“Met de diëtiste!” zegt A. vrolijk als ik de telefoon opneem. “Je bent vorige week geopereerd en hebt een gastric bypass gekregen. Vandaar dat ik even bel om te kijken hoe het met je gaat, met je eet- en drinkpatroon, hoe de wondjes genezen en hoe je de opname hebt ervaren”.
Dus ik vertel over mijn week. Hoe het eten mij vergaat, de hoofdhonger en de onzekerheid die daarbij komt kijken. Gelukkig weet ze mij enigszins gerust te stellen, dat iedereen anders is. Maar dat het echt niet verkeerd is en dat ik goed bezig ben met het volgen van het voorbeelden. Die bevestiging vind ik wel erg fijn.
Verder wil ze weten hoe mijn wondjes helen. Ik heb het idee dat dit wel goed gaat. Het hele rode gaat eraf en is alleen nog aan de randen. En het wondje waar de drain in heeft gezeten, zit een mooie flinke korst op. Dus dat lijkt goed te genezen.
Verder toch nog even de pijn aangehaald, ook al is die vandaag een stuk minder aanwezig dan gister. Daar ben ik erg blij mee, maar het hoort er ook bij. Van buiten lijkt het niet zo spannend, maar het is een best intense operatie geweest natuurlijk. Dat besef ik mij ook echt wel, ik ben alleen nogal ongeduldig. 🙈
Verder vroeg ze mij hoe ik de opname had ervaren. Daar heb ik toch maar mijn feedback uitgesproken dat over het algemeen die wel erg goed was. Maar dat het eerste uurtje waar ik in een wachtkamer werd gezet zonder enige duidelijkheid zeker voor verbetering vatbaar was. Maar dat de keerzijde is dat als je eenmaal gaat, dat het allemaal zo over je heen komt dat dat niet allerbelangrijkste is. En hoewel ik zelf niet zo zenuwachtig was, dat dr. B; de anesthesioloog echt fantastisch is. Lachend de narcose in! En dat zijn toch de momenten die écht tellen.
De diëtiste is blij dat te horen en sluit het gesprek af met dat we elkaar volgende week op de poli zien. Het is even een kort gesprekje geweest, maar wel fijn dat ze de gelegenheid bieden om eventjes contact te hebben. Net die “onbelangrijke” dingen kan aandragen, waar je je anders wellicht te bezwaard voor voelt om speciaal voor naar het ziekenhuis te bellen.
Veel liefs, Renske 