Afgelopen weekend was ik weer eens ingelogd in mijn account van het nieuwe ziekenhuis om nog eens even naar m’n afspraak gekeken, want ik vroeg me toch af wat nu precies de bedoeling was en of ik nog meer informatie kon vinden erover.
Dat het om een telefonische afspraak zou gaan wist ik al wel, maar verder? In dit geval heb ik niet echt vergelijkingsmateriaal. Want zowel bij m’n maagverkleining als bij de verwijdering van m’n galblaas moest ik namelijk echt langskomen voor de pre-operatieve screening. En in beide gevallen was m’n operatiedatum al bekend.
Voor operatie nummer 3 in ongeveer 3 jaar tijd (afhankelijk wanneer ik daadwerkelijk geopereerd word uiteraard), kan het af met een telefonische afspraak. Wel lekker efficiënt, tegelijkertijd vraag ik me dan af waar het hem in zit. Maar gister werd duidelijk dat het toch twee telefoontjes zullen zijn, toen ik een bericht kreeg in de BeterDichtbij app.
Beller nummer één meldt zich omstreeks 15:00. Een vriendelijke verpleegkundige die de vragenlijst met me door wil nemen en met name de bijzondere punten eruit haalt zoals mijn slaapapneu. Waarbij ze benadrukte dat het slaapapparaat inderdaad mee moet naar het ziekenhuis, want dat zijn de regels. “Ook bent u de vorige operatie te vroeg wakker geworden?” Ja dat is een lastige hè, maar bij m’n maagverkleining had ik inderdaad een moment dat ik wakker leek te worden, waardoor ik een benauwd gevoel kreeg van de buis in mijn keel. Beleef je dat dan echt? Of was het een droom? Ik denk dat het echt was, maarja wie zal het zeggen? Ze belooft er een aantekening van te maken, zodat we dat in ieder geval nu kunnen voorkomen.
En ze ook nog vroeg naar mijn bezoek aan de cardioloog in 2022. Voor m’n maagverkleining was er sprake van sinustachycardie, wat een symptoom is die bij het ziektebeeld ‘morbide obesitas’ hoort. Maar daarna ben ik nooit meer bij een cardioloog geweest en om die reden wil ze toch dat ik even langskom in het ziekenhuis om een ECG te maken. “Wanneer zou u kunnen?” Heel even denk ik dat ze me een operatiedatum gaat geven, maar dat is natuurlijk een heel andere afdeling. “Heeft u al een operatiedatum?” Wat uiteraard niet zo is, dus ik heb nog alle tijd en ben redelijk flexibel buiten de BPPD om. “Houdt uw telefoon maar even bij de hand, mijn collega belt u dan zo om een afspraak te maken!”
Een half uur later krijg ik beller nummer 2. In principe had ik nu de collega verwacht met wie ik een afspraak zou maken voor de ECG, maar dat is niet het geval. Ik heb nu de verpleegkundige aan de lijn. Dat had ik niet direct door, maar omdat ik vroeg naar de opname en of ik eventueel een nacht moet blijven in verband met mijn slaapapneu geeft zij aan dat de anesthesioloog hier over gaat en die had ik net gesproken. – OEPS -. Dat had ik even niet door. Maar zij gaat het in ieder geval nog even doorgeven en vermeldt erbij dat ze altijd wel adviseert om een set extra ondergoed en slaapkledij mee te nemen. Want in geval van complicaties of pijn is de kans altijd aanwezig dat je moet blijven.
Ik heb nog maar amper opgehangen als beller nummer 3 belt. “Ja de anesthesioloog gaf aan voor volgende week maandag, alleen zitten we dan al helemaal vol. Maar ja u heeft uw operatiedatum toch ook nog niet dus ik heb even wat data opgezocht voor u en vrijdag 2 mei heb ik eventueel een plekje voor u.” Wait.. what? 2 mei??? Wat klinkt dat enorm ver weg, maar tegelijkertijd is dat al over 3 weken. En alsof ze me de vraag kan horen denken vertelt ze dat mocht ik ondertussen wel een operatiedatum krijgen dan worden zij gebeld met de opdracht alles in het werk te stellen dat de screening toch eerder gebeurt. Oké wacht, screening? Het is toch alleen een hartfilmpje maken? “Nee de anesthesioloog heeft aangegeven toch een fysieke screening te willen. Dus ik plan een afspraak met de anesthesioloog om 8.45 en dan een half uurtje ervoor de ECG.”
Oké, dus toch alles fysiek. Wat een feestje! Maar tegelijkertijd begrijp ik met mijn medisch verleden dat ze geen risico’s willen nemen. Liever een keertje extra gecheckt dan onnodige complicaties tijdens de ingreep.
En zo wordt m’n agenda toch nog gevuld met maar liefst drie extra afspraken voor de tweede ronde van de ‘pre-operatieve screening’. En moet ik als nieuwe patiënt van tevoren ook nog even langs de inschrijfbalie. Vroeg op dus tzt!
Veel liefs, Renske 