Eind november deelde het ziekenhuis op Instagram een video waarin zij vertelden noodgedwongen te moeten stoppen met opereren. COVID-19 eist zijn tol. In de groep met lotgenoten heerst er teleurstelling. Operaties die af worden gezegd, mensen die zelfs al klaar zitten in hun ziekenhuisjurk worden naar huis gestuurd. Groepsbijeenkomst worden geannuleerd en daardoor komen er ook geen opname gesprekken of een “ok” voor de wachtlijst. Het wachten begint niet, dat deden we al. Het wordt alleen getild naar een nieuw level.
Eigenlijk heb ik zelf nog een soort van mazzel. De andere afspraken op de poli lopen namelijk wel door. Ik kon op 7 december terecht bij de internist en had het er best wel lastig mee dat ik toch nog wat extra afspraken had gekregen. Uiteraard voor het goede doel, maar wel verspreid over 2 maanden. Wéér twee maanden dacht ik nog. Maar inmiddels ben ik al bijna aangekomen bij de één-na-laatste afspraak. 20 januari. 1,5 maand na de afspraak met de internist. En ik heb vrijwel nog geen “verlies” geleden, want iedereen moet wachten. Alleen in de tussentijd ben ik wel bezig om nog wat onderzoeken te doen (die hopelijk een positieve uitslag hebben🤞🏻).
Toch zijn de vooruitzichten onduidelijk. Hoe groot is de wachtlijst nu er mensen hun operatie is geannuleerd. Als er weer geopereerd wat staat mij dan te wachten? Word ik nog wel voor de zomer geopereerd? Nog net niet dagelijks schiet dit door mijn hoofd als ik een bericht online lees van een vrouw die meer informatie zoekt over Weight Works in Amersfoort. Ik ben nieuwsgierig omdat ik in de veronderstelling was dat zij bij het NOK in een traject zat. Dus ik stuur haar een berichtje.
Veel liefs, Renske 