveel mogen leren. Het maakt dat ik uitkijk, durf uit te kijken naar het nieuwe jaar. Waar ook weer ontzettend veel op mij te wachten staat.

Wat dat allemaal is gaan we ontdekken. Want dit ritje in de achtbaan is nog lang niet klaar!

Let’s talk!, Lifestyle, Maagverkleining, Psychotherapie, Selflove, Voortraject, Woordenbrij

Always a bridesmaid..

veel liefs, Renske

Ik ben een fervent Expeditie Robinson kijker. Ik vind het leuk om te zien hoe mensen strijden en tegelijkertijd vreet ik mezelf op als men tactisch gaat spelen en de boel bedondert. Dit jaar doet Anouk mee en ze eindigt een aantal keer als tweede in een proef. Ontzettend gefrustreerd roept ze dan “always a bridesmaid, never a bride”. En eerst wist ik niet waarom hij zo bleef hangen, maar inmiddels wel. Het slaat namelijk zó de spijker op zijn kop, als ik naar mijzelf kijk..

In de afgelopen jaren heb ik de nodige fouten gemaakt. Wie niet, daar zijn we allemaal mens voor. Maar soms was dat omdat ik zó graag gelukkig wilde zijn en dacht dat met iemand samen zijn daar voor zou zorgen. Zo had ik een relatie die 9 jaar duurde met D., met hem ging ik voor het eerst samenwonen. Daarna kreeg ik een relatie met R., waarmee ik ging samenwonen én ja zei op zijn huwelijksaanzoek. Maar was ik gelukkig? Ik dacht soms van wel. Ondertussen zag ik vriendinnen langdurige gelukkige relaties opbouwen, trouwen en kindjes krijgen.. En ik? Ik werd 30, tante van al die fantastische kindjes maar wel wéér single.

Daarna leerde ik iemand kennen met wie ik 3,5 jaar een relatie had. Daar werd ik ‘head over heels’ verliefd op. Met hem zag ik mijzelf oud worden. Kindjes krijgen, de hele mikmak. Maar zoals je kan lezen, schrijf ik dat in verleden tijd. Inmiddels ben ik weer zo’n 1,5 jaar single. Het heeft niet zo mogen zijn. Always a…

Doorgaan met lezen “Always a bridesmaid..”

Maagverkleining, Voortraject

“Ff tussendoor”

veel liefs, Renske

“Dan doen we ‘ff tussendoor’ dat hartfilmpje laten maken en dan spreken wij elkaar over een paar weken weer, dan neem ik alles met je door”. Daarmee rondde dr. T. gister de interne screening af. Natuurlijk ga ik dan als een of andere gek iedere dag inloggen op mijn ziekenhuis account. En zowaar stonden er vandaag al afspraken in.

In eerste instantie had ik die afspraak van 20 januari nog niet gezien. Maar mijn afspraak met dr. T. staat op 4 januari. Dat is misschien een beetje erg snel. Dus ik bel met de Bariatrie en mijn vermoedens klopten inderdaad. “Nee dan is de uitslag er nog helemaal niet. Je moet ook een kastje en ik weet niet voor hoelang. Maar je afspraak met de Cardioloog is pas 3 weken later, dus die met dr. T. kan pas erna.” Hoooo, wacht. Wat?!?!?! Dr. T. had juist gezegd dat t alleen een kort onderzoekje was, toen ik vroeg of het leek op zoiets als de polygrafie voor het slapen. En ook dat zij daarna alles met mij door zou spreken. Ze ging het even navragen, maar de afspraak met de internist kan echt pas plaatsvinden ná mijn afspraak met de cardioloog. Jammer genoeg is ze dan een weekje met vakantie, dus dat wordt pas dinsdag 2 februari. Een beetje teleurgesteld ben ik wel. “Maar we doen momenteel toch niks en als we wel weer mogen gaan we écht als een speer, dus het komt allemaal goed hoor. En we willen gewoon geen risico nemen” probeert de dame aan de telefoon mij gerust te stellen.

En ik weet ook wel dat dat zo is. Maar ik moet zelf wel echt even leren dat als ze in het ziekenhuis zeggen een paar weken dat het meestal daar nooit bij blijft.. En dat wát ze zeggen ook niet altijd strookt met de werkelijkheid. Want het zijn al 2 afspraken meer dan mij waren verteld. Maar goed, vooralsnog staat inderdaad alles on hold en zolang dat het geval is verlies ik die weken in ieder geval al niet.

Ze kunnen in ieder geval niet zeggen dat er bij mij geen grondig onderzoek is geweest. Psyche, longen & hart kunnen straks allemaal afgevinkt worden! Als er tenminste niet wat geks uit komt! Duimen jullie mee?