“Zo, dat is een tijd geleden” zegt de verpleegkundige als ik op mijn jaarlijkse controle verschijn in het Bariatrisch centrum. Bij haar had ik m’n intake, nu vier jaar geleden op 17 februari 2021. En was ik ruim 75 kilo zwaarder dan dat ik nu ben.
Op de vraag hoe het me gaat vind ik even lastig antwoorden. Want over het algemeen, zeker als je kijkt naar de afgelopen jaren, gaat het best goed. Maar de afgelopen twee maanden heb ik het moeilijk. Ik voel me fysiek niet zo top, ik voel me weer ontzettend moe steeds. Wat met een strakke sport-routine dan best wel pittig is. Tot ik op een maandag tegen m’n trainer zei dat ik het ff niet meer trok. Pas toen ik van hem een preek kreeg besefte ik me dat ik even een stapje terug moest doen. Dat resulteerde in bijna 3 (!!!) weken niet sporten.
Maar inmiddels heb ik afgelopen dagen m’n sporten weer wat opgepakt. Ik heb nu een goede stok achter de deur met de nieuwe afspraak rondom mijn dermolipectomie, want er moet nu toch zeker weer zo’n 5 a 6 kilo vanaf om op het gewicht te komen van tijdens de intake…..
“Als ik kijk naar de labwaarden zie ik inderdaad ook wel wat afwijkingen. Slik je nog steeds je multivitaminen?” vraagt ze, als we vaststellen dat naast mijn foliumzuur, ijzerverzadiging en ferritine ook mijn vitamine D wel weer aardig is gedaald. Daar zeg je me we wat. Inmiddels gebruik ik die WLS multivitamine al zeker een jaar niet meer, sinds ik ben overgestapt op de “multivitamine” van RealRoots. Ik weet dat ze in het ziekenhuis vaak vast houden aan wat ze kennen maar ik moet eerlijk zeggen dat de verpleegkundige er best open in stond. “Is dat dan ook voor speciaal voor een maagverkleining?” Waar ik natuurlijk geen ja op kan antwoorden. Ik leg uit dat het (voor het ziekenhuis) een onbekend merk is en hoe het in elkaar steekt. “Ja ik zou toch zeker voor de vitamine D en foliumzuur wel extra vitamine adviseren” waarna ze RealRoots opzoekt en de website erbij pakt. “Deze zou goed moeten zijn voor je vitamine D!” verwijzend naar de levertraan. Ook die slik ik al, maar inmiddels in overleg met Gino ga ik dit flink opschalen door terug te gaan van de capsules naar de boter. Lekker vissige vitamine! 🐟
Wel hebben we nog even een discussie over de waarden van de ferritine en de ijzerverzadiging. Er zijn referentiekaders en inmiddels zijn die van mij daar ruimschoots onder. Maar omdat mijn HB dan nog goed is en de ijzerwaarde zelf ook wordt daar niet zoveel mee gedaan. “Ja je ijzervoorraad is best wel een beetje laag, maar waar we vooral naar kijken is je HB. En die is voldoende om te kunnen zeggen dat die toch nog voldoende ijzer eruit haalt. Ondanks dat je voorraad vrij laag is.” Terwijl als je daar online over leest toch best wel wat andere manieren van benaderen over is. Het blijft lastig, want hoewel ik denk iets te kunnen aflezen is de medische wereld wel beter bekend natuurlijk met wat iets betekend. Maarja, hebben ze het aan het rechte eind? Ze belooft het nog even te overleggen met de arts en aan de hand van de te lage vitamine D en foliumzuur spreken we af dat in ieder geval over drie maanden een extra controle is op m’n bloedwaarden. Zodat we kunnen zien of het ophogen van de levertraan zin heeft. Uiteraard is het advies vanuit het ziekenhuis om vitamine D (75 mg) van de Kruidvat bij te gaan slikken, maar vooralsnog wil ik echt vast blijven houden aan mijn eigen overtuigingen.
Verder komt mijn eetpatroon nog even ter sprake. Vragen als of ik nog altijd mijn zes eetmomenten op een dag haal, of ik voldoende fruit eet, m’n eitwitten binnen krijg kan ik eigenlijk wel prima ja antwoorden. Maar de laatste vraag op of ik nog altijd kleine porties eet is dat niet het geval. Ik leg uit dat ik mijn avondeten nog grotendeels wel afweeg. Ik maak vaak een hele pan van een gerecht en maak daar porties van zo’n 400 gram. Is dat klein? Ik denk voor een normale eter wel, maar voor een “maagverkleiner” niet zozeer. “Nee ja dat is inderdaad geen 200 gram meer”. Enerzijds vind ik dat vervelend, anderzijds en dat geef ik ook aan sport ik normaliter best wel intensief. Als ik mijn huidige porties zou halveren dan val ik volgens mij echt om. Ze reageert minder enthousiast waardoor ik me toch soort van genoodzaakt voel om te benadrukken dat als ik zo intensief sport dat ik van mening ben dat het allemaal best goed in balans is. Maar ook dat onderwerp gaat voorbij.
Na het bespreken van hoe het met m’n maag zelf gaat, of ik vaak dumpings heb en hoe het met m’n ontlasting 💩 is komen we richting het einde van de controle. Op de vitamine D en foliumzuur na ben ik weer goedgekeurd voor een jaar. Over iets minder dan 3 maanden ben ik alweer 3 jaar PO. Dat is inmiddels over de helft van mijn natraject die in totaal 5 jaar duurt. Het blijft gek hoe een ingreep als deze zo normaal kan voelen.
Nu de komende periode aankijken en hopelijk trekt het nog bij!
Veel liefs, Renske 