Nieuwe ronde, nieuwe kansen?

In de laatste dagen van het jaar is het vrij standaard dat je terug kijkt op het afgelopen jaar. Vaak zie je dat mensen het allemaal vrij snel achter zich willen laten. Op naar het nieuwe jaar, want nieuwe ronde nieuwe kansen.. Toch?

Ik heb dat ook een tijdlang gehad. Met sporten, afvallen, gezond eten en ook hoe ik naar mijzelf keek. Niets was goed genoeg voor de lange termijn. Waardoor ik dan de hoop weer opgaf, mijzelf opgaf.

Dit jaar is het anders. Dankzij het bariatrie traject en de psychotherapie die ik heb gevolgd, ben ik weer van mijzelf gaan houden. En natuurlijk is het fijn dat je afvalt en slanker wordt, maar er liggen daarmee ook gevaren op de loer. Zo heb ik een tijd mijzelf iedere dag gewogen, het werd gewoon een obsessie. Dus heb ik mijzelf gedwongen terug te gaan naar maximaal één keer per week wegen. En sinds mijn –6 maanden post operatief moment-, ga ik het ook niet meer wekelijks delen op social media maar enkel nog maandelijks.

Ik zie er teveel gevaren in, ook bij lotgenoten. De wekelijkse face to face friday, waar schouders zo worden neergezet dat botten zichtbaar zijn (die je op andere fotoos helemaal niet ziet) of je buik inhouden wanneer er een vergelijking wordt gemaakt met de before foto. Uiteraard is het een aanname, want ik weet niet zo goed wat het doel is van iemand om dat te doen. Maar in mijn optiek lijkt het dat iedereen maar slanker gezien wil worden, nog slanker dan ze dus in werkelijkheid zijn. En dat is niet oké, wat geef je dan af naar anderen? Of bovenal, wat geef je dan af naar jezelf? Je bent 40, 50, 60 of zelfs 70 kilo afgevallen en het is nog steeds niet genoeg?

Ik doe daar niet aan mee. Natuurlijk is het de bedoeling dat je slanker wordt. Maar mijn doel gaat verder dan dat. Veel belangrijker vind ik het om weer dingen te kunnen doen waar ik eerder door beperkt werd. Waar zaken weer de normaalste zaak van de wereld worden, zoals kunnen zitten in een terras stoel zonder bang te zijn dat ik er niet in pas. Maar het allerbelangrijkste is dat ik weer blij word van de persoon die terugkijkt in de spiegel. Ook met een buikje, hangend vel en mijn borsten die langzaamaan verdwijnen. Want ik mag er zijn. Iedereen mag er zijn, ongeacht wat je weegt.

En dát is wat ik mee wil geven, aan mensen die mij volgen. Stap je in het traject? Wil je afvallen met behulp van de operatie? Als dat is wat je nodig hebt, schaam je daar niet voor! Maar onthoud dat er meer is waar je aan zal moeten werken. Dat het meer is dan alleen vet!

En daarmee wil ik vandaag een pittige periode achter mij laten. De Renske die ik werd is er een die ik nooit meer wil zijn, want God wat was ik ongelukkig. En ook dat ging veel dieper dan mijn overgewicht, het overgewicht was een gevolg van het gevoel diep in mij.

Morgen is geen nieuwe ronde, nieuwe kans. Die nieuwe ronde ben ik gestart op de dag dat ik de huisarts belde en besloot er wat aan te doen. Dat ik zo niet langer meer wilde leven. En ik ben trots op hoe hard ik daarvoor heb gewerkt. Morgen is een dag zoals die in de afgelopen maanden. Waar ik dankbaar ben voor de kans die ik heb gekregen, hard werk voor de doelen die ik wil bereiken en geniet van alle mooie dingen die op mij afkomen.